Fundamental Rights-6

Kerala Administrative Service

Indian Constitution
Anvarsha Palode

Article 21 A - Right to Education

●​ State shall provide free and compulsory education to all
children of the age of six to fourteen years in such a
manner as the State may determine.
●​ This provision makes only elementary education a
Fundamental Right and not higher or professional
education.
●​ This provision was added by the 86th Constitutional
Amendment Act of 2002.
●​ This amendment is a major milestone in the country’s aim
to achieve ‘Education for All’.
●​ Government described this step as ‘the dawn of the
second revolution in the chapter of citizens’ rights’.
●​ Even before this amendment, the Constitution contained
a provision for free and compulsory education for children
under Article 45 in Part IV.
●​ Directive principle, it was not enforceable by the courts.
Now, there is scope for judicial intervention in this regard.
●​ Ramamurti Committee Report in 1990 was the first to
develop the tussle for the right to education.
●​ In Mohini Jain v. State of Karnataka (1992), Supreme
Court ruled that even though the right to education is not
distinctly mentioned in the Constitution, it can be
deciphered through the Preamble and a bare reading of
 DPSP in Part IV.
●​ The Supreme Court in 1993 in the case of Unnikrishnan v.
State of Andhra Pradesh opined the necessity of the right
to education as a fundamental right.
●​ In this judgement, the Court overruled its earlier
judgement (1992) which declared that there was a
fundamental right to education up to any level including
professional education like medicine and engineering.
●​ In 1993 itself, the Supreme Court recognised a
Fundamental Right to primary education in the right to life
under Article 21.
●​ It held that every child or citizen of this country has a right
to free education until he completes the age of 14 years.
●​ Thereafter, his right to education is subject to the limits of
economic capacity and development of the state.
●​ In 1999, the Tapas Majumdar Committee was formulated
to insert Article 21A into the Constitution.
●​ In pursuance of Article 21A, the Parliament enacted the
Right of Children to Free and Compulsory Education
(RTE) Act, 2009.
●​ Enacted on 3 September 2009 and was enforced on 1st
April 2010.

Article 22 - Protection Against Arrest and Detention

●​ Article 22 grants protection to persons who are arrested
or detained. Detention is of two types, namely, punitive
and preventive.
●​ Punitive detention is to punish a person for an offence
committed by him after trial and conviction in a court.
 ●​ Preventive detention, on the other hand, means detention
of a person without trial and conviction by a court.
●​ Its purpose is not to punish a person for a past offence
but to prevent him from committing an offence in the near
future.
●​ Preventive detention is only a precautionary measure and
based on suspicion.
●​ Article 22(1) No person who is arrested shall be detained
in custody without being informed, as soon as may be, of
the grounds for such arrest nor shall he be denied the
right to consult, and to be defended by, a legal
practitioner of his choice.
●​ Every person who is arrested and detained in custody
shall be produced before the nearest magistrate within a
period of twenty-four hours.
●​ Such arrest excluding the time necessary for the journey
from the place of arrest to the court of the magistrate and
no such person shall be detained in custody beyond the
said period without the authority of a magistrate.
●​ Nothing in clauses (1) and (2) shall apply— safeguards are
not available
(a) to any person who for the time being is an enemy alien
(b) to any person who is arrested or detained under any law
providing for preventive detention.
●​ The Supreme Court also ruled that the arrest and
detention in the first part of Article 22 do not cover arrest
under the orders of a court, civil arrest, arrest on failure to
pay the income tax, and deportation of an alien.
●​ They apply only to an act of a criminal or quasi-criminal
 nature or some activity prejudicial to public interest.
●​ No law providing for preventive detention shall authorise
the detention of a person for a longer period than three
months unless—
●​ This protection is available to both citizens as well as
aliens,
●​ An Advisory Board consisting of persons who are, or have
been, or are qualified to be appointed as, Judges of a
High Court has reported before the expiration of the said
period of three months that there is in its opinion sufficient
cause for such detention:
●​ Grounds of detention should be communicated to the
deten However, the facts considered to be against the
public interest need not be disclosed.
●​ Detenu should be afforded an opportunity to make
representation against the detention order.

Article 22 also authorises the Parliament to prescribe

●​ The circumstances and the classes of cases in which a
person can be detained for more than three months under
a preventive detention law without obtaining the opinion
of an advisory board;
●​ The maximum period for which a person can be detained
in any classes of cases under a preventive detention law;
and
●​ The procedure to be followed by an advisory board in an
inquiry.
●​ The 44th Amendment Act of 1978 has reduced the period
of detention without obtaining the opinion of an advisory
 board from three to two months.
●​ However, this provision has not yet been brought into
force, hence, the original period of three months still
continues.

Preventive detention laws made by the Parliament are:

(a) Preventive Detention Act, 1950. Expired in 1969.
(b) Maintenance of Internal Security Act (MISA), 1971.
Repealed in 1978.
(c) Conservation of Foreign Exchange and Prevention of
Smuggling Activities Act (COFEPOSA), 1974.
(d) National Security Act (NASA), 1980.
(e) Prevention of Black Marketing and Maintenance of Supplies
of Essential Commodities Act (PBMSECA), 1980.
(f) Terrorist and Disruptive Activities (Prevention) Act (TADA),
1985. Repealed in 1995.
(g) Prevention of Illicit Traffic in Narcotic Drugs and
Psychotropic Substances Act (PITNDPSA), 1988.
(h) Prevention of Terrorism Act (POTA), 2002. Repealed in 2004.
(i) Unlawful Activities (Prevention) Act (UAPA), 1967, as
amended in 2004, 2008, 2012 and 2019.

●​ Preventive detention as an integral part of the Constitution

as has been done in India.
●​ It is unknown in the USA.
●​ It was restored to Britain only during the first and second
world war time.
●​ In India, preventive detention existed even during British
rule.
 ●​ For example, the Bengal State Prisoners Regulation of
1818 and the Defence of India Act of 1939 provided for
preventive detention.

Article 23 - Prohibition of Traffic in Human Beings and

Forced Labour
●​ Prohibits traffic in human beings, begar (forced labour)
and other similar forms of forced labour.
●​ Any contravention of this provision shall be an offence
punishable in accordance with law.
●​ This right is available to both citizens and non-citizens.
●​ It protects the individual not only against the State but
also against private persons.

The expression ‘traffic in human beings’ include

(a) selling and buying of men, women and children like goods;
(b) immoral traffic in women and children, including
prostitution;
(c) devadasis
(d) slavery.

●​ To punish these acts, the Parliament has made the

Immoral Traffic (Prevention) Act , 1956.
●​ ‘Begar ’ means compulsory work without remuneration.
●​ It was a peculiar Indian system under which the local
zamindars sometimes used to force their tenants to
render services without any payment.
●​ In addition to begging, Article 23 prohibits other ‘similar
forms of forced labour’ like ‘bonded labour’.
 ●​ ‘Forced labour’ means compelling a person to work
against his will.
●​ The word ‘force’ includes not only physical or legal force
but also force arising from the compulsion of economic
circumstances, that is, working for less than the minimum
wage.
●​ In this regard, the Bonded Labour System (Abolition) Act,
1976; the Minimum Wages Act, 1948; the Contract
Labour Act, 1970 and the Equal Remuneration Act, 1976
were made.
●​ Article 23 also provides for an exception to this provision.
●​ It permits the State to impose compulsory service for
public purposes, as for example, military service or social
service, for which it is not bound to pay.
●​ However, in imposing such service, the State is not
permitted to make any discrimination on grounds only of
religion, race, caste or class.

Article 24 - Prohibition of Employment of Children in

Factories, etc.
●​ Article 24 prohibits the employment of children below the
age of 14 years in any factory, mine or other hazardous
activities like construction work or railway.
●​ But it does not prohibit their employment in any harmless
or innocent work.
●​ Child Labour (Prohibition and Regulation) Act, 1986, is the
most important law in this direction. In addition, the
Employment of Children Act, 1938; the Factories Act,
1948; the Mines Act, 1952; the Merchant Shipping Act,
 1958; the Plantation Labour Act, 1951;
●​ Motor Transport Workers Act, 1951; Apprentices Act,
1961; the Beedi and Cigar Workers Act, 1966; and other
similar acts prohibit the employment of children below a
certain age.
●​ In 1996, the Supreme Court directed the establishment of
Child Labour Rehabilitation Welfare Fund in which the
offending employer should deposit a fine of ₹20,000 for
each child employed by him.
●​ It also issued directions for the improvement of education,
health and nutrition of children.
●​ Commissions for Protection of Child Rights Act, 2005 was
enacted to provide for the establishment of a National
Commission and State Commissions for Protection of
Child Rights and Children’s Courts for providing speedy
trial of offences against children or of violation of child
rights.
●​ In 2006, the government banned the employment of
children as domestic servants or workers in business
establishments like hotels, dhabas, restaurants, shops,
factories, resorts, spas, tea-shops and so on.
●​ It warned that anyone employing children below 14 years
of age would be liable for prosecution and penal action.
●​ The Child Labour (Prohibition and Regulation)
Amendment Act, 2016, amended the Child Labour
(Prohibition and Regulation) Act, 1986. It was renamed
the Principal Act as the Child and Adolescent Labour
(Prohibition and Regulation) Act, 1986.
 മൗലികാവകാശങ്ങൾ - 6
കേരള അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് സർവീസ്
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന
Anvarsha Palode

ആർട്ടിക്കിൾ 21 എ - വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം

●​ സംസ്ഥാനം നിർണ ്ണ യിക്കുന്ന രീതിയിൽ ആറ് മുതൽ പതിനാല്
വയസ്സ് വരെ പ്രായമുള്ള എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും സൗജന്യവും
നിർബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസം നൽകേണ്ടതാണ്.
●​ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസമോ പ്രൊഫഷണൽ വിദ്യാഭ്യാസമോ അല്ല,
പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം മാത്രമാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ
മൗലികാവകാശമാക്കുന്നത്.
●​ 2002 ലെ 86-ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി നിയമത്തിലൂടെ ഈ
വ്യവസ്ഥ ചേർത്തു.
●​ ‘എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസം’ എന്ന ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള
രാജ്യത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യത്തിലെ ഒരു പ്രധാന നാഴികക്കല്ലാണിത്.
●​ ‘പൗരന്മാരുടെ അവകാശങ്ങളുടെ അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം
വിപ്ലവത്തിൻ്റെ ഉദയം’ എന്നാണ് സർക്കാർ ഈ നടപടിയെ
വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
●​ ഈ ഭേദഗതിക്ക് മുമ്പുതന്നെ, ഭരണഘടനയിൽ ഭാഗം IV ലെ
ആർട്ടിക്കിൾ 45 പ്രകാരം കുട്ടികൾക്ക് സൗജന്യവും
നിർബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള വ്യവസ്ഥ
ഉണ്ടായിരുന്നു.
●​ നിർദ്ദേശ തത്വം, അത് കോടതികൾക്ക് നടപ്പിലാക്കാൻ
കഴിയുന്നതായിരുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ, ഇക്കാര്യത്തിൽ ജുഡീഷ്യൽ
ഇടപെടലിന് സാധ്യതയുണ്ട്.
●​ 1990 ലെ രാമമൂർത്തി കമ്മിറ്റി റിപ്പോർട്ടാണ് വിദ്യാഭ്യാസ
അവകാശത്തിനായുള്ള പോരാട്ടം ആദ്യമായി വളർത്തിയത്.
●​ മോഹിനി ജെയിൻ v. സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് കർണാടക (1992) എന്ന
 കേസിൽ, ഭരണഘടനയിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം
വ്യക്തമായി പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലെ ങ്കിലും, ആമുഖത്തിലൂടെയും ഭാഗം
IV-ൽ DPSP യുടെ ഒരു ലളിതമായ വായനയിലൂടെയും അത്
മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചു.
●​ 1993-ൽ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ vs. ആന്ധ്രാപ്രദേശ് സംസ്ഥാന കേസിൽ
സുപ്രീം കോടതി വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം ഒരു
മൗലികാവകാശമായി കണക്കാക്കണമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
●​ മെഡിസിൻ, എഞ്ചിനീയറിംഗ് തുടങ്ങിയ പ്രൊഫഷണൽ
വിദ്യാഭ്യാസം ഉൾപ്പെടെ ഏത് തലം വരെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള
മൗലികാവകാശമുണ്ടെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച 1992-ലെ മുൻ വിധി ഈ
വിധിയിൽ കോടതി റദ്ദാക്കി.
●​ 1993-ൽ തന്നെ, ആർട്ടിക്കിൾ 21 പ്രകാരം ജീവിക്കാനുള്ള
അവകാശത്തിൽ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള
മൗലികാവകാശത്തെ സുപ്രീം കോടതി അംഗീകരിച്ചു.
●​ ഈ രാജ്യത്തെ ഓരോ കുട്ടിക്കും പൗരനും 14 വയസ്സ് തികയുന്നതുവരെ
സൗജന്യ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശമുണ്ടെന്ന് അത് വിധിച്ചു.
●​ അതിനുശേഷം, വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവകാശം രാജ്യത്തിൻ്റെ
സാമ്പത്തിക ശേഷിയുടെയും വികസനത്തിൻ്റെയും പരിധികൾക്ക്
വിധേയമാണ്.
●​ 1999-ൽ, ഭരണഘടനയിൽ ആർട്ടിക്കിൾ 21A
ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി തപസ് മജുംദാർ കമ്മിറ്റി രൂപീകരിച്ചു.
●​ ആർട്ടിക്കിൾ 21A അനുസരിച്ച്, പാർലമെന്‍റ് 2009-ൽ കുട്ടികളുടെ
സൗജന്യവും നിർബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ നിയമം
(RTE) നടപ്പിലാക്കി.
●​ 2009 സെപ്റ്റംബർ 3-ന് നിയമമാക്കുകയും 2010 ഏപ്രിൽ 1-ന്
നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു.

ആർട്ടിക്കിൾ 22 - അറസ്റ്റിനും തടങ്കലിനും എതിരായ സംരക്ഷണം

●​ ആർട്ടിക്കിൾ 22 അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയോ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കുകയോ
 ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. തടങ്കൽ രണ്ട്
തരത്തിലാണ്, അതായത് ശിക്ഷാ തടങ്കൽ, കരുതൽ തടങ്കൽ.
●​ കോടതിയിൽ വിചാരണയ്ക്കും ശിക്ഷയ്ക്കും ശേഷം ഒരു വ്യക്തി ചെയ്ത
കുറ്റത്തിന് ശിക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ശിക്ഷാ തടങ്കൽ.
●​ മറുവശത്ത്, കരുതൽ തടങ്കൽ എന്നാൽ കോടതി വിചാരണ
കൂടാതെയും ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതെയും ഒരാളെ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കുക
എന്നാണ്.
●​ മുൻകാല കുറ്റകൃത്യത്തിന് ഒരാളെ ശിക്ഷിക്കുക എന്നതല്ല, മറിച്ച്
സമീപഭാവിയിൽ ഒരു കുറ്റകൃത്യം ചെയ്യുന്നത് തടയുക എന്നതാണ്
ഇതിൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
●​ കരുതൽ തടങ്കൽ ഒരു മുൻകരുതൽ നടപടി മാത്രമാണ്,
സംശയത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.
●​ ആർട്ടിക്കിൾ 22(1) അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെയും
അത്തരം അറസ്റ്റിനുള്ള കാരണങ്ങൾ എത്രയും വേഗം അറിയിക്കാതെ
തടങ്കലിൽ വയ്ക്കരുത്, അല്ലെങ്കിൽ അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു നിയമ
വിദഗ്ദ്ധനുമായി കൂടിയാലോചിക്കാനും അവരുമായി വാദിക്കാനുമുള്ള
അവകാശം നിഷേധിക്കരുത്.
●​ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയും തടങ്കലിൽ വയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഓരോ
വ്യക്തിയെയും ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അടുത്തുള്ള
മജിസ്‌ട്രേറ്റിന് മുന്നിൽ ഹാജരാക്കണം.
●​ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മജിസ്ട്രേറ്റിൻ്റെ കോടതിയിലേക്കുള്ള
യാത്രയ്ക്ക് ആവശ്യമായ സമയം ഒഴികെയുള്ള അത്തരം അറസ്റ്റ്, ഒരു
മജിസ്ട്രേറ്റിൻ്റെ അധികാരമില്ലാതെ അത്തരമൊരു വ്യക്തിയെ പ്രസ്തുത
കാലയളവിനപ്പുറം കസ്റ്റഡിയിൽ വയ്ക്കാൻ പാടില്ല.
(1) ഉം (2) ഉം വകുപ്പുകളിലെ ഒന്നും ബാധകമല്ല - സുരക്ഷാ
മുൻകരുതലുകൾ ലഭ്യമല്ല
(എ) തൽക്കാലം ശത്രുവായ വിദേശിയായ ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും
(ബി) കരുതൽ തടങ്കൽ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന ഏതെങ്കിലും നിയമപ്രകാരം
അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുകയോ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഏതൊരു
വ്യക്തിക്കും.
●​ ആർട്ടിക്കിൾ 22 ൻ്റെ ആദ്യ ഭാഗത്തിലെ അറസ്റ്റും തടങ്കലും കോടതി
ഉത്തരവുകളുടെ പ്രകാരമുള്ള അറസ്റ്റ്, സിവിൽ അറസ്റ്റ്, ആദായനികുതി
അടയ്ക്കാത്തതിൻ്റെ പേരിൽ അറസ്റ്റ്, ഒരു വിദേശിയെ നാടുകടത്തൽ
എന്നിവയ്ക്ക് ബാധകമല്ലെന്നും സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചു.
●​ ക്രിമിനൽ അല്ലെങ്കിൽ അർദ്ധ-ക്രിമിനൽ സ്വഭാവമുള്ള
പ്രവൃത്തിക്കോ പൊതുതാൽപ്പര്യത്തിന് ഹാനികരമായ എന്തെങ്കിലും
പ്രവർത്തനത്തിനോ മാത്രമേ അവ ബാധകമാകൂ.
●​ പ്രതിരോധ തടങ്കൽ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന ഒരു നിയമവും ഒരു വ്യക്തിയെ
മൂന്ന് മാസത്തിൽ കൂടുതൽ കാലം തടങ്കലിൽ വയ്ക്കാൻ
അധികാരപ്പെടുത്തില്ല.
●​ പൗരന്മാർക്കും വിദേശികൾക്കും ഈ സംരക്ഷണം ലഭ്യമാണ്,
●​ ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജിമാരായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവരോ,,
നിയമിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യതയുള്ളവരോ ആയ വ്യക്തികൾ അടങ്ങുന്ന
ഒരു ഉപദേശക സമിതി, മൂന്ന് മാസത്തെ കാലാവധി
അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അത്തരം തടങ്കലിന് മതിയായ
കാരണമുണ്ടെന്ന് അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്:
●​ തടങ്കലിൻ്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ തടവുകാരനെ അറിയിക്കണം
എന്നിരുന്നാലും, പൊതുതാൽപ്പര്യത്തിന് വിരുദ്ധമായി
കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുതകൾ വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല.
●​ തടങ്കൽ ഉത്തരവിനെതിരെ പ്രാതിനിധ്യം നൽകാൻ ഡെറ്റെനുവിന്
അവസരം നൽകണം.

ആർട്ടിക്കിൾ 22 പാർലമെൻ്റിന് നിർദ്ദേശിക്കാൻ അധികാരം

നൽകുന്നു
●​ ഒരു ഉപദേശക സമിതിയുടെ അഭിപ്രായം നേടാതെ ഒരു പ്രതിരോധ
തടങ്കൽ നിയമപ്രകാരം ഒരു വ്യക്തിയെ മൂന്ന് മാസത്തിൽ കൂടുതൽ
തടങ്കലിൽ വയ്ക്കാവുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും കേസുകളുടെ ക്ലാസുകളും;
●​ ഒരു പ്രതിരോധ തടങ്കൽ നിയമപ്രകാരം ഒരു വ്യക്തിയെ ഏതെങ്കിലും
 ക്ലാസ് കേസുകളിൽ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കാവുന്ന പരമാവധി കാലയളവ്;
●​ ഒരു അന്വേഷണത്തിൽ ഒരു ഉപദേശക സമിതി പാലിക്കേണ്ട
നടപടിക്രമം.
●​ 1978 ലെ 44-ാം ഭേദഗതി നിയമം ഒരു ഉപദേശക സമിതിയുടെ
അഭിപ്രായം നേടാതെ തടങ്കലിൽ വയ്ക്കുന്ന കാലയളവ് മൂന്നിൽ നിന്ന്
രണ്ട് മാസമായി കുറച്ചു.
●​ എന്നിരുന്നാലും, ഈ വ്യവസ്ഥ ഇതുവരെ പ്രാബല്യത്തിൽ
കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല, അതിനാൽ, മൂന്ന് മാസത്തെ യഥാർത്ഥ
കാലയളവ് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.

പാർലമെന്റ് നിർമ്മിച്ച കരുതൽ തടങ്കൽ നിയമങ്ങൾ ഇവയാണ്:

(എ) പ്രിവന്റീവ് ഡിറ്റൻഷൻ ആക്ട്, 1950. 1969-ൽ കാലഹരണപ്പെട്ടു.
(ബി) 1971-ലെ ഇന്റേണൽ സെക്യൂരിറ്റി മെയിന്റനൻസ് ആക്ട് (മിസ),
മെയിന്റനൻസ്. 1978-ൽ റദ്ദാക്കി.
(സി) വിദേശനാണ്യ സംരക്ഷണവും കള്ളക്കടത്ത് പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ
നിരോധന നിയമം (കോഫെപോസ), 1974.
(ഡി) ദേശീയ സുരക്ഷാ നിയമം (നാസ), 1980.
(ഇ) കരിഞ്ചന്ത തടയലും അവശ്യവസ്തുക്കളുടെ വിതരണ പരിപാലന നിയമം
(പിബിഎംഎസ്ഇസിഎ), 1980.
(എഫ്) ഭീകരവാദ, തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ (തടയൽ) നിയമം
(ടാഡ), 1985. 1995-ൽ റദ്ദാക്കി.
(ജി) മയക്കുമരുന്ന് മരുന്നുകളുടെയും സൈക്കോട്രോപിക്
ലഹരിവസ്തുക്കളുടെയും നിയമവിരുദ്ധ കടത്ത് തടയൽ നിയമം
(പിഐടിഎൻഡിപിഎസ്എ), 1988.
(എച്ച്) തീവ്രവാദ നിരോധന നിയമം (പോട്ട), 2002. 2004-ൽ റദ്ദാക്കി.
(ഐ) 2004, 2008, 2012, 2019 വർഷങ്ങളിൽ ഭേദഗതി ചെയ്ത
നിയമവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ (തടയൽ) നിയമം (UAPA), 1967.
●​ ഇന്ത്യയിൽ ചെയ്തിട്ടുള്ളതുപോലെ, ഭരണഘടനയുടെ അവിഭാജ്യ
ഘടകമാണ് പ്രതിരോധ തടങ്കൽ.
 ●​ അമേരിക്കയിൽ ഇത് അജ്ഞാതമാണ്.
●​ ഒന്നും രണ്ടും ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് മാത്രമാണ് ഇത് ബ്രിട്ടനിൽ
പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്.
●​ ഇന്ത്യയിൽ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തും പ്രതിരോധ തടങ്കൽ
നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
●​ ഉദാഹരണത്തിന്, 1818 ലെ ബംഗാൾ സ്റ്റേറ്റ് പ്രിസണേഴ്‌സ്
റെഗുലേഷനും 1939 ലെ ഡിഫൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആക്ടും പ്രതിരോധ
തടങ്കലിനായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ആർട്ടിക്കിൾ 23 - മനുഷ്യക്കടത്തും നിർബന്ധിത തൊഴിലും

നിരോധിക്കൽ
●​ മനുഷ്യക്കടത്ത്, നിർബന്ധിത തൊഴിൽ, മറ്റ് സമാനമായ
നിർബന്ധിത തൊഴിൽ എന്നിവ നിരോധിക്കുന്നു.
●​ ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ ഏതൊരു ലംഘനവും നിയമപ്രകാരം
ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമായിരിക്കും.
●​ ഈ അവകാശം പൗരന്മാർക്കും പൗരന്മാർ അല്ലാത്തവർക്കും
ലഭ്യമാണ്.
●​ സ്റ്റേറ്റിന് മാത്രമല്ല, സ്വകാര്യ വ്യക്തികളിൽ നിന്നും ഇത് വ്യക്തിയെ
സംരക്ഷിക്കുന്നു.

'മനുഷ്യക്കടത്ത്' എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ

(എ) പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും പോലുള്ള സാധനങ്ങൾ
വിൽക്കുന്നതും വാങ്ങുന്നതും;
(ബി) സ്ത്രീകളിലും കുട്ടികളിലും അധാർമിക വ്യാപാരം, വേശ്യാവൃത്തി
ഉൾപ്പെടെ;
(സി) ദേവദാസികൾ
(ഡി) അടിമത്തം

●​ ഈ പ്രവൃത്തികളെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനായി പാർലമെന്റ് 1956-ലെ

 ഇമ്മോറൽ ട്രാഫിക് (പ്രിവൻഷൻ) ആക്ട് പാസാക്കി.
●​ ‘ബെഗർ’ എന്നാൽ പ്രതിഫലമില്ലാതെ നിർബന്ധിത ജോലി
എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
●​ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രത്യേക സമ്പ്രദായമായിരുന്നു അത്, പ്രാദേശിക
സമിന്ദാർമാർ ചിലപ്പോൾ അവരുടെ കുടിയാൻമാരെ യാതൊരു
പ്രതിഫലവുമില്ലാതെ സേവനങ്ങൾ നൽകാൻ
നിർബന്ധിച്ചിരുന്നത്.
●​ ഭിക്ഷാടനത്തിന് പുറമേ, ‘ബോണ്ടഡ് ലേബർ’ പോലുള്ള മറ്റ്
‘സമാനമായ നിർബന്ധിത ജോലികൾ’ ആർട്ടിക്കിൾ 23
നിരോധിക്കുന്നു.
●​ ‘നിർബന്ധിത ജോലി’ എന്നാൽ ഒരാളെ അയാളുടെ ഇഷ്ടത്തിന്
വിരുദ്ധമായി ജോലി ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു.
●​ ‘ബലം’ എന്ന വാക്കിൽ ശാരീരികമോ നിയമപരമായതോ ആയ
ബലപ്രയോഗം മാത്രമല്ല, സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളുടെ
നിർബന്ധത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ബലപ്രയോഗവും
ഉൾപ്പെടുന്നു, അതായത്, മിനിമം വേതനത്തേക്കാൾ കുറഞ്ഞ
വിലയ്ക്ക് ജോലി ചെയ്യുക.
●​ ഇക്കാര്യത്തിൽ, ബോണ്ടഡ് ലേബർ സിസ്റ്റം (അബോളിഷൻ) ആക്ട്,
1976; മിനിമം വേതന നിയമം, 1948; കരാർ തൊഴിൽ നിയമം,
1970, തുല്യ വേതന നിയമം, 1976 എന്നിവ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
●​ ആർട്ടിക്കിൾ 23 ഈ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഒരു ഒഴിവാക്കൽ കൂടി നൽകുന്നു.
●​ സൈനിക സേവനം, സാമൂഹിക സേവനം തുടങ്ങിയ പൊതു
ആവശ്യങ്ങൾക്കായി നിർബന്ധിത സേവനം ഏർപ്പെടുത്താൻ
ഇത് സംസ്ഥാനത്തിന് അനുമതി നൽകുന്നു, അതിന് പണം
നൽകാൻ ബാധ്യതയില്ല.
●​ എന്നിരുന്നാലും, അത്തരം സേവനം ഏർപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, മതം,
വംശം, ജാതി അല്ലെങ്കിൽ വർഗ ്ഗം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ
മാത്രം ഒരു വിവേചനവും കാണിക്കാൻ സ്റ്റേറ്റിന് അനുവാദമില്ല.
ആർട്ടിക്കിൾ 24 - ഫാക്ടറികളിലും മറ്റും കുട്ടികളെ ജോലിക്കെടുക്കുന്നത്
നിരോധിക്കുന്നു.
●​ ആർട്ടിക്കിൾ 24, 14 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളെ ഏതെങ്കിലും
ഫാക്ടറിയിലോ ഖനിയിലോ നിർമ്മാണ ജോലികളിലോ
റെയിൽവേയിലോ പോലുള്ള മറ്റ് അപകടകരമായ
പ്രവർത്തനങ്ങളിലോ ജോലി ചെയ്യിക്കുന്നത് നിരോധിക്കുന്നു.
●​ എന്നാൽ നിരുപദ്രവകരമായ ജോലികളിൽ അവരെ
ജോലിക്കെടുക്കുന്നത് ഇത് നിരോധിക്കുന്നില്ല.
●​ 1986 ലെ ബാലവേല (നിരോധനവും നിയന്ത്രണവും) നിയമം ഈ
ദിശയിലുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നിയമമാണ്. കൂടാതെ, 1938 ലെ
കുട്ടികളുടെ തൊഴിൽ നിയമം; 1948 ലെ ഫാക്ടറി നിയമം; 1952 ലെ
ഖനി നിയമം; 1958 ലെ മർച്ചന്റ് ഷിപ്പിംഗ് നിയമം; 1958 ലെ
പ്ലാന്റേഷൻ ലേബർ നിയമം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
●​ 1951 ലെ മോട്ടോർ ട്രാൻസ്പോർട്ട് വർക്കേഴ്‌സ് ആക്ട്; 1961 ലെ
അപ്രന്റീസ് ആക്ട്; 1966 ലെ ബീഡി, സിഗാർ വർക്കേഴ്‌സ് ആക്ട്;
മറ്റ് സമാനമായ നിയമങ്ങളും ഒരു നിശ്ചിത പ്രായത്തിന് താഴെയുള്ള
കുട്ടികളെ ജോലിക്കെടുക്കുന്നത് നിരോധിക്കുന്നു.
●​ 1996-ൽ സുപ്രീം കോടതി ബാലവേല പുനരധിവാസ ക്ഷേമനിധി
സ്ഥാപിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു, അതിൽ കുറ്റവാളിയായ തൊഴിലുടമ
തൻ്റെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഓരോ കുട്ടിക്കും 20,000 രൂപ പിഴ
ചുമത്തണം.
●​ കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം, പോഷകാഹാരം എന്നിവ
മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങളും ഇത് പുറപ്പെടുവിച്ചു.
●​ കുട്ടികൾക്കെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികളുടെ
അവകാശ ലംഘനങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വിചാരണ ചെയ്യുന്നതിനായി
ദേശീയ കമ്മീഷനും സംസ്ഥാന ബാലാവകാശ സംരക്ഷണ
കമ്മീഷനുകളും കുട്ടികളുടെ കോടതികളും സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി
2005-ൽ ബാലാവകാശ സംരക്ഷണ കമ്മീഷണർ ആക്റ്റ്
നടപ്പിലാക്കി.
●​ 2006-ൽ, ഹോട്ടലുകൾ, ധാബകൾ, റെസ്റ്റോറന്റുകൾ, കടകൾ,
ഫാക്ടറികൾ, റിസോർട്ടുകൾ, സ്പാകൾ, ചായക്കടകൾ തുടങ്ങിയ
ബിസിനസ്സ് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ കുട്ടികളെ വീട്ടുജോലിക്കാരായോ
ജോലിക്കാരായോ ജോലി ചെയ്യുന്നത് സർക്കാർ നിരോധിച്ചു.
●​ 14 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള കുട്ടികളെ ജോലിക്കെടുക്കുന്ന ഏതൊരാളും
പ്രോസിക്യൂഷനും ശിക്ഷാ നടപടികളും സ്വീകരിക്കുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ്
നൽകി.
●​ 2016-ലെ ബാലവേല (നിരോധനവും നിയന്ത്രണവും) ഭേദഗതി
നിയമം, 1986-ലെ ബാലവേല (നിരോധനവും നിയന്ത്രണവും) നിയമം
ഭേദഗതി ചെയ്തു. ഇത് പ്രിൻസിപ്പൽ ആക്ടിൻ്റെ പേര് ബാല-കൗമാര
തൊഴിലാളി (നിരോധനവും നിയന്ത്രണവും) നിയമം, 1986 എന്ന്
പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.

THANK YOU