İçeriğe atla

put

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi بت sözcüğünden devralındı

Söyleniş

[düzenle]

put (belirtme hâli putu, çoğulu putlar)

Put


  1. (mitoloji, din) Bazı ilkel toplumlarda doğaüstü güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne; tapıncak, sanem, fetiş.
    • Onu ben, büsbütün başka bir hayranlıkla âdeta bir puta taparcasına seviyordum. - Y. K. Karaosmanoğlu
  2. (mitoloji, Hristiyanlık) haç

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

put gibi, put kesilmek

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Sırp-Hırvatça

[düzenle]

put e

  1. yol

Belirteç

[düzenle]

put e

  1. defa