put
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi بت sözcüğünden devralındı
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]put (belirtme hâli putu, çoğulu putlar)

- (mitoloji, din) Bazı ilkel toplumlarda doğaüstü güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne; tapıncak, sanem, fetiş.
- Onu ben, büsbütün başka bir hayranlıkla âdeta bir puta taparcasına seviyordum. - Y. K. Karaosmanoğlu
- (mitoloji, Hristiyanlık) haç
Çekimleme
[düzenle]put adının çekimi
Deyimler
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "put" maddesi
Sırp-Hırvatça
[düzenle]Ad
[düzenle]put e
Belirteç
[düzenle]put e
Kategoriler:
- Osmanlı Türkçesi kökenli Türkçe sözcükler
- Osmanlı Türkçesinden devralınan Türkçe sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe 1 heceli sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe adlar
- Türkçede mitoloji
- Türkçede din
- Türkçede Hristiyanlık
- Sırp-Hırvatça sözcükler
- Sırp-Hırvatça adlar
- Sırp-Hırvatça eril adlar
- Sırp-Hırvatça belirteçler
- Sırp-Hırvatça eril belirteçler