kuka

Türkçe

Köken

Pontus Rumcası

Ad

kuka (belirtme hâli kukayı, çoğulu kukalar)

1. Dantel veya nakış ipliği yumağı.
   • 1944: Ekmel İZDEM, 1944 Dünkü - Bugünkü Akhisar, sayfa 97 , Ülkü Basımevi

     "Cepkenin göğüs kısımlarında yeşil ve pembe iplikle (kuka ipliği) çapraz durumda işlenmiş 4 menekşe vardır."

2. (oyun) Üst üste dizilen taş, konserve kutusuna benzer nesnelerin top ile devrilmeye çalışılması suretiyle oynanan bir çocuk oyunu.
3. Tespih, sigara ağızlığı vb.nin yapımında kullanılan, siyah veya sütlü kahve renginde Hindistan cevizi kökü.

Çekimleme

kuka adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	kuka	kukalar
belirtme	kukayı	kukaları
yönelme	kukaya	kukalara
bulunma	kukada	kukalarda
ayrılma	kukadan	kukalardan
tamlayan	kukanın	kukaların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	kukam	kukalarım
belirtme	kukamı	kukalarımı
yönelme	kukama	kukalarıma
bulunma	kukamda	kukalarımda
ayrılma	kukamdan	kukalarımdan
tamlayan	kukamın	kukalarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	kukan	kukaların
belirtme	kukanı	kukalarını
yönelme	kukana	kukalarına
bulunma	kukanda	kukalarında
ayrılma	kukandan	kukalarından
tamlayan	kukanın	kukalarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	kukası	kukaları
belirtme	kukasını	kukalarını
yönelme	kukasına	kukalarına
bulunma	kukasında	kukalarında
ayrılma	kukasından	kukalarından
tamlayan	kukasının	kukalarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	kukamız	kukalarımız
belirtme	kukamızı	kukalarımızı
yönelme	kukamıza	kukalarımıza
bulunma	kukamızda	kukalarımızda
ayrılma	kukamızdan	kukalarımızdan
tamlayan	kukamızın	kukalarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	kukanız	kukalarınız
belirtme	kukanızı	kukalarınızı
yönelme	kukanıza	kukalarınıza
bulunma	kukanızda	kukalarınızda
ayrılma	kukanızdan	kukalarınızdan
tamlayan	kukanızın	kukalarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	kukası kukaları	kukaları
belirtme	kukasını kukalarını	kukalarını
yönelme	kukasına kukalarına	kukalarına
bulunma	kukasında kukalarında	kukalarında
ayrılma	kukasından kukalarından	kukalarından
tamlayan	kukasının kukalarının	kukalarının

Ön ad

kuka

1. bu kökten yapılmış olan.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kuka" maddesi

Fince

Adıl

kuka

1. (belgisiz adıl): kim