han

Ayrıca bakınız: Han

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [ˈhɑn]
• Heceleme: han

Köken 1

Osmanlı Türkçesi خان‎ (han) sözcüğünden devralındı. Nihâî [}köken]]i belirsizdir, daha fazla ayrıntı için Eski Türkçe 𐰴𐰍𐰣‎ (qaɣan) girdisine bakınız. kağan ve hakan'nın ikizidir.

Ad

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar)

1. Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan ünvan.
   • Kırım hanları. Altın Ordu hanları.
2. (monarşi, tarih) Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen ünvan.

Köken 2

Osmanlı Türkçesi خان‎ (han) sözcüğünden devralındı, Farsça خان‎ (xân) sözcüğünden alınmıştır. hane ve -hane'nin ikizidir.

Ad

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar)

Han (1)

Han (2)

1. (ulaşım, yapılar) Yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı.
   • "Bir handa, yorgun argın, tatlı bir uykudaydık." - Faruk Nafiz Çamlıbel
2. (yapılar, ticaret) Büyükşehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı.

Çekimleme

han adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	han	hanlar
belirtme	hanı	hanları
yönelme	hana	hanlara
bulunma	handa	hanlarda
ayrılma	handan	hanlardan
tamlayan	hanın	hanların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	hanım	hanlarım
belirtme	hanımı	hanlarımı
yönelme	hanıma	hanlarıma
bulunma	hanımda	hanlarımda
ayrılma	hanımdan	hanlarımdan
tamlayan	hanımın	hanlarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	hanın	hanların
belirtme	hanını	hanlarını
yönelme	hanına	hanlarına
bulunma	hanında	hanlarında
ayrılma	hanından	hanlarından
tamlayan	hanının	hanlarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	hanı	hanları
belirtme	hanını	hanlarını
yönelme	hanına	hanlarına
bulunma	hanında	hanlarında
ayrılma	hanından	hanlarından
tamlayan	hanının	hanlarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	hanımız	hanlarımız
belirtme	hanımızı	hanlarımızı
yönelme	hanımıza	hanlarımıza
bulunma	hanımızda	hanlarımızda
ayrılma	hanımızdan	hanlarımızdan
tamlayan	hanımızın	hanlarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	hanınız	hanlarınız
belirtme	hanınızı	hanlarınızı
yönelme	hanınıza	hanlarınıza
bulunma	hanınızda	hanlarınızda
ayrılma	hanınızdan	hanlarınızdan
tamlayan	hanınızın	hanlarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	hanı hanları	hanları
belirtme	hanını hanlarını	hanlarını
yönelme	hanına hanlarına	hanlarına
bulunma	hanında hanlarında	hanlarında
ayrılma	hanından hanlarından	hanlarından
tamlayan	hanının hanlarının	hanlarının

Atasözleri

• eşeğin yorulduğu yere han yapılmaz
• herkesin yorulduğu yere han yapmazlar

Deyimler

han gibi, han hamam sahibi olmak, han kapısından teğelti atmak

Türetilmiş kavramlar

iş hanı, yolgeçen hanı, Karahanlı

Çeviriler

doğu ülkelerinde kullanılan unvan

• Almanca: Khan (de) e
• Arapça: خَان‎ (ar) e (ḵān)
• Azerice: xan (az)
• Başkurtça: хан (ba) (xan)
• Belarusça: хан (be) (xan)
• Bengalce: খান (bn) (khan)
• Bulgarca: кан (bg) e (kan), хан (bg) e (han)
• Çekçe: chán (cs) e
• Çince:

  Mandarin: 可汗 (zh) (kèhán), 汗 (zh) (hán)

• Çuvaşça: хун (cv) (hun)
• Danca: khan (da) g
• Ermenice: խան (hy) (xan)
• Esperanto: ĥano (eo)
• Estonca: khaan (et)
• Farsça: خان‎ (fa) (xân), خاقان‎ (fa) (xâqân)
• Fince: kaani (fi)
• Fransızca: khan (fr) e
• Gagavuzca: хан (gag) (han)
• Galiçyaca: khan (gl) e, can (gl) e
• Gürcüce: ხანი (ka) (xani), ყაენი (ka) (q̇aeni)
• Hintçe: खान (hi) e (khān), खन (hi) e (khan), ख़ान (hi) e (xān), ख़ागान (hi) e (xāgān), ख़ाक़ान (hi) e (xāqān)
• Felemenkçe: khan (nl) e, kan (nl) e
• İbranice: חַאן‎ (he) (khan)
• İdo: khan (io)
• İngilizce: khan (en)
• İspanyolca: kan (es) e

  Yahudi İspanyolcası: хан (lad) (khan)

• İsveççe: khan (sv)
• İtalyanca: khan (it) e
• Japonca: カーン (ja) (kān), 汗 (ja) (かん, kan), ハーン (ja) (hān), カガン (ja) (kagan)
• Kalmukça: хаан (xal) (xaan)
• Katalanca: kan (ca) e
• Kazakça: хан (kk) (han), қаған (kk) (qağan)
• Kırgızca: хан (ky) (han), каган (ky) (kagan), кан (ky) (kan)
• Kmer Dili: ខាន់ (km) (khan)
• Korece: 칸 (ko) (kan), 가한 (ko) (gahan), 카간 (ko) (kagan)
• Latince: chanis (la) e
• Lehçe: chan (pl) e, kagan (pl) e
• Letonca: hans (lv) e
• Litvanca: chanas (lt) e
• Macarca: kán (hu)
• Makedonca: кан (mk) e (kan), хан (mk) e (han)
• Mançuca: ᡥᠠᠨ (mnc) (han)
• Maratça: खान (mr) e (khān)
• Moğolca:

  Kiril: хаан (mn) (haan), хан (mn) (han)

  Moğol: ᠬᠠᠭᠠᠨ (mn) (qaɣan)

• Norveççe: khan (no) e
• Özbekçe: xon (uz), xoqon (uz)
• Portekizce: cã (pt) e, cão (pt) e
• Rumence: han (ro) e
• Rusça: хан (ru) e (han), кага́н (ru) e (kagán)
• Sırp-Hırvatça:

  Kiril:

• Slovakça chán (sk) e
• Slovence kan (sl) e
• Şorca: қаан
• Tacikçe: хон (tg) (xon)
• Tamilce: கான் (ta) (kāṉ)
• Tatarca: хан (tt) (xan), каган (tt) (qağan)

  Kırım Tatarcası: han (crh)

• Tofaca: һаан (haan)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: 𐰴𐰍𐰣‎ (otk) (qaɣan), 𐰴𐰣‎ (otk) (qan)

  Osmanlı Türkçesi: خان‎ (ota)

• Ukraynaca: хан (uk) e (han), кага́н (uk) e (kağán)
• Urduca: خان‎ (ur) e (xān), خاقان‎ (ur) e (xāqān)
• Uygurca: خان‎ (ug) (xan)
• Vietnamca: hãn (vi), khả hãn (vi)
• Yunanca: χάνος (el) e (chános)

  Grekçe: χαγᾶνος (grc) e (khagânos)

hükümdar

• Almanca: Herrscherr (de) e
• Azerice: xan (az)
• Fince: kaani (fi)
• İngilizce: khan (en)
• Macarca: kán (hu)
• Rusça: хан (ru) (han)
• Şorca: қаан
• Tatarca:
• Kırım Tatarcası: han (crh)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: 𐰴𐰍𐰣‎ (otk) (qaɣan), 𐰴𐰣‎ (otk) (qan)

  Osmanlı Türkçesi: خان‎ (ota)

Çeviriler

mimarlık

• Almanca: Herberge (de) d, Unterkunft (de) d
• İngilizce: inn (en), hostel (en), caravanserai (en), road house (en), hostelry (en), rest house (en)
• Yunanca:

  Modern Yunanca: χάνι (el) n (cháni)

serbest çalışma için tutulan birkaç katlı yapı

• Almanca: Bürogebäude (de) n

Kaynakça

• Aksoy, Ömer Asım (1995). Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 2 Deyimler Sözlüğü. İstanbul: İnkılâp Kitabevi. ISBN 975-10-0128-5.
• Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.

• Tietze, Andreas (2002). Tarihi ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. İstanbul: Simurg Yayınevi. ISBN 975-7172-56-1.

• Türk Dil Kurumuna göre "han" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de Han (unvan)

İsveççe

Söyleniş

• Heceleme: han

Adıl

han e

1. (kişi adılı): o (erkek)

İsveççe kişi adılları
hâl	adet	1. kişi	2. kişi	3. kişi
				eril	dişil	nötr
yalın	tekil	jag	du	han	hon	det
	çoğul	vi	ni	de
belirtme/ yönelme	tekil	mig, mej	dig, dej	honom	henne	den, det
	çoğul	oss	er, eder	dem, dom

Karaçay-Balkarca

Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.

Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:

• Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Karaçay-Balkarca alfabesinde yazılmamıştır.
• Bu söz(cük) varlığını ispatlayacak hiçbir kaynak içermemekte, lütfen kaynak eklenmesinde yardımcı olun.

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Ad

1. bey, han

Norveççe

Söyleniş

• Heceleme: han

Adıl

han e

1. (kişi adılı): o

Norveççe (Bokmål) kişi adılları
Adet	1. kişi	2. kişi	3. kişi
			eril	dişil	nötr
Tekil	eg/jeg	du	han	hon	det
Çoğul	vi	ni	de

Rohingya dili

Söyleniş

• Heceleme: han

Ad

han

1. (anatomi) kulak