dik

Ayrıca bakınız: dîk, -dik

Heceleme

• Heceleme: dik

Türkçe

Ön ad

dik (karşılaştırma daha dik, üstünlük en dik)

Dik bir şekilde yükselen uçak (1)

Çocuğun dik saçları var. (2)

A ile B arasında bir dik çizgi var. (7)

1. Yatay bir düzleme göre yer çekimi doğrultusunda bulunan, eğik olmayan.
2. Yatık durmayan, sert olan.
   • Dik saç.
3. (ses) Sert, kalın, tok ses.
   • 2022:Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, sayfa 52 , Dergâh Yayınları

     "Biraz ötede balıkçılar sandaldan sandala dik seslerle bağırarak kefal avlıyorlardı."

4. Sert bakış.
5. Ters, aksi söz.
6. Kaba, yersiz davranış.
   • Kaba denilecek kadar ani ve dik bir davranışla halasını bıraktı ve kalktı. - H. E. Adıvar
7. (matematik) Birbirine dikey olan doğrulardan oluşmuş.
   • Dik açı. Dikdörtgen. Dik yamuk.

Deyimler

dik dik bakmak

Türetilmiş Kavramlar

dik açı, dik açıklık, dik âlâsı, dikbaşlı, dik biçme, dikdörtgen, dik duruşlu, dikgen, dikkafalı, dikkuyruk, dik rüzgâr, dik silindir, dik üçgen, dik yamuk, başı dik

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: dik (az)
• Gagavuzca: dik (gag)
• İngilizce: steep (en), perpendicular (en)
• İsveççe: brant (sv)
• Karaçay Balkarca: tik (krc)
• Kürtçe: sahne (ku)
• Rusça: отвесный (ru) (otvesnıy)
• Türkmence: caýty (tk), dik (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "dik" maddesi

Atasözleri

• Boş başak dik durur

Azerice

Ad

dik

1. sarp

Felemenkçe

Ön ad

dik

1. kalın

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe tik

Ön ad

dik

1. dik

Türkmence

Ad

dik

1. dik

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.

Zazaca

Ad

dik e (çoğulu diki)

1. (sülüngiller, kuşlar) horoz