Spaarmoeder!

Twee weken geleden waren de schoolvakanties weer afgelopen. Dochterlief ging weer naar school en moest erg wennen. De indeling van de klassen was anders en ze was niet bij haar vriendinnen geplaatst. Er kon ook niet geruild worden omdat van 5 klassen naar 4 klassen van 32 scholieren was ingedeeld. Roosters van de vriendinnen sloten niet op elkaar aan, dus ze zou haar vriendinnen tussendoor ook niet zien. Ze was in het weekend helemaal uitgeblust. Gelukkig blijkt ze deze week toch wel weer wat meer in haar energie te zitten.

Deze week gaf voor het eerst een inkijkje in het nieuwe normaal van dit schooljaar. Zoonlief ging namelijk afgelopen maandag voor het eerst naar de universiteit. Dat betekende voor hem heel vroeg op en laat terug. Treinreizen naar Groningen en daar in de bus. Maar hij kwam terug met verhalen honderduit. als moeder haal je dan toch opgelucht adem.

Voor ons als gezin houdt dit in dat we laat aan het avondeten zitten als gezin en dat iedereen dus even moet kijken hoe dat stukje overbrugd kan worden. Zoonlief neemt extra boterhammen mee. Dochterlief wilde meer fruit en dan geen gewoon fruit, maar lekker fruit en kennelijk is dat deze week watermeloen. Prima allemaal.

Ook ging deze week de overgang naar de nieuwe energieleverancier in. Van Vattenfal naar United Consumers. Ik ben niet heel erg van het steeds overstappen, maar het bod van Vattenfal voor de nieuwe periode was zo schraal dat ik me nu genoodzaakt voelde. In de maand vooraf nog net op tijd de langgespaarde cadeaupunten van Vattenfal ingeleverd voor een prachtige wollen deken die helaas net niet goed kleurt bij de bank. Maar ja, ik geloof niet dat ik me daar deze winter aan ga storen.

Hoewel het verrekenen van opgewekte energie nu nog kan, probeer ik al wel een tijd zoveel mogelijk wasjes, vaatwasjes en kookactiviteiten midden op de dag te doen. Dankbaar maak ik gebruik van de stoomkoker en de slowcooker om ook mijn tijd goed in te kunnen delen met mijn werk. Ik ben benieuwd hoe we deze winter uit gaan komen.

Na de overgang van lageschool naar middelbare school (toch al even geleden) zitten we nu middenin de volgende overgang, die van middelbare naar vervolgonderwijs. We zijn hetzelfde maar toch anders. Niet altijd echt wijzer, haha. Maar we doen ons best.

De puberzoon gaat studeren en dochterlief is over naar haar examenjaar. Spannend en gaaf die veranderingen. Langzaam laten we elkaar wat meer los, terwijl we vast blijven houden.

Twee weken geleden was zoonlief met zijn vrienden aan het kamperen, een dorp verderop wel te verstaan. Na hun examens wilde ze met elkaar op reis, maar het ontbrak hen aan overeenstemming over de bestemming en wellicht ook aan pecunia´s. Gelukkig woont een van hen buitenaf en konden daar de tenten opgezet worden. Op dinsdag bracht ik, -na een proefopzetting in onze eigen tuin- alvast twee tenten, een grote en een kleine. De mannen konden dan op woensdag in hun eigen tijd en in rust de tenten opzetten.

Woensdagavond appte ik nog “Is het gelukt?” En kwam het grapje dat ze allemaal buiten moeten gaan slapen….en even later werd daar aan toegevoegd: “Wel in tenten. Haha”.

De afgelopen periode viel er veel te vieren, diverse vrienden en familieleden werden 45 of 50. Beide jaartallen blijken aanzet te zijn voor een uitgebreider feest. Mede door het verlies van bekenden, vrienden en familie.

Er is op verschillende manieren gevierd. De een maakt er een grotemensenfeestje van dat na koffietijd begint in een stadscafe en waar gedanst wordt. De ander nodigt uit voor een borrel (al dan niet op locatie of met catering) vanaf 16.30 en weer een ander pakt het wat groter aan met een etentje en/ of hapjesbuffet.

Ik geniet er volop van. Ik ben opgegroeid met ouders die alle verjaardagen groots vierden. Slingers in de woonkamer. Overdag kwam er al visite en in de avond kwamen dan de familie en vrienden. De kelder stond vol met drinken en de koelkast puilde uit van de hapjes. En we hadden uitgebreid verschillende taarten gebakken. Er zat veel tijd en liefde in, bij jubileumdata werd er zelfs een sketch opgevoerd.

Op of rond de trouwdag van mijn ouders gingen we uiteten. Dat was eigenlijk het enige moment dat we dat deden, naast de zomervakanties of tijdens familiefeesten. Er werd dan vooraf overlegd en gereserveerd en we gingen in onze zondagse kleding heen. Ik heb daar geweldige herinneringen aan.

Met de kinderen vier ik de verjaardagen ook uitgebreid. We maken meestal zelf taart. Omdat zoonlief een schrikkelkind is, wordt het automatisch in het jaar dat hij echt jarig is nog wat uitgebereider gevierd. Zo ook dit jaar.

Dochterlief en ik zijn in de zomervakantie jarig en dat maakt dat we het aan het einde van de vakantie samen vieren. Het is dan echt een moment waarop iedereen elkaar weer kan zien en de belevenissen van de zomervakantie deelt.

Als er wat te vieren valt met ons drietjes, dan vinden we het wel heel leuk om daar iets meer aandacht aan te schenken.

Via deze weg de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar toegewenst! Dat 2024 voor ons allen maar een jaar mag worden van vrede, respect, gezondheid, liefde en geluk!

Het is alweer een tijd geleden dat er wat geplaatst is. Het was het afgelopen half jaar dan ook bizar druk door een wissel van baan, een kind dat struikelde over een stoepje en haar elleboog brak, het overlijden van dierbaren, enz.,enz.

Een nieuw jaar voelt als een nieuwe start en zo is het dan ook. Je mag steeds weer opnieuw beginnen. Dat hoeft niet eens vanaf 1 jnauari te zijn…maar toch.

Heb ik goede voornemens? Ja. Na zo’n drukke periode merkte ik dat ik best wat meer tijd voor mezelf mag nemen. En dat ga ik dan ook meer doen, net als weer opnieuw kijken hoe mijn uitgavenpatroon de laatste tijd was en wat daaraan te verbeteren valt…..een voortdurend proces.

Een mooie boekentip (nee, geen aandelen) is “Geld gaat nooit over geld” van Raymundo Resink. Een beetje in de trant van “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman. Maar dan is het niet alleen een boek dat tot het denken zet, maar ook tot het ècht gaan doen. Bewustworden van je onbewuste overtuigingen die in onze manier van leven zijn geslopen.

En verder zijn we aan het kijken wat we in de vakanties gaan doen. Naast vooral niets doen 🙂

Onze vakantie zit erop en het was heerlijk! Nu hangt de herfst in de lucht. In de Ardennen vielen de eerste blaadjes al van de berken. De pompoenen liggen alweer in de supermarkten. De boeken voor het nieuwe schooljaar van dochterlief zijn al bezorgd, die van zoonlief komen vandaag. Alles is in voorbereiding voor het nieuwe schooljaar.

Afgelopen jaar volgde ik aan de volksuniversiteit de cursus Zweeds en ik moet nog beslissen of ik ga voor het vervolg. Ik heb genoten van de lessen, het ergens aan deelnemen en het leren van een nieuwe taal en cultuur. Maar per 1 juli is mijn functie gewijzigd en merk ik dat ik veel moet leren. Dat kost ook energie, de automatische piloot is uit. Ik vraag me af of het dan handig is om toch weer voor een jaar een verplichting aan te gaan. En die cursus fotografie die ook aangeboden wordt is maar een paar keer. Dat blijft ook trekken.

Verder ben ik me aan het verdiepen in de Chinese voedingsleer. Ik merk dat ik ouder word en dat de stofwisseling er niet sneller op wordt. Vorig jaar al eens naar een dietiste geweest, maar ik werd er niet happy van, ik kreeg het steeds zo koud. Zelfs van de warme groene thee vol antioxidanten. De accupuncturist die ik bezoek hoorde wat ik at en vond dat niet zo gek. Kwark, smoothies, salades en groene thee maken koud. Op zijn aanreiken toch maar eens verder gezocht naar de vijf elementen en een aantal aanpassingen gedaan. Misschien dat ik nog wel een bericht wijdt aan de zoektocht.

Mijn zonnepanelen doen het goed. Eigenlijk is de opbrengst nog beter dan gehoopt, ondanks regen etc. Maar die doen het ook beter als het niet zo warm is. Ik zit nog even te kijken naar wat ik verder nog wil doen om aankomende winter door te komen. De laserkachel doet het nog prima en ik heb voldoende voorraad aan brandstoffen.

Aankomende week ga ik eens even weer de kasten door. Er is genoeg wat niet meer gedragen wordt of wat ontgroeid is. Ook mijn servieskast mag wel wat minder. Ik realiseerde me dat ik sommige kopjes nooit gebruik, ook niet met verjaardagen. Die kunnen dus het huis verlaten en op zoek naar een nieuwe eigenaar.

En verder is de agenda al aardig vol. Ook spreek ik weer af met vrienden en bekenden die allemaal weer terug zijn van vakantie. Ik geniet van deze tijd, ben kennelijk echt een herfsttype.

Nu mijn kinderen groter zijn, heb ik minder controle over de boodschappen. Regelmatig komen ze thuis en moet de puberhonger gestild worden met een tosti, een gebakken ei op brood, fruit etc. En ja, het avondeten gaat er dan alsnog gewoon in, terwijl bij mij de stofwisseling duidelijk trager aan het worden is naarmate ik ouder wordt. Ik vind dat puberhongerstillen prima omdat ze in de groei zijn en het niet ongezond is. Wel zorgt dit voor een andere budgettering. En ook is soms niet na te gaan wanneer iets dat in trek is, ineens totaal niet meer in trek is.

Sinds een tijdje zijn vrienden uit Duitsland dichterbij gaan wonen. Dat nodigt meer uit om langs te komen en ook heb ik mijn hulp aangeboden om de moestuin op te zetten. Regelmatig ga ik nu heen om te helpen en ik doe dan meteen mooi boodschappen bij Aldi en/of Lidl. Hoewel we nu al jaren niet meer alles biologisch eten heeft dat wel mijn voorkeur. Dit assortiment van Aldi en Lidl is in Duitsland uitgebreider en artikelen zijn veelal goedkoper. Met name het desem-, rogge- en zonnebloempittenbrood is populair bij mijn kinderen. Op de terugweg rijd ik langs een biologische kippenboerderij waar je in het veld de kippetjes ziet scharrelen. Ik koop dan een kilo eieren en gemiddeld zitten er dan 23 in en dat voor 6 euro, wat ik niet gek vind voor biologische scharreleieren.

Afgelopen week was ik weer eens in mijn woonplaats bij Aldi en Lidl en ik schrok echt van de prijzen die beslist hoger liggen dan in Duitsland. Op enkele artikelen scheelt het 35 cent tot bijna een euro. In de avond zag ik op tv Picnic adverteren met merkproducten die uit Duitsland komen. Bijzonder hoe het zoveel verschil kan maken.

Vanwege de vakantie was ik er nog niet aan toegekomen om over de meterstanden te berichten.

Eerst dan maar stroom.We verbruikten 125 kWh en leverden 68 KwH terug. Netto werd dat 57kWh, 24 euro en -20 euro aan vaste lasten. Komt het neer op -2 euro. Volgens de app van de omvormer produceerden de zonnepanelen geen 68 kWh, maar 102 kWh in januari. Het doet niets voor de kostenberekening, maar wel verbruikten dus 34 kWh meer, totaal 159 kWh. In 2022 verbuikten we ter vergelijking 195 kWh en waren de kosten -14. Overigens grbuikten energiezuinige huishoudens 104 kWh.

Dan het gas. Ik ben meer op kantoor aan het werk. Het gevolg is dat de laserkachel meer uitblijft en we meer aan gas kwijt zijn. De tempratuur staat op een minimum van 15 graden, dan wort het niet te vochtig in huis. We verbuikten 92 m3 gas, kosten 213 euro zonder energieplafond. In 2022 was dat nog 118 m3 en kostte dat 123 euro. Er staat in de App dat we 1% meer gas verbuikt hebben dan energiezuinige huishoudens, die 91m3 verbuikten.

Ik was benieuwd in hoeverre de gemeente meeging in de verhoging van de WOZ-waarde. Ik had de brief al eerder verwacht, maar het werd pas dit weekend dat de brief digitaal in mijn berichtenbox stond. De WOZ-waarde van mijn woning is met 15% verhoogd ten opzichte van vorig jaar. Nu blijkt de gemiddelde stijging landelijk op 17% te zitten. In totaal is het in drie jaar tijd met 30% gestegen. Ik heb het idee dat het navenant de huizenprijzen is, dus dat klopt dan wel. Voor mijn hypotheek maakt het volgens mij niets uit. Ik krijg niet minder risico-opslag. Mijn gemeentelijke heffingen komen uit op 753 euro afgerond. Van het Waterschap volgen nog.

Omdat we in de meestvoorkomende woning wonen, ook al is het een hoekwoning, had ik al eerder op de tabellen gekeken en dit zo´n beetje wel verwacht. De gemiddelde woning in mijn woonplaats heeft de waarde van onze woning. Langzaamaan verandert de buurt en inmiddels zijn een heel aantal vandezelfde woningen verkocht. Of mensen nog steeds de vraagprijs krijgen weet ik niet. Maar zo ja, dan is mijn huis ruim een ton in waarde gestegen sinds juni 2018. Ik ben dus dankbaar dat ik toen zo kort na de scheiding in 2016 weer een eigen woning kon kopen. Niet dat we er voor nu iets aan hebben, want het zit in het huis en je weet maar nooit hoe het gaat met de woningmarkt. Toch geeft het een behaaglijk gevoel en voel ik mij bevoorrecht.

Ik las vandaag op nu.nl dat Nestlé, eigenaar van o.a.Nespresso, Kitkat etc. de prijzen nog eens extra verhoogt. Ik verwacht niet dat ik er iets van zal merken, ook al heb ik een cupjeskoffiemachine.

Toen ik mijn bonenapparaat verkocht heb (te weinig gebruik van gemaakt) en over ben gegaan op een cupjesapparaat om koffie te maken, waarschuwde een vriendin van mij over de aluminium cupjes. Haar schoonvader bleek enige jaren geleden ALS te hebben en bij bloedonderzoek bleek hij zeer veel aluminium in zijn bloed te hebben. Dat bleek te komen van de twee kopjes capsulekoffie die hij per dag dronk.

Al heel wat jaren geleden ging iedereen over van aluminiumpannen naar RVS-pannen. Zout en zuur in voeding lost aluminium op. Omdat bij koffie geen zout of zuur wordt gebruikt dacht ik dat het wel mee zou vallen. Nou niet dus. Na dat verhaal van de vriendin ben ik direct overgegaan op eco-cupjes van Lavazza Eco( let op ze hebben ook de gewone met alumium, dus goed kijken) en van het merk Gepa.

Het drinken van koffie uit aluminiumcupjes blijkt ook nog eens heel erg milieuvervuilend. Ook met een heel recyclesysteem waarbij je de cupjes kunt inleveren of doneren. Het maken van de cupjes kost namelijk ook veel energie en in feite veel onnodige grondstoffen. En ik kan me ook niet voorstellen dat al die cupjes in een recycleprogramma terechtkomen.

Zijn die eco-cupjes dan wel net zo goed? Ik moet eerlijk bekennen dat heel af en toe een cupje niet lekker pakt. Dan heb je ook gemalen koffie in je koffiekopje. Dan nog lijkt me dat minder erg dan aluminium in je bloed.

Tegenwoordig zijn de eco-cupjes ook eenvoudiger te verkrijgen dan in het begin. Hier in mijn woonplaats trof ik ze zelfs bij “Medikamente die Grenze”, een soort dumpzaak.

Nadat ons inductiefornuis het tijdelijk even weer deed, kwam toch van het een op het andere moment de foutmelding terug. Helaas! En ook gelukkig, want het viel binnen de garantietermijn.

Gelukkig had ik de afspraak ook nog niet afgezegd en we hebben nog anderhalve week zonder werkende kookplaat gezeten. We kwamen een heel eind met stoomkoker, crockpot, gourmetplaat en airfryer. Bovendien deed de oven van het fornuis het nog wel.

Nu ik het aantal kookmogelijkheden zo opschrijf, realiseer ik me weer hoe luxe we het hebben. En tegelijkertijd dat we het allemaal tweedehands hebben gekocht, behalve de airfryer en de oven.

De beste recepten waren de rode bietenovenschotel, de rode linzensoep uit de crockpot en gestoomde groente met een worstje uit de airfryer.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik (mede vanwege een soort griep) niet die weken steeds even blij in de keuken stond. Het is toch even dingen anders doen. En omdat ik 5 dagen werk en er hier ook een ziekenboeg was, zat ik de dagen af te tellen. Vanochtend kwam gelukkig al bijtijds de monteur van Boretti en werd het euvel keurig gefikst. Ik was zelf amper fit genoeg en hield keurig afstand en nadien heb ik nog echt even weer moeten slapen op de bank. Het lichaam is nog hard op weg om echt beter te worden. Komt goed.