Przejdź do zawartości

tlen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: -tlen

tlen (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [tlɛ̃n], AS: [tlẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
ⓘ ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8; zob. też tlen w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedyncza
mianowniktlen
dopełniacztlenu
celowniktlenowi
bierniktlen
narzędniktlenem
miejscowniktlenie
wołacztlenie
przykłady:
(1.1) Tlen jest niezbędny do życia.
(1.1) Woda składa się z wodoru i tlenu.
(1.1) Etery podatne są na utlenianie tlenem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kwasoród, symbol. O
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tlenek m, tlenowiec m, tlenienie n, utlenianie n, nadtlenek m, podtlenek m, beztlenowiec mzw
czas. utleniać, tlenić, dotleniać, dotlenić, natlenić, natleniać
przym. tlenowy, tlenkowy, beztlenowy
przysł. tlenowo, beztlenowo
tem. słow. tleno-
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. tlić
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=tlen&oldid=8628337”