narzędnik
narzędnik (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gram. piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?; zob. też narzędnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik narzędnik narzędniki dopełniacz narzędnika narzędników celownik narzędnikowi narzędnikom biernik narzędnik narzędniki narzędnik narzędnikiem narzędnikami miejscownik narzędniku narzędnikach wołacz narzędniku narzędniki
- przykłady:
- (1.1) W języku niemieckim nie ma formy narzędnika.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) instrumentalis
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. narzędzie n
- przym. narzędnikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) kalka łac. instrumentalis (domyślnie: casus instrumentalis); od pol. narzędzie + -nik[1]; termin poświadczony w 1813 r. w Gramatyce języka polskiego według prawideł JX. Kopczyńskiego Jana Piotra Dworzeckiego-Bohdanowicza jako „narzędnik, narzędziowy”, a następnie użyty przez Onufrego Kopczyńskiego w Grammatyce języka polskiego z 1817 r. jako jedna z rodzimych nazw przypadków utworzonych przez derywację sufiksalną[2][3]
- uwagi:
- zobacz też: Aneks:Język polski - deklinacja
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) instrumental
- asturyjski: (1.1) instrumental m
- baskijski: (1.1) instrumental
- białoruski: (1.1) творны склон m, інструментатыў m
- bułgarski: (1.1) творителен падеж m
- chorwacki: (1.1) instrumental
- czeski: (1.1) instrumentál m, sedmý pád m
- dolnołużycki: (1.1) instrumental m
- esperanto: (1.1) instrumentalo, ila kazo
- estoński: (1.1) instrumentaal
- farerski: (1.1) verkførisfall n
- fiński: (1.1) instrumentaali
- francuski: (1.1) instrumental m
- hiszpański: (1.1) instrumental m
- islandzki: (1.1) tækisfall n
- japoński: (1.1) 造格 (ぞうかく, zōkaku), 具格 (ぐかく, gukaku)
- jidysz: (1.1) אינסטרומענטאַל m (instrumental)
- kaszubski: (1.1) nôrzãdzôcz m, jinstrumental m
- kazachski: (1.1) көмектес септік
- litewski: (1.1) įnagininkas
- łaciński: (1.1) instrumentalis
- mongolski: (1.1) үйлдэх
- niemiecki: (1.1) Instrumental m, Instrumentalis m
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- portugalski: (1.1) instrumental m
- rosyjski: (1.1) творительный падеж m
- słowacki: (1.1) inštrumentál
- ukraiński: (1.1) орудний відмінок m
- włoski: (1.1) strumentale m
- źródła:
- ↑
Hasło „narzędnik” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN. - ↑ Hasło „narzędnik” w: Słownik historyczny terminów gramatycznych online, Wanda Decyk-Zięba, Izabela Stąpor (red.), Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2024—, ISBN 978-83-64006-95-1.
- ↑ Piotr Sobotka, „Przypadek”, Gramatyka semantyczna języka polskiego.
