Przejdź do zawartości

le

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: LE • Le • Lee • lee • leʼ • lè • lé • lê • lɛ • Lệ • łe • łee • łeee
wymowa:
[uwaga 1] IPA: [lɛ], AS: [le]
znaczenia:

spójnik

(1.1) stpol. ale[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: ale
źródła:
  1. ↑ Jolanta Maćkiewicz, Zbigniew Majchrowski, Stanisław Rosiek, Między tekstami 1. Początki. Średniowiecze (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2004, s. 201.
et leende (1.1) barn
le (2.1)
wymowa:
Dania: [ˈleˀ]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) śmiać się

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) kosa
odmiana:
(1.1) at le, ler, lo, (have) let / leet
(2.1) en le, leen, leer, leerne
przykłady:
(1.1) „Hvad ler du ad?” spurgte Per. → „Z czego się śmiejesz?” – zapytał Piotr.
(2.1) Vi måtte slå græsset med en le. → Musieliśmy kosić trawę kosą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) smile, grine
antonimy:
(1.1) græde
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1.1) den, der ler sidst, ler bedst
etymologia:
(1.1) stnord. lé
uwagi:
źródła:
wymowa:
ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ
znaczenia:

rodzajnik określony

(1.1) z rzeczownikami rodzaju męskiego, nie tłumaczy się

zaimek osobowy w funkcji dopełnienia bliższego rodzaju męskiego

(2.1) jego, go, on (3 os. lp)
odmiana:
lm les
przykłady:
(1.1) C'est le mari de ma sœur. → To mąż mojej siostry.
(2.1) Mais si, je le vois derrière toi ! → Ależ tak! Widzę go za tobą.
(2.1) Le voilà. → Oto on.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) lui
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1), (2.1) przed samogłoską lub bezdźwięcznym h ulegają skróceniu do l'
(1.1) zobacz też: un • la • les
(2.1) zob. il
źródła:
wymowa:
znaczenia:

zaimek dzierżawczy

(1.1) jej
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz friulski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
wymowa:
znaczenia:

rodzajnik określony

(1.1) z rzeczownikami rodzaju męskiego, nie tłumaczy się
odmiana:
(1.1) lm léz[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) przed samogłoską lub bezdźwięcznym h ulegają skróceniu do l'
źródła:
  1. ↑ Nathalie Tréhel-Tas, Parlons gallo: Langue et culture, L'Harmattan, Paryż 2007, ISBN 978-2-296-03247-7, s. 52.
wymowa:
IPA: [le]
ⓘ ⓘ
znaczenia:

zaimek, forma fleksyjna

(1.1) forma słaba zaimka osobowego 3. os. lp (él, ella, ello, usted) w funkcji dopełnienia dalszego → jemu, mu, jej, panu, pani
(1.2) forma słaba zaimka osobowego 3. os. m lp (él) w funkcji dopełnienia bliższego → jego, go, pana
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) No le digas que lo hice yo. → Nie mów mu/jej, że to ja to zrobiłem/am.
(1.1) ¡Señor! ¿Quiere que le ayude? → Proszę pana! Chce pan, żeby panu pomóc?
składnia:
(1.1-2) zawsze na początku grupy werbalnej oprócz form enklitycznych bezokolicznika, imiesłowu czynnego (gerundio) i trybu rozkazującego, jak również pozostałych form o czysto literackim charakterze: verle, amándole, levántale, cójole
kolokacje:
synonimy:
(1.2) lo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. illi, C. od ille
uwagi:
(1.2) fenomen zwany leísmo, polegający na nadużywaniu formy „le” w przypadku, gdy powinien zostać użyty zaimek dopełnienia bliższego „lo” lub „la” (analogicznie do loísmo i laísmo); z powodu powszechnego występowania odstępstwo to jest dziś dopuszczane w języku starannym (leísmo aceptado), lecz tylko w odniesieniu do podmiotu rodzaju męskiego (lo vi = le vi, ale la vi = le vi)
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rodzajnik określony

(1.1) brak odpowiednika w jęz. polskim

zaimek

(2.1) jego, go
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

spójnik

(1.1) ale[1]

partykuła

(2.1) tylko, li
odmiana:
(1.1) czasem spotyka się lem w 1 os. lp
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Chcôł jem do miasta jachac z rena, lem zaspôł. → Chciałem do miasta jechać z rana, alem zaspał.
(2.1) Móm le wòdã w ti sklónce. → Mam tylko wodę w tej butelce.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
ale, leno, jeno, jedno
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Roman Drzeżdżon, Grzegorz J. Schramke, Słowniczek polsko-kaszubski, Region, Gdynia 2003-2012, ISBN 978-83-7591-191-6.
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

czasownik

(1.1) śmiać się
odmiana:
(1.1) å le, ler. lo, ledd
przykłady:
(1.1) Hun halter, og derfor ler barna av henne. → Ona kuleje, dlatego dzieci się z niej śmieją.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) gråte
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
å få noen til å le → rozśmieszyć kogoś
etymologia:
uwagi:
źródła:
en flicka ler (1.1)
wymowa:
IPA: [leː] ⓘ
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) uśmiechać się
odmiana:
(1.1) att le, ler, log, lett, le! ; pres. part. leende, perf. part. –
przykłady:
składnia:
(1.1) le mot någon → uśmiechać się do kogoś • le åt någon/något → uśmiechać się do kogoś / na coś (często dla pokazania swojego nastawienia, np. pobłażliwości, lekceważenia)[1][2]
kolokacje:
(1.1) le brett / rart / sött / inbjudande / inställsamt → uśmiechać się szeroko / uroczo / słodko / kusząco / przymilnie
synonimy:
(1.1) smila, dra på smilbandet
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. leende
przym. leende
związki frazeologiczne:
złożenie czasownikowe småle, hånle
fraza czasownikowa le i mjugg • le i sin himmel • le i skägget
etymologia:
uwagi:
por. skratta
zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. ↑ Hasło „le” w: Svenskt språkbruk. Ordbok över konstruktioner och fraser, Svenska språknämnden, Norstedts Akademiska Förlag, 2011, ISBN 978-91-1-304356-2.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „le” w: Svenska Akademiens ordbok (SAOB), Svenska Akademien.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) el, nazwa litery L / l
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: a • be • ce • çe • de • e • fe • ge • yumuşak ge • he • ı • i • je • ke • le • me • ne • o • ö • pe • re • se • şe • te • u • ü • ve • ye • ze
źródła:
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

przysłówek

(1.1) na dół, w dół
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
IPA: [ˈle]
ⓘ
znaczenia:

rodzajnik określony rodzaju żeńskiego liczby mnogiej od rodzajnika la

(1.1) wyraz nietłumaczony

zaimek osobowy trzeciej osoby rodzaju żeńskiego liczby pojedynczej od ella

(2.1) jej
(2.2) używany jako formuła grzecznościowa w stosunku do kobiety i mężczyzny: pani, panu

zaimek osobowy trzeciej osoby rodzaju żeńskiego liczby mnogiej w bierniku

(3.1) je

zaimek wskazujący trzeciej osoby rodzaju żeńskiego liczby mnogiej w bierniku

(4.1) te
odmiana:
przykłady:
(2.1) Le ho detto di venire. → Kazałem jej przyjść.
(2.1) Credo di averle detto tutto. → Uważam, że powiedziałem jej wszystko.
(2.2) Spero che il regalo che Le ho inviato Le piaccia. → Mam nadzieję, że prezent, który Panu wysłałem, spodoba się.
(3.1) Le ho viste poco tempo fa. → Widziałem je niedawno.
(3.1) Io certe domande non le capisco. → Niektórych pytań nie rozumiem.
(4.1) Le compro. → Kupuję (biorę) te.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: il • i • lo • gli • la • le
(1.1) używa się przed wyrazami zaczynającymi się na spółgłoskę i samogłoskę
(1.1) w połączeniu z przyimkami: a, con, da, di, in, per, su tworzy przyimki ściągnięte: alle, colle, dalle, delle, nelle, pelle, sulle
(2.2) często pisany wielką literą
źródła: