kelime

kelime (język turecki)

wymowa:

(1.1) IPA: [celi'me]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) słowo

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kelime	kelimeler
dopełniacz	kelimenin	kelimelerin
celownik	kelimeye	kelimelere
biernik	kelimeyi	kelimeleri
miejscownik	kelimede	kelimelerde
ablatyw	kelimeden	kelimelerden
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kelimem kelimelerim 2. os. lp kelimen kelimelerin 3. os. lp kelimesi kelimeleri 1. os. lm kelimemiz kelimelerimiz 2. os. lm kelimeniz kelimeleriniz 3. os. lm kelimesi kelimeleri

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) kelimeişahadet

synonimy:

(1.1) sözcük

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) arab. كلمة (kalima)

uwagi:

źródła: