instrument smyczkowy

instrument smyczkowy (język polski)

instrumenty smyczkowe (1.1)

wymowa:

IPA: [ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt smɨt͡ʃˈkɔvɨ], AS: [ĩũ̯strũmẽnt smyčkovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin.

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku są napięte struny pobudzane smyczkiem; zob. też Chordofony smyczkowe w Wikipedii

odmiana:

(1.1) związek zgody;

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	instrument smyczkowy	instrumenty smyczkowe
dopełniacz	instrumentu smyczkowego	instrumentów smyczkowych
celownik	instrumentowi smyczkowemu	instrumentom smyczkowym
biernik	instrument smyczkowy	instrumenty smyczkowe
narzędnik	instrumentem smyczkowym	instrumentami smyczkowymi
miejscownik	instrumencie smyczkowym	instrumentach smyczkowych
wołacz	instrumencie smyczkowy	instrumenty smyczkowe

przykłady:

(1.1) Najstarsze doniesienia o instrumentach smyczkowych pochodzą ze starożytnej Mezopotamii, gdzie podczas wykopalisk archeologicznych odkryto „liry z Ur”.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) chordofon smyczkowy

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) instrument muzyczny

hiponimy:

(1.1) altówka, altówka miłosna, baryton, basetla, crwth, erhu, fidel, gadułka, gęśle, jig, kontrabas, lira, lira korbowa, oktobas, sarangi, skrzypce, suka, wiolonczela

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• duński: (1.1) strygeinstrument n, stryger w
• hiszpański: (1.1) instrumento de cuerda m frotada
• niemiecki: (1.1) Streichinstrument n
• norweski (bokmål): (1.1) strykeinstrument n
• norweski (nynorsk): (1.1) strykeinstrument n

źródła: