Ubikacja
Ubikacja, toaleta, potocznie WC (ang. water closet) – wydzielony obiekt sanitarny, przeznaczony do zaspokajania ludzkich potrzeb fizjologicznych, takich jak np. defekacja, mikcja, ejakulacja lub torsje[1].
W krajach rozwiniętych wchodzi w skład prawie każdego mieszkania jako osobne pomieszczenie lub jest częścią łazienki. W skład jego wyposażenia wchodzi: muszla klozetowa z deską sedesową, często osobna umywalka i – jeśli pomieszczenie jest dostatecznie obszerne – bidet.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Ubikacje mają różne standardy i różne działanie zależnie od kultury danego kraju, np. w niektórych krajach zdarza się, iż ze względu na małą średnicę rur kanalizacyjnych papier toaletowy zamiast być spłukiwanym musi być wyrzucany do specjalnych kubłów. W niektórych krajach istnieje zwyczaj montowania przy muszlach klozetowych dodatkowego urządzenia do jej spłukiwania oraz do obmywania krocza i odbytu.
Niezbędne jest również przystosowanie ubikacji do potrzeb osób z niepełnosprawnością. Polega to na zastosowaniu:
- większej przestrzeni manewrowej dla wózka inwalidzkiego (min. to kwadrat o boku 1,5 m)
- zastosowaniu odpowiednich poręczy, które montuje się: przy muszli WC, przy umywalce, pod prysznicem. Poręcze takie różnią się kształtem i wymiarami tak, aby toaletę jak najlepiej dostosować do potrzeb osób z niepełnosprawnością
- zastosowanie lustra uchylnego (pozwala na zmianę kąta nachylenia, dzięki czemu mogą się w nim przejrzeć osoby stojące lub poruszające się na wózkach inwalidzkich)
- zastosowanie baterii łazienkowych – polecane są baterie z dźwignią (wydłużony uchwyt) lub bezdotykowe
- zastosowanie akcesoriów do łazienki dla osób z niepełnosprawnością: szczotka WC z wydłużoną rączką, uchwyt na papier toaletowy[2].
Światowa Organizacja Toaletowa od roku 2001 propaguje obchodzenie 19 listopada Światowego Dnia Toalet.
Toalety dla dzieci
[edytuj | edytuj kod]Dziecięce toalety występują głównie w żłobkach, przedszkolach i szkołach, ale udogodnienia dla najmłodszych pojawiają się także w toaletach publicznych, np. w centrach handlowych. Zastosowane w nich udogodnienia to przede wszystkim mniejsze muszle WC, niżej zamontowane umywalki lub podesty (schodki), które umożliwiają dzieciom korzystanie z umywalki dla dorosłych. W toaletach dla niemowląt (określanymi także jako: pokój z przewijakiem, pokój matki z dzieckiem) znajduje się przewijak dla niemowląt (przewijaki ścienne, przewijaki stojące).
Ubikacja w polskiej kulturze masowej
[edytuj | edytuj kod]- utwór Wielka miłość do babci klozetowej wykonany przez grupę muzyczną Big Cyc
- komediowy motyw publicznej prywatnej toalety w polskim serialu komediowym Świat według Kiepskich
- hasło „głupi kaowiec”, napisane zostało w toalecie w filmie Rejs
- postać „Króla Sedesów”, ojca Laski, jednego z bohaterów filmu Chłopaki nie płaczą.
- pojęcie babci klozetowej
- stand-up wykonywany przez Abelarda Gizę nosi nazwę „Publiczne toalety”[3].
- zespół muzyczny o nazwie Sedes
- związek etymologiczny słowa sławojka z Sławoj
Unikod
[edytuj | edytuj kod]W Unikodzie symbol ubikacji znajduje się pod kodami U+1F6BD TOILET i U+1F6BE WATER CLOSET.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik języka polskiego PWN, hasło "ubikacja". sjp.pwn.pl. [dostęp 2016-11-14].
- ↑ Toaleta dla niepełnosprawnych – wymiary, wymogi, projekty. ole.pl.
- ↑ Abelard Giza – Publiczne toalety. youtube.com. [dostęp 2016-11-14].
