Przejdź do zawartości

Smokey Robinson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Smokey Robinson
Ilustracja
Smokey Robinson (2018)
Imię i nazwisko

William Robinson

Data i miejsce urodzenia

19 lutego 1940
Detroit

Instrumenty

wokal, fortepian

Typ głosu

tenor

Gatunki

R&B, soul

Zawód

piosenkarz, autor tekstów, producent

Aktywność

1955–1972 (w zespole)
od 1972 (kariera solowa)

Wydawnictwo

Motown, Universal, SBK, Liquid 8

Powiązania

The Miracles, The Temptations, Mary Wells

Odznaczenia
Strona internetowa

Smokey Robinson, właśc. William Robinson (ur. 19 lutego 1940 w Detroit[1]) – amerykański piosenkarz popowy, jeden z pionierów gatunków rytm and blues, soul i urban, jeden z najwybitniejszych artystów, kompozytorów i producentów firmy Motown.

Przez magazyn Rolling Stone został umieszczony na 5. miejscu listy najwybitniejszych twórców muzyki rozrywkowej[2]. Jego utwór, The Tracks of My Tears znalazł się na 50. miejscu listy 500 utworów wszech czasów tego samego magazynu.

Robinson obdarzony bardzo czystym, wysokim tenorem, rozpoczął swą karierę śpiewając w grupie wokalnej Matadores, by wkrótce rozpocząć solową karierę.

Robinson śpiewał przy akompaniamencie własnej grupy wokalnej The Miracles.

  • Smokey Robinson śpiew (tenor)
  • Claudette Rogers śpiew
  • Bobby Rogers śpiew (tenor)
  • Emmerson „Sonny” Rogers śpiew (tenor)
  • Ronnie White śpiew (baryton)
  • Clarence Dawson (śpiew)

W 1987 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[3], a w 2002 odznaczony Narodowym Medalem Sztuk.

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1961: Hi, We're the Miracles
  • 1962: I'll Try Something New
  • 1962: Cookin' with the Miracles
  • 1962: Shop Around
  • 1963: The Fabulous Miracles
  • 1963: The Miracles on Stage [live]
  • 1963: Christmas with the Miracles
  • 1963: Doin' Mickey’s Monkey
  • 1964: I Like It Like That
  • 1965: Going to a Go-Go
  • 1966: Away We a Go-Go
  • 1967: Make It Happen
  • 1968: Special Occasion
  • 1969: Time out for Smokey Robinson & the Miracles
  • 1969: Four in Blue
  • 1969: Live!
  • 1970: What Love Has...Joined Together
  • 1970: Season for Miracles
  • 1970: The Tears of a Clown
  • 1970: A Pocket Full of Miracles
  • 1971: Smokey & the Miracles
  • 1971: From the Beginning
  • 1971: One Dozen Roses
  • 1972: 1957-1972 [live]
  • 1972: Flying High Together
  • 1973: Smokey
  • 1974: Pure Smokey
  • 1975: A Quiet Storm
  • 1976: Smokey's Family Robinson
  • 1977: Deep in My Soul
  • 1977: Big Time
  • 1978: Love Breeze
  • 1978: Smokin' Motown
  • 1979: Where There's Smoke...
  • 1980: Warm Thoughts
  • 1981: Being With You
  • 1982: Yes It's You Lady
  • 1983: Touch the Sky
  • 1984: Essar
  • 1986: Smoke Signals
  • 1987: One Heartbeat
  • 1990: Love, Smokey
  • 1991: Double Good Everything
  • 1999: Intimate
  • 1999: Our Very Best Christmas

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

22 lutego 1983 roku Robinson otrzymał swoją indywidualną gwiazdę w Hollywood Walk of Fame[4]. Cztery lata później, w 1987 roku, został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[3].

W 1990 roku został wprowadzony do Songwriters Hall of Fame[5]. W 2002 roku odznaczony Narodowym Medalem Sztuk[6][7]. Uniwersytet Howarda przyznał mu tytuł doktora honoris causa w dziedzinie muzyki[8]. W grudniu 2006 roku został jednym z pięciu laureatów Kennedy Center Honors, obok Dolly Parton, Zubina Mehty, Stevena Spielberga i Andrew Lloyda Webbera[9].

Został także uhonorowany nagrodami Grammy: Grammy Legend Award w 1991 roku oraz Grammy Lifetime Achievement Award w 1999 roku[10][11].

W 2012 roku został również wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame wraz z pozostałymi członkami oryginalnego składu grupy The Miracles – Bobby Rogersem, Pete’em Moore’em, Ronniem White’em i Claudette Robinson, 25 lat po jego kontrowersyjnym, solowym wprowadzeniu z 1987 roku[12][13].

W 2016 roku Robinson otrzymał Nagrodę Gershwinów za Piosenkę Popularną[14], a 21 sierpnia tego samego roku został wprowadzony do National Rhythm & Blues Hall of Fame w swoim rodzinnym mieście Detroit[15]. W 2019 roku został uhonorowany Nagrodą Złotego Talerza (ang. Golden Plate Award) przez American Academy of Achievement, wręczoną przez członków Rady Nagród – Jimmy'ego Page'a i Petera Gabriela[16][17].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Mark Deming: Smokey Robinson Biography. allmusic.com. [dostęp 2016-07-02]. (ang.).
  2. ↑ The 100 Greatest Songwriters of All Time [online], rollingstone.com [dostęp 2019-04-05].
  3. 1 2 Smokey Robinson: inducted in 1987. The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-07-01]. (ang.).
  4. ↑ Chad, Smokey Robinson [online], Hollywood Walk of Fame, 25 października 2019 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  5. ↑ Smokey Robinson [online], Songwriters Hall of Fame [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  6. ↑ William "Smokey" Robinson [online], www.arts.gov [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  7. ↑ Billboard Staff, Robinson, Jones Honored With Medal Of Arts [online], Billboard, 7 marca 2003 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  8. ↑ Smokey Robinson | Kennedy Center [online], The Kennedy Center [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  9. ↑ Kennedy Center Honors [online], CBS, 4 grudnia 2006 (ang.).
  10. ↑ GRAMMY Legend Award [online], Grammy [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  11. ↑ Lifetime Achievement Award [online], Grammy [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  12. ↑ Gary Graff, The Miracles Grateful of Effort to Get Them Into Rock Hall of Fame [online], Billboard, 14 kwietnia 2012 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  13. ↑ The Miracles | Rock & Roll Hall of Fame [online], rockhall.com [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  14. ↑ Smokey Robinson | Honorees | The Gershwin Prize | Events at the Library of Congress | Library of Congress [online], Library of Congress, Washington, D.C. 20540 USA [dostęp 2026-10-07].
  15. ↑ SoulTracks, Prince, Smokey Robinson and more to be inducted into Rhythm & Blues Music Hall of Fame [online], SoulTracks, 6 czerwca 2016 [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  16. ↑ Golden Plate Awardees [online], Academy of Achievement [dostęp 2026-10-07] (ang.).
  17. ↑ 2019 [online], Academy of Achievement [dostęp 2026-10-07] (ang.).