Przejdź do zawartości

Pachyramphus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pachyramphus
G.R. Gray, 1839[1]
Ilustracja
Bekardzik rdzawy (P. castaneus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Podrząd

tyrankowce

Rodzina

bekardowate

Podrodzina

bekardy

Rodzaj

Pachyramphus

Typ nomenklatoryczny

Psaris cuvierii Swainson, 1821 (= Tityra viridis Vieillot, 1816)

Synonimy
Gatunki

17 gatunków – zobacz opis w tekście

Pachyramphus – rodzaj ptaków z podrodziny bekardów (Tityrinae) w obrębie rodziny bekardowatych (Tityridae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Południowej[10].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 12–18,5 cm; masa ciała 14–41,5 g[10].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Nazwę Pachyramphus wprowadził w 1839 roku angielski ornitolog George Robert Gray; Graya jako autora wskazał angielski zoolog John Gould w tomie dotyczącym ptaków w publikacji pod redakcją Charlesa Darwina zatytułowanej Zoologia podczas podróży statku H.M.S. Beagle pod dowództwem kapitana Fitzroya z Królewskiej Marynarki Wojennej w latach 1832–1836[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie)[11] bekardzik zielony (P. viridis).

  • Pachyrhynchus: gr. παχυς pakhus ‘gruby, tęgi’; ῥυγχος rhunkhos ‘dziób’[12]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[13]: Pachyrhynchus niger von Spix, 1825 (= Platyrhynchos polychopterus Vieillot, 1818)
  • Pachyramphus: gr. παχυς pakhus ‘gruby’; ῥαμφος rhamphos ‘dziób’[14].
  • Bathmidurus: gr. βαθμις bathmis, βαθμιδος bathmidos ‘stopień, próg’, od βαθμος bathmos ‘stopień, próg’, od βαινω bainō ‘chodzić’; ουρα oura ‘ogon’[15]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Lanius atricapillus J.F. Gmelin, 1788 (= Todus marginatus M.H.C. Lichtenstein, 1823).
  • Chloropsaris: gr. χλωρος khlōros ‘zielony’; rodzaj Psaris Cuvier, 1817 (bekarda)[16]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[17]: Psaris cuvierii Swainson, 1821 (= Tityra viridis Vieillot, 1816).
  • Callopsaris: gr. καλλος kallos ‘piękno’, od καλος kalos ‘piękny’; rodzaj Psaris Cuvier, 1817 (bekarda)[18]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Vireo versicolor Hartlaub, 1843.
  • Platypsaris: łac. platys ‘szeroki, rozległy’, od gr. πλατυς platus ‘szeroki’; rodzaj Psaris G. Cuvier, 1817 (bekarda)[19]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[20]: Pachyramphus latirostris[e] Bonaparte, 1854.
  • Hadrostomus: gr. ἁδρος hadros ‘gruby, tęgi’; στομα stoma, στοματος stomatos ‘usta’[21].
  • Berlepschia: Hans Hermann Carl Ludwig Graf von Berlepsch (1850–1915), niemiecki ornitolog, kolekcjoner specjalizujący się w neotropikalnej awifaunie[22]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Berlepschia chrysoblephara W. Bertoni, 1901 (= Tityra viridis Vieillot, 1816).
  • Climacocercus: gr. κλιμαξ klimax, κλιμακος klimakos ‘drabina’; κερκος kerkos ‘ogon’[23]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Thamnophilus cyanocephalus Vieillot, 1816 (= Platyrhynchos polychopterus Vieillot, 1818).

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[24]:

  1. ↑ Młodszy homonim Pachyrhynchus Wagler, 1822 (Tityridae).
  2. ↑ Nowa nazwa dla Platypsaris P.L. Sclater, 1857 ze względu na puryzm.
  3. ↑ Młodszy homonim Berlepschia Ridgway, 1887 (Furnariidae).
  4. ↑ Młodszy homonim Climacocercus Cabanis, 1844 (Falconidae).
  5. ↑ Podgatunek P. aglaiae.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 J. Gould: Birds: Sub.-Fam.—Tityrinæ. (Psarianæ Sw.). W: Ch. Darwin: The zoology of the voyage of H.M.S. Beagle, under the command of captain Fitzroy, R.N., during the years 1832 to 1836. Cz. 3: Birds. London: Smith, Elder & Co., 1838, s. 50. (ang.).
  2. ↑ J.B. v. Spix: Avium species novae, quas in itinere per Brasiliam annis MDCCCXVII-MDCCCXX. T. 2. Monachii: Typis Franc. Seraph. Hübschmanni, 1824–1825, s. 31. (łac.).
  3. ↑ J. Cabanis. Ornithologische Notizen. „Archiv für Naturgeschichte”. 13 (1), s. 247, 1847. (niem.).
  4. ↑ J.J. Kaup. Descriptions of some New Birds in the Museum of the Earl of Derby. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 19, s. 45, 1851. (ang.).
  5. ↑ Ch.-L. Bonaparte. Conspectus systematis ornithologiæ. „Annales des Sciences Naturelles, Zoologie”. Quatrième série. 1, s. 134, 1854. (fr.).
  6. ↑ P.L. Sclater. Review of the species of the South American subfamily Tityrinæ. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 25, s. 72, 1857. (ang.).
  7. ↑ J. Cabanis & F. Heine: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. T. 2: Schreivögel. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1859–1860, s. 84. (niem.).
  8. ↑ Bertoni 1901 ↓, s. 114.
  9. ↑ Bertoni 1901 ↓, s. 112.
  10. 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Tityras and Allies (Tityridae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Pachyramphus, DOI: 10.2173/bow.tityri1.01 [dostęp 2026-10-17] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  11. ↑ G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. Wyd. 2. London: Printed and sold by R. and J.E. Taylor, 1840, s. 31. (ang.).
  12. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pachyrhynchus [dostęp 2022-10-12].
  13. ↑ W. Swainson: Zoological illustrations, or, Original figures and descriptions of new, rare, or interesting animals, selected chiefly from the classes of ornithology, entomology, and conchology, and arranged according to their apparent affinities. Wyd. 2. Cz. 1. Londyn: Baldwin & Cradock, 1829, s. tekst do ryc. 41. (ang.).
  14. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pachyramphus [dostęp 2022-10-12].
  15. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Bathmidurus [dostęp 2022-10-12].
  16. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Chloropsaris [dostęp 2022-10-12].
  17. ↑ G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: The Trustees, 1855, s. 50. (ang.).
  18. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Callopsaris [dostęp 2022-10-12].
  19. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Platypsaris [dostęp 2022-10-12].
  20. ↑ R.B. Sharpe: Catalogue of the Passeriformes, or Perching Birds, in the Collection of the British Museum. Cz. 12: Fringilliformes: Part III. Containing the family Fringillidæ. Printed by order of the Trustees: London, 1888, s. 333, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang.).
  21. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hadrostomus [dostęp 2022-10-12].
  22. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Berlepschia [dostęp 2022-10-12].
  23. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Climacocercus [dostęp 2022-10-12].
  24. ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Tityrinae Gray,GR, 1840 – bekardy (wersja: 2026-09-26). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-10-17].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]