Jan Koecher
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód |
aktor, reżyser |
Jan Koecher (ur. 16 stycznia 1908 w Warszawie[1], zm. 11 maja 1981 tamże[1]) – polski aktor i reżyser teatralny oraz filmowy.
Działalność
[edytuj | edytuj kod]W 1933 ukończył studia na Wydziale Sztuki Aktorskiej Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej w Warszawie, dwa lata później ukończył studia na Wydziale Reżyserskim tej samej uczelni. Pierwszy angaż otrzymał w 1933 w Teatrze Miejskim w Toruniu, po roku powrócił do Warszawy i został aktorem Teatru Narodowego i Comoedia. Od 1936 był aktorem Teatru Powszechnego i lektorem w warszawskiej rozgłośni Polskiego Radia.
Po wybuchu wojny walczył w kampanii wrześniowej[1]. Dostał się do niewoli do Oflagu II C w Woldenbergu. W obozie zorganizował teatr jeniecki, który powstał na początku 1941, był jego kierownikiem, aktorem i reżyserem do lipca 1943[1]. W teatrze jenieckim zagrał m.in. Papkina w Zemście (1942), Figara w Cyruliku sewilskim (1943, we własnej reżyserii) oraz wyreżyserował przedstawienia m. in.: Tęsknota za Julią Stefana Flukowskiego, Zaczarowana studnia, Poranek poezji Sejmu Czteroletniego (1941), Noc w oberży, Noc tysiączna druga (1942), Brat Złoto Laurence’a Housemana (1943)[1]. Prowadził również lekcje wymowy w obozowym studium aktorskim[1].
Po zakończeniu działań wojennych w 1945 był współorganizatorem Teatru Polskiego Radia. W 1946 został zaproszony do krakowskiego Teatru Starego, gdzie był reżyserem. W 1951 otrzymał nagrodę państwową II stopnia za główną rolę (grał Stanisława Moniuszkę) w filmie „Warszawska premiera”. Po powrocie do Warszawy występował w Teatrze Współczesnym, a od 1956 do przejścia na emeryturę w 1976 występował w Teatrze Narodowym. W rolach filmowych występował do końca życia. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera B32-8-11)[2].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Aktor
[edytuj | edytuj kod]- 1936: Fredek uszczęśliwia świat − pomocnik dostawcy wina
- 1950: Warszawska premiera
- 1956: Warszawska syrena − pustelnik
- 1956: Tajemnica dzikiego szybu − geolog Bolesławiec
- 1957: Król Maciuś I − doktor
- 1958: Kalosze szczęścia − poeta
- 1960: Mąż swojej żony − profesor Trębski
- 1960: Historia współczesna − Kostarski
- 1965: Wyspa złoczyńców − profesor Opałko
- 1965: Popioły − generał de With
- 1965: Gorąca linia − szatniarz Kalina
- 1967: Ślepy tor − profesor Edward Ryszpans
- 1968: Stawka większa niż życie − doktor Pulkowski (odc. 3)
- 1968: Lalka − książę
- 1971: Jagoda w mieście − Adam Kielski (odc. 4)
- 1973: Wielka miłość Balzaka − Austriak wręczający Balzacowi pierścień (odc. 4)
- 1977: Noce i dnie − gość na przyjęciu u Woynarowskiego (odc. 11)
- 1979: Prom do Szwecji − proboszcz
- 1979: Doktor Murek − profesor Reliwa (odc. 5)
- 1980: Punkt widzenia − profesor Stanisław Szczepkowski (odc. 3-5)
Reżyser
[edytuj | edytuj kod]- 1954 – Kariera
- 1957 – Piosenki Berangera (spektakl telewizyjny)
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 Jan Koecher, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Autorzy) [dostęp 2026-06-23].
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-27].
- ↑ Odznaczenia "Zasłużony działacz kultury" dla działaczy, pisarzy i naukowców, "Trybuna Ludu", nr 142, 24 maja 1967, s. 4.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Jan Koecher w bazie IMDb (ang.)
- Jan Koecher w bazie Filmweb
- Jan Koecher w bazie filmpolski.pl
- Jan Koecher, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Autorzy) [dostęp 2021-04-09].
- Jan Koecher na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”