Etnarcha
Etnarcha (gr. ἐθνάρχης – władca ludu) – używany w hellenistycznym kręgu kulturowym tytuł, określający monarchę o pozycji niższej od króla, sprawującego władzę nad określoną wspólnotą etniczną, często wyposażoną kompetencje polityczne, administracyjne lub religijne.
W okresie hellenistycznym i w czasach rzymskiego panowania tytuł ten w Palestynie i Syrii sytuowany był pomiędzy tetrarchą a królem. Był nadawany przez najwyższą władzę zwierzchnią. Antioch VII Sidetes nadał tę godność arcykapłanowi Szymonowi Machabeuszowi, który dzierżył ją jako pierwszy. Później etnarchą był arcykapłan Hirkan II (otrzymał tytuł od Juliusza Cezara), następnie Archelaus (od Oktawiana Augusta)[1].
Tytuł etnarchy jest poświadczony w źródłach starożytnych, m.in. u Józefa Flawiusza, który używa go w odniesieniu do władców Judei sprawujących rządy z nadania rzymskiego, podkreślając ich podporządkowanie władzy cesarskiej oraz brak pełnej godności królewskiej[2].
W prawosławiu (po 1453) godność tę nosił patriarcha Konstantynopola jako zwierzchnik nie tylko wspólnoty religijnej, ale i ludności greckojęzycznej. Tytuł zlikwidowano w 1923, po wprowadzeniu republiki w Turcji[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Jan Szlaga: Etnarcha [w:] Encyklopedia katolicka. T. 4. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 1983, kol. 1188.
- ↑ Ethnarch (ἐθυάρχης = "chieftain"). Jewish Encyclopedia. [dostęp 2025-12-23]. (ang.).