Algebra von Neumanna
Algebra von Neumanna (albo W*-algebra) – *-podalgebra C*-algebry operatorów ograniczonych na pewnej przestrzeni Hilberta , która jest domknięta w słabej topologii operatorowej. Domkniętość w słabej topologii operatorowej gwarantuje również domkniętość względem normy w , a więc każda algebra von Neumanna jest, w szczególności, C*-algebrą.
Teoria algebr von Neumanna zapoczątkowana została z końcem lat dwudziestych XX wieku przez Johna von Neumanna i Francisa Murraya[1][2][3][4][5] (używali oni nazwy pierścienie operatorowe) i motywowana była potrzebą formalizacji języka mechaniki kwantowej[6]. Nazwa algebra von Neumanna pojawia się po raz pierwszy w książce Dixmiera[7] jednak on sam przypisuje ją Dieudonnému[8]. W literaturze nazwa ta była używana wymiennie z nazwą W*-algebra (od ang. weakly closed *-algebra). Niektórzy autorzy (np. Takesaki) dokonują następującego rozróżnienia nazywając W*-algebrą C*-algebrę , która maja wierną (różnowartościową) reprezentację na przestrzeni Hilberta o tej własności, iż obraz jest algebrą von Neumanna (w zdefiniowanym wyżej sensie).
Podstawowe własności
[edytuj | edytuj kod]- Każda algebra von Neumanna ma jedynkę.
- Domknięta kula jednostkowa algebry von Neumanna jest zwarta w słabej topologii operatorowej.
- Algebra von Neumanna jest ośrodkowa względem normy wtedy i tylko wtedy, gdy jest skończenie wymiarowa.
- Każda nieskończenie wymiarowa algebra von Neumanna zawiera nieskończenie wymiarową podalgebrę przemienną, która jest również algebrą von Neumanna.
Twierdzenie von Neumanna o drugim komutancie
[edytuj | edytuj kod]Mimo iż definicja algebry von Neumanna używa pojęcia słabej topologii operatorowej, jest ona równoważna definicji czysto algebraicznej. Niech będzie przestrzenią Hilberta. Dla danego podzbioru symbol oznacza komutant zbioru tj. zbiór . Analogicznie, oznacza drugi komutant zbioru tj. komutant komutanta
Niech będzie pod-*-algebrą zawierającą operator identyczności Wówczas następujące warunki są równoważne:
- jest domknięta w słabej topologii operatorowej (tj. jest algebrą von Neumanna);
- jest domknięta w mocnej topologii operatorowej;
- jest domknięta w topologii ultrasłabej,
przy czym topologia ultrasłaba to topologia *-słaba pochodząca z dualności gdzie oznacza przestrzeń Banacha operatorów nuklearnych (śladowych) na
Różni autorzy używają wymiennie wymienionych wyżej warunków do zdefiniowania pojęcia algebry von Neumanna.
Przykłady
[edytuj | edytuj kod]- Każda skończenie wymiarowa C*-algebra oraz algebra operatorów na dowolnej przestrzeni Hilberta są naturalnymi przykładami algebr von Neumanna.
- Niech będzie miarą lokalizowalną (a więc, na przykład, miarą -skończoną) na przestrzeni mierzalnej Wówczas przestrzeń H = L2(μ) jest przestrzenią Hilberta. Na przestrzeni tej działają w naturalny sposób operatory mnożenia przez funkcje z tj. każdej funkcji odpowiada operator (ograniczony) dany wzorem Rodzina wszystkich operatorów mnożenia jest przemienną podalgebrą która jest algebrą von Neumanna (w ten sposób utożsamia się algebrę z algebrą operatorów). Można udowodnić, że każda przemienna algebra von Neumanna jest postaci dla pewnej miary lokalizowalnej
- Dla dowolnej C*-algebry jej drugi komutant jest algebrą von Neumanna.
- Jeżeli jest (być może abstrakcyjną) C*-algebrą, to jej druga przestrzeń sprzężona (wyposażona w iloczyn Arensa; C*-algebry są regularne w sensie Arensa) jest *-izomorficzna z algebrą von Neumanna. Algebra jest uniwersalną algebrą von Neumanna dla w następującym sensie: Niech będzie reprezentacją na przestrzeni Hilberta oraz niech oznacza algebrę von Neumanna Wówczas istnieje dokładnie jedno przekształcenie liniowe o następujących własnościach: gdzie jest kanonicznym zanurzeniem w jest / -weak ciągłe; W szczególności, jeżeli jest uniwersalną reprezentacją algebry (tj. sumą prostą po wszystkich GNS-reprezentacjach pochodzących od stanów na ), to jest *-izomorficzna z
- Hiperskończony faktor typu II1
Typy
[edytuj | edytuj kod]Algebry von Neumanna dzielą się na trzy zasadnicze typy.
- Typ I: jest typu I, gdy jest izomorficzna z algebrą postaci
- gdzie dla każdego algebra jest przemienną algebrą von Neumanna oraz jest pewną przestrzenią Hilberta
- Typ II1 : jest typu II1, gdy nie da się jej rozłożyć na sumę algebr spośród których co najmniej jedna jest typu I oraz dla każdego istnieje taki normalny śladowy stan , że .
- Typ : jest typu , gdy nie da się jej rozłożyć na sumę algebr spośród których co najmniej jedna jest typu I bądź II1 oraz istnieje rosnąca sieć rzutów zbieżna do w mocnej topologii operatorowej, o tej własności, że dla każdego algebra jest typu II1.
- Typ III: jest typu III, gdy nie jest typu I, II1 ani typ .
Każda algebra von Neumanna rozkłada się na sumę
gdzie każdy z (być może zerowych) jest takiego typu, jaki wskazany jest w indeksie dolnym.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ J. von Neumann, Zur Theorie der unbeschränkten Matrizen, „J. Reine Angew Math”. vol. 161 (1929) 208–236.
- ↑ J. von Neumann, On a certain topology for rings of operators, „Ann. of Math.” (2) 37 (1936), no. 1, 111–115.
- ↑ F.J. Murray, J. von Neumann, On rings of operators, „Ann. of Math.” (2) 37 (1936), no. 1, 116–229. MR 1503275, http://dx.doi.org/10.2307/1968693.
- ↑ F.J. Murray and J. von Neumann, On rings of operators. II, „Trans. Amer. Math. Soc.” 41 (1937), no. 2, 208–248. MR 1501899, http://dx.doi.org/10.1090/S0002-9947-1937-1501899-4.
- ↑ J. von Neumann, On rings of operators, III, „Ann. of Math”. vol. 41 (1940) 94–161.
- ↑ J. von Neumann, On an algebraic generalization of the quantum mechanical formalism (Part I). „Rec. Math (Mat. Sbornik) N. S.” vol. 1 (1936) 415–484.
- ↑ J. Dixmier, Les algèbres d’opérateurs dans l’espace hilbertien: algèbres de von Neumann, Gauthier-Villars, 1957.
- ↑ M. Raussen, Interview with Jacques Dixmier. „Eur. Math. Soc. Newsl.” 72 (2009), 34–41.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]
Von Neumann algebra (ang.), Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org [dostęp 2024-04-05].