tintar

Occitan

Etimologia

Derivat de tinta.

Prononciacion

/tinˈta/, /tinˈta/

França (Bearn) : escotar « tintar »

Vèrb

tintar

1. Impregnar amb un pigment o una tinta per fin de colorar.

Sinonims

• ténher
• tenchurar

Antonims

• destintar

Traduccions

alemand : färben (de) anglés : dye (en), tint (en), tinge (en) catalan : tenyir (ca)

espanhòl : teñir (es) francés : teindre (fr) italian : tingere (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	tintar
Gerondiu	tintant
Participi passat
	singular			plural
masculin	tintat			tintats
femenin	tintada			tintadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tinti tinte	tintas	tinta	tintam	tintatz	tintan
Imperfach	tintavi	tintavas	tintava	tintàvem	tintàvetz	tintavan
Preterit	tintèri	tintères	tintèt	tintèrem	tintèretz	tintèron
Futur	tintarai	tintaràs	tintarà	tintarem	tintaretz	tintaràn
Condicional	tintariái	tintariás	tintariá	tintariam	tintariatz	tintarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tinte	tintes	tinte	tintem	tintetz	tinten
Imperfach	tintèssi	tintèsses	tintès tintèsse	tintèssem	tintèssetz	tintèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	tinta !	—	tintem !	tintatz !	—
Negatiu	—	tintes pas !	—	tintem pas !	tintetz pas !	—
Nòtas