rovilh

Rovilh

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *rubĭcŭlus.

Prononciacion

/ruˈβil/, /ruˈβil/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « rovilh »

Sillabas

ro | vilh (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
rovilh	rovilhs
[ruˈβil]	[ruˈβils]

rovilh masculin (lengadocian)

1. Quim. Oxid ferric idratat, de color roge, que se forma a la superfícia del fèrre per accion de l'umiditat de l'aire.

Parents

• rovilhar
• rovilhat
• rovilhon
• rovilhós

Variantas dialectalas

• arronha (gascon)
• arronhèra (gascon)
• ronha (gascon)
• arrovilha (gascon)
• rovilha (gascon), (vivaroalpenc)
• rodilha (gascon)
• rolh (provençal)
• rolha (lemosin), (auvernhat), (vivaroalpenc)

Traduccions

alemand: Rost (de) masculin anglés: rust (en) bas sorab: zarz (dsb) masculin bielorús: іржа (be) femenin catalan: rovell (ca) masculin danés: rust (da) comun espanhòl: herrumbre (es) femenin, óxido (es) masculin esperanto: rusto (eo) francés: rouille (fr) femenin italian: ruggine (it) femenin

naut sorab: zerzawc (hsb) masculin neerlandés: roest (nl) femenin+masculin ongrés: roszda (hu) polonés: rdza (pl) femenin romanés: rugină (ro) femenin rus: ржавчина (ru) femenin sicilian: rìsina (scn) femenin suedés: rost (sv) comun ucraïnian: іржа (uk) femenin