plat

Occitan

Etimologia

Del latin popular plattus, del grèc ancian πλατύς, platus.

Prononciacion

/plat/, /plat/

França (Bearn) : escotar « plat »

Sillabas

plat

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	plat	plats
	[plat]	[plats]
Femenin	plata	platas
	[plato̞]	[plato̞s]

plat

1. Sens relèu

Sinonims

• plan
• planièr

Derivats

• platèl / platèu

Traduccions

alemand: flach (de), platt (de), eben (de), glatt (de) anglés: flat (en), even (en), level (en), smooth (en) basc: catalan: pla (ca), prim (ca), llis (ca)

espanhòl: llano (es), achatado (es), plano (es) francés: plat (fr) italian: piano (it), piatto (it) portugués: chato (pt), plano (pt), chão (pt), raso (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
plat	plats
[plat]	[plats]

plat masculin

1. Aisina de vaissèla, de fons plat destinada a conténer lo manjar de servir sus la taula.
2. (per metonimia, cosina) Aquel manjar que l'aisina conten.

Derivats

• platàs

Catalan

Etimologia

Del latin popular plattus, del grèc ancian πλατύς, platus.

Prononciacion

/plat/, /plat/

Sillabas

plat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
plat	plats

plat

1. plat ^(ca)
2. sieta

Francés

Etimologia

Del latin popular plattus, del grèc ancian πλατύς, platus.

Prononciacion

/pla/, /pla/

Sillabas

plat

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	plat	plats
	[plat]	[pla]
Femenin	plate	plates
	[plat]	[plat]

plat

1. plat ^(oc)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
plat	plats

plat

1. plat ^(oc)