mus

Veire tanben : müs

Occitan

Etimologia

Del latin popular mūsum, d'origina escura

Prononciacion

/ˈmys/, /ˈmys/

Sillabas

mus

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
mus	muses
[ˈmys]	[ˈmyzes]

mus (gascon) , (lengadocian) ; masculin

1. Partida bassa de la cara d'unes animals
2. (familièr) Cara en parlant de la gents, se ditz per mesprètz o per trufariá.

Parents

• musèl
  • muselar
  • muselièira
• muset / musèca
• museta

Sinonims

• morre

Traduccions

alemand: Schnauze (de), Fang (de) anglés: snout (en) bielorús: пыса (be) basc: morro (eu) catalan: morro (ca) espanhòl: morro (es), hocico (es) francés: museau (fr) italian: muso (it) portugués: focinho (pt), rostro (pt) rus: морда (ru)

Anglés ancian

Etimologia

Del protogermanic

Nom comun

mūs femenin

1. Mirga.

Declinason

	singular	plural
nominatiu	mūs	mȳs
acusatiu	mūs	mȳs
genitiu	mȳs, mūse	mūsa
datiu	mȳs	mūsum