finir

Occitan

Etimologia

Del latin finire.

Prononciacion

/fiˈni/, /fiˈni/

França (Bearn) : escotar « finir »

Sillabas

fi | nir

Vèrb

finir

1. Arribar a la fin, acabar.

Sinonims

• acabar
• terminar

Antonims

• començar

Traduccions

alemand: enden (de), beenden (de), zu Ende bringen anglés: to end (en), to finish (en) catalan: acabar (ca) chèc: dokončit (cs) espanhòl: acabar (es) esperanto: finiĝi (eo), fini (eo) francés: finir (fr), terminer (fr), achever (fr) gaelic irlandés: críochnaigh (ga) grèc: τελειώνω (el)

italian: finire (it), terminare (it) ongrés: befejez (hu) polonés: kończyć (pl); dokonywać (pl), dokonać (pl) portugués: acabar (pt) romanés: a finisa (ro), a termina (ro) rus: окончить (ru) perfectiu, закончить (ru) perfectiu sicilian: finiri (scn), accabbari (scn), accapari (scn) ucraïnian: закінчувати (uk)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	finir
Gerondiu	finissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	finit			finits
femenin	finida			finidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	finissi	finisses	finís	finissèm	finissètz	finisson
Imperfach	finissiái	finissiás	finissiá	finissiam	finissiatz	finissián
Preterit	finiguèri	finiguères	finiguèt	finiguèrem	finiguèretz	finiguèron
Futur	finirai	finiràs	finirà	finirem	finiretz	finiràn
Condicional	finiriái	finiriás	finiriá	finiriam	finiriatz	finirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	finisca	finiscas	finisca	finiscam	finiscatz	finiscan
Imperfach	finiguèsse	finiguèsses	finiguèsse	finiguèssem	finiguèssetz	finiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	finís !	—	finiscam !	finissetz !	—
Negatiu	—	finiscas pas !	—	finiscam pas !	finiscatz pas !	—

Catalan

Etimologia

Del latin finire.

Prononciacion

/fiˈni/, /fiˈni/ (oriental), /fiˈniɾ/, /fiˈniɾ/ (valencian)

Espanha (Barcelona) : escotar « finir »

Vèrb

finir

1. morir.