daissar

Occitan

Etimologia

Del latin laxare. Veire tanben lo catalan deixar e lo castelhan dejar.

Prononciacion

/dajˈsa/, /dajˈsa/, /dajˈʃa/, /dajˈʃa/

Lengadocian : escotar « daissar »

Sillabas

dais | sar

Vèrb

daissar

1. Abandonar quicòm o qualqu'un.

Variantas dialectalas

• deishar (gascon)
• laissar (lengadocian), (lemosin)

Traduccions

alemand: lassen (de) anglés: to let (en), to leave (en) catalan: deixar (ca) espanhòl: dejar (es) finlandés: jättää (fi) francés: laisser (fr)

italian: lasciare (it) neerlandés: laten (nl) sapadin : lòssn (sapadin) sami del nòrd : guođđit (se) sicilian: lassari (scn), dasciari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	daissar
Gerondiu	daissant
Participi passat
	singular			plural
masculin	daissat			daissats
femenin	daissada			daissadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	daissi daisse	daissas	daissa	daissam	daissatz	daissan
Imperfach	daissavi	daissavas	daissava	daissàvem	daissàvetz	daissavan
Preterit	daissèri	daissères	daissèt	daissèrem	daissèretz	daissèron
Futur	daissarai	daissaràs	daissarà	daissarem	daissaretz	daissaràn
Condicional	daissariái	daissariás	daissariá	daissariam	daissariatz	daissarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	daisse	daisses	daisse	daissem	daissetz	daissen
Imperfach	daissèssi	daissèsses	daissès daissèsse	daissèssem	daissèssetz	daissèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	daissa !	—	daissem !	daissatz !	—
Negatiu	—	daisses pas !	—	daissem pas !	daissetz pas !	—
Nòtas