cujar

Occitan

Etimologia

Del latin.

Prononciacion

/kuˈdza/, /kuˈdza/

Sillabas

cu | jar (2)

Vèrb

(lemosin) cujar

1. Falhir, pensar que quauqua res vai se passar.

   Ai cujat tombar.

Traduccions

francés: faillir (fr)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	cujar
Gerondiu	cujant
Participi passat
	singular			plural
masculin	cujat			cujats
femenin	cujada			cujadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	cuge	cujas	cuja	cujam	cujatz	cujan cugen
Imperfach	cujava	cujavas cujaves	cujava	cujavam cujavem	cujavatz cujavetz	cujavan cujaven
Preterit	cugei	cugeras cugeres	cuget	cugeram cugerem	cugeratz cugeretz	cugeren
Futur	cujarai	cujaras	cujará	cujarem	cujaretz	cujaran
Condicional	cujariá	cujarias	cujariá	cujariam	cujariatz	cujarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	cuge	cuges	cuge	cugem	cugetz	cugen
Imperfach	cugessa	cugessas	cugessa	cugessam cugessem	cugessatz	cugessan cugessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	cuja !	—	cujam !	cujatz !	—
Negatiu	—	cujas pas !	—	cujam pas !	cujatz pas !	—
Nòtas