alegre

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *alĭcer, *alĕcris del classic alăcer, -cris «viu, joiós, urós».

Prononciacion

/aˈlegʀe/, /aˈlegʀe/

Sillabas

a|le|gre

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	alegre	alegres
	[aˈlegʀe]	[aˈlegʀe]
Femenin	alegra	alegras
	[aˈlegʀə]	[aˈlegʀə]

alegre (provençau)

1. Que manifèsta d'alegria.

Variantas dialectalas

• alègre (lengadocian, gascon)

Parents

• alegria
• alegretat
• alegror
• alegresa / alegressa

Derivats

• alegrament
• alegret

Sinonims

• joiós
• gaudiós
• content

Traduccions

alemand: fröhlich (de), vergnügt (de), froh (de), lustig (de) anglés: cheerfulness (en), gaiety (en), merriment (en), brightness (en) basc: catalan: alegre (ca), joiós (ca), gaudiós (ca), content (ca)

espanhòl: alegre (es), divertido (es), animado (es) francés: joyeux (fr), allégre (fr), réjouit (fr) italian: allegro (it), contento (it), lieto (it) portugués: alegre (pt), contente (pt), satisfeito (pt), divertido (pt)

Forma de vèrb

alegre (provençau)

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de alegar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de alegar.

Catalan

Etimologia

Del latin vulgar *alĭcer, *alĕcris del classic alăcer, -cris «viu, joiós, urós».

Prononciacion

[?]

Sillabas

a|le|gre

Adjectiu

alegre masculin o femenin, (plurals: alegres)

1. alegre ^(oc)

Forma de vèrb

alegre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de alegar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de alegar.

Espanhòl

Etimologia

Del latin vulgar *alĭcer, *alĕcris del classic alăcer, -cris «viu, joiós, urós».

Prononciacion

Peninsular /aˈleɣɾe/, /aˈleɣɾe/

American naut /aˈleɡɾe/, /aˈleɡɾe/, bas /aˈleɣɾe/, /aˈleɣɾe/

Sillabas

a|le|gre

Adjectiu

alegre masculin o femenin, (plurals: alegres)

1. alegre ^(oc)

Forma de vèrb

alegre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de alegar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de alegar.

Portugués

Etimologia

Del latin vulgar *alĭcer, *alĕcris del classic alăcer, -cris «viu, joiós, urós».

Prononciacion

Portugal /ɐˈlɛgɾɨ/, /ɐˈlɛgɾɨ/

Brasil /aˈlɛgɾɪ/, /aˈlɛgɾɪ/, /aˈlɛgɾi/, /aˈlɛgɾi/

Sillabas

a|le|gre

Adjectiu

alegre masculin o femenin, (plurals: alegres)

1. alegre ^(oc)

Forma de vèrb

alegre

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de alegar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de alegar.