vere

Se også: Verê

Norsk

Verb

vere (nynorsk)

1. eksistere

   Eg tenkjer, difor er eg.

2. befinna seg ein stad

   Eg er på jobben.

   Du var heime.

   Vi har vore heime.

3. ha ein eigenskap

   Han er ny.

4. hjelpeverb som viser at noko har gått føre seg

   Han er gåen.

   Eg var reist.

5. kvile, vere uverksam

   Det får vera

6. ha ei stode, ein tilstand

   Korleis er det med deg?

   Eg er i mot.

Andre former

• være (bokmål/riksmål)

Sitat

• «Å vere eller ikkje vere»

William Shakespeare, Hamlet.

Grammatikk

Bøyning (uregelrett)
Infinitiv	Presens	Preteritum	Perfektum	Imperativ	Presens partisipp	Passiv	‌
å vere	er	var	har vore	ver	verande		(nynorsk)
			har vori				(unormert)
å vera				, vera			(nynorsk)

Oversettelser

Oversettelser

engelsk: be en(en) (1–3) esperanto: esti eo(eo) finsk: olla fi(fi) fransk: être fr(fr) interlingua: esser ia(ia) italiensk: essere it(it)

polsk: być pl(pl) russisk: быть ru(ru) spansk: hay es(es) (1), estar es(es) (2), ser es(es) (3) tsjekkisk: být cs(cs) tysk: sein de(de)