veg

Norsk

Wikipedia på bokmål: veg og Wikipedia på nynorsk: veg – leksikonoppføringer

Substantiv

veg m (bokmål/nynorsk)

1. Dette ordet mangler en definisjon. Hjelp gjerne til ved å legge til en definisjon.

Andre former

• vei (bokmål/riksmål)

Forkortelser

• v.

Grammatikk

Bøyning (regelrett substantiv hankjønn)
Entall		Flertall		‌
Ubestemt	Bestemt	Ubestemt	Bestemt
ein veg	vegen	vegar	vegane	(nynorsk)
en veg	vegen	veger	vegene	(bokmål)
For genitiv av substantiv, se eieform.

Synonymer

• gate

Sammensetninger

• allfarsveg
• blindveg
• europaveg
• fylkesveg
• landeveg
• motorveg
• riksveg
• skogsveg
• stikkveg
• vegarbeid
• veggrøft
• vegkryss
• vegskilt

Oversettelser

Oversettelser

engelsk: way en(en), street en(en) nederlandsk: weg nl(nl) fransk: chemin fr(fr) m, route fr(fr) f

svensk: väg sv(sv) tysk: Weg de(de), Straẞe de(de) f

Verb

veg

1. bøyningsform av vege (bokmål/nynorsk)
2. bøyningsform av vege (nynorsk)