orient

Niet te verwarren met: Orient

Frans

Woordherkomst en -opbouw

• van Latijn orientem, accusatief van oriens (oosten) (< oriri, "opstaan, rijzen", als verwijzing naar de richting waar de zon opkomt) .

Uitspraak

•  orient    (hulp, bestand)
• IPA: /oʁ.jɑ̃/

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
orient	l'orient	–	–

Zelfstandig naamwoord

orient

1. (windstreek) het oosten

Afgeleide begrippen

• oriental

Synoniemen

• est, levant

Antoniemen

• occident