kostuum

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kostuum    (hulp, bestand)
• IPA: / kɔsˈtym / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• kos·tuum

Woordherkomst en -opbouw

• van Frans  coutume zn , in de betekenis van ‘kleding, pak’ voor het eerst aangetroffen in 1799

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kostuum	kostuums
verkleinwoord	kostuumpje	kostuumpjes

Zelfstandig naamwoord

het kostuum o

1. (kleding) de kleding van iemand die bij een bepaalde activiteit, een ambt of een toneelrol hoort

   • Wat een mooi kostuum heb je aan! 

2. (kleding) een stel kleren, een jas, een broek en een vest voor mannen

   • We moesten daar in kostuum heen. 

   ▸ Nog zo'n typerende zwart-wit-foto is een groepsportret van een stel muzikanten uit Assen. Samen stonden ze bekend als de Showboot, een soort revuegezelschap waarmee ze langs feestzalen gingen. Harry Muskee staat in het midden in zwart kostuum. Hij heeft een grote bas voor zich, de handen op de snaren. Hij kijkt broeierig, hij heeft de blues. Het was op de drempel van de sixties.

Schrijfwijzen

• costuum (variant in de officiële spelling tot 1864/83)

Verwante begrippen

• dracht, gewaad, pak

Hyponiemen

• adamskostuum, ambtskostuum, badkostuum, evakostuum, galakostuum, kerstkostuum, kerstmankostuum, krijtstreepkostuum, maatkostuum, paradijskostuum, rokkostuum, wandelkostuum, zwemkostuum

Afgeleide begrippen

• kostuumdrama, kostuumfilm, kostuumstuk

Vertalingen

    1.   

Duits: Kostüm (de) o, Anzug (de) m Engels: costume (en), outfit (en), suit (en)

Frans: costume (fr) m Russisch: костюм (ru) m Spaans: traje (es) m

Gangbaarheid

• Het woord kostuum staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kostuum" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.