han

vervoeging van
	haber

Deens

han

De Deense persoonlijke voornaamwoorden
Enkelvoud	1.	2.	2. formeel	3. m	3. v	3. o
Nominativ	jeg	du	De	han	hun	det
Genitiv	min	din	Deres	hans	hendes	dets
Dativ	-	dig	Dem	ham	-	det
Akkusativ	mig	dig	Dem	ham	hende	det

Meervoud	1.	2.			3. mv
Nominativ	vi	I		de
Genitiv	vores	jeres		deres
Dativ	os	jer		-
Akkusativ	os	jer		dem

han in:
Det Danske Sprog- og Litteraturselskab
Den Dankse Ordbog op website:ordnet.dk

han

hij (3e persoon enkelvoud nominatief mannelijk, alleen voor personen en gepersonificeerde begrippen)
«Han er min beste venn.»
Hij is mijn beste vriend.
hem (3e persoon enkelvoud accusatief mannelijk, alleen voor personen en gepersonificeerde begrippen)

getal / respect	pers.	genus / bezield	onderwerp (nominatief)	nld.	voorwerp (accusatief)	nld.
enkelvoud	1^e		jeg	ik	meg	mij
	2^e		du	jij	deg	jou
	3^e	m persoon m ding	han den	hij	han / ham den	hem
		v persoon v ding	hun den	zij	henne den	haar
		o	det	het	det	het
meervoud	1^e		vi	wij	oss	ons
	2^e		dere	jullie	dere	jullie
	3^e		de	zij	dem	hen
beleefdheidsvorm	2^e		De	u	Dem	u

han

hij (3e persoon enkelvoud nominatief mannelijk)
hem (3e persoon enkelvoud accusatief mannelijk)
«Kvinna dytta han vekk.»
De vrouw duwde hem weg.

getal / respect	pers.	genus	onderwerp (nominatief)	nld.	voorwerp (accusatief)	nld.
enkelvoud	1^e		eg	ik	meg	mij
	2^e		du	jij	deg	jou
	3^e	m	han	hij	han ( honom )	hem
		v	ho	zij	ho / henne	haar
		o	det	het	det	het
meervoud	1^e		vi	wij	oss	ons
	2^e		de	jullie	dykk	jullie
	3^e		dei	zij	dei	hen
beleefdheidsvorm	2^e		De	u	Dykk	u

han

Naar frequentie	14

han