former

Deens

Woordafbreking

• for·mer

Naar frequentie	5506

Werkwoord

former

1. tegenwoordige tijd van forme

Werkwoord

former

1. gebiedende wijs van formere

Zelfstandig naamwoord

former, mv

1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van form

Frans

Uitspraak

• Geluid:  former    (hulp, bestand)
• IPA: /fɔʁ.me/

Woordherkomst en -opbouw

• via het Oudfrans geleend van Latijn formare

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
former	formais	formé
eerste groep	volledig

Werkwoord

former

1. overgankelijk vormen [1]; een vorm geven
2. overgankelijk vormen [2]; deel uitmaken van
3. overgankelijk vormen [3]; maken; veroorzaken
4. overgankelijk vormen [5]; onderwijzen; opvoeden; opleiden
5. overgankelijk formeren; samenstellen

Overerving en ontlening

• Nederlands: formeren