foin
Uiterlijk
- via Oudfrans fein van Klassiek Latijn foenum, fēnum "hooi". De vorm foin voor fein is afkomstig uit de oostelijke dialecten (Lorraine en Bourgogne) en vond makkelijk ingang omdat fein homofoon was met faim "honger" [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| foin | le foin | foins | les foins |
foin m
- ↑ foin (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.