commandant

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  commandant    (hulp, bestand)
• IPA: / kɔmɑn'dɑnt / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• com·man·dant

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Latijnse werkwoord 'mandāre' (opdragen, toevertrouwen) met het voorvoegsel com-
• Naamwoord van handeling van commanderen met het achtervoegsel -ant

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	commandant	commandanten
verkleinwoord	commandantje	commandantjes

Zelfstandig naamwoord

de commandant m

1. (militair) (beroep) iemand die commandeert (het commando heeft over een leger of vloot)

   ▸ Het kostte de commandant de grootste moeite de gemoederen weer enigszins tot bedaren te brengen.

   ▸ ’ We gingen met Mire naar de commandant en legden hem de zaak voor.

   • De commandant gaf het sein om de aanval te beginnen. 
   • Omdat ze een vrij klassiek beeld had van de oorlog was ze er snel van overtuigd dat Albert 'met zijn intelligentie' na korte tijd zou uitblinken, promotie zou maken en ze zag hem al in de voorste linie in de aanval gaan. Ze stelde zich voor dat hij een heldendaad verrichtte, meteen officier werd, kapitein, commandant of meer nog, generaal, die dingen gebeuren tijdens de oorlog.  

2. (beroep) iemand die de leider is van een groep politieagenten of brandweerlieden

   • De commandant gaf het sein brand meester! 

Verwante begrippen

• mannelijke vorm van commandante

Synoniemen

• bevelhebber, aanvoerder, hoofdman, bevelvoerder, legeraanvoerder

Hyponiemen

   

basiscommandant bataljonscommandant boordcommandant brandweercommandant brigadecommandant compagniecommandant compagniescommandant districtscommandant divisiecommandant ex-commandant garnizoenscommandant groepscommandant guerrillacommandant kampcommandant kapitein-commandant kazernecommandant korpscommandant legercommandant luchtmachtcommandant marinecommandant moslimcommandant ondercommandant oppercommandant oud-commandant pelotonscommandant plaatscommandant politiecommandant postcommandant rebellencommandant regimentscommandant sectiecommandant stadscommandant talibancommandant tankcommandant vicecommandant vlootcommandant wachtcommandant waterpolitiecommandant

Afgeleide begrippen

• commandantenmelding

Vertalingen

    1. iemand die het commando heeft over een leger of vloot   

Engels: commander (en)

Spaans: comandante (es) m

Gangbaarheid

• Het woord commandant staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "commandant" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

enkelvoud	meervoud
commandant	commandants

Zelfstandig naamwoord

commandant

1. (beroep) commandant

Frans

Uitspraak

• Geluid:  commandant    (hulp, bestand)
• IPA: /kɔ.mɑ̃.dɑ̃/

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
commandant	le commandant	commandants	les commandants

Zelfstandig naamwoord

commandant m

1. (beroep) (militair) commandant

Werkwoord

commandant

1. tegenwoordig deelwoord (participe présent) van commander