Pliopithecus

Pliopithecus; Status: Uitgestorven, als fossiel bekend; Fossiel voorkomen: Midden- tot Laat-Mioceen
	Onderkaak van Pliopithecus antiquus
Taxonomische indeling
Rijk:	Animalia (Dieren)
Stam:	Chordata (Chordadieren)
Klasse:	Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse:	Theria
Infraklasse:	Eutheria (Placentadieren)
Orde:	Primates
Onderorde:	Haplorhini
Infraorde:	Simiiformes
Familie:	Pliopithecidae
Onderfamilie:	Pliopithecinae
Geslacht
	Pliopithecus; Gervais, 1849
	P. antiquus † (Blainville 1839); P. platyodon † Biedermann 1863; P. vindobonensis † Zapfe & Härzeler 1957; P. zhanxiangi † Harrison et al. 1991;
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
Portaal	Biologie ; Zoogdieren

Pliopithecus is een geslacht van uitgestorven primaten dat voorkwam in het Midden- tot Laat-Mioceen.

Naamgeving

In 1837 vond Édouard Lartet fossielen van het dier. Henri Marie Ducrotay de Blainville benoemde in 1839 de typesoort Pithecus antiquus. In 1849 benoemde Paul Gervais het aparte geslacht Pliopithecus. De geslachtsnaam betekent vermoedelijk "aap uit het Plioceen" omdat men oorspronkelijk dacht dat de vondsten die ouderdom hadden. Letterlijk betekent het "meer aap".

Beschrijving

Dit 120 centimeter hoge dier had even lange armen als poten. De staart was samengesteld uit tien of meer wervels. Aangezien de oogkassen niet helemaal recht naar voren stonden, had het dier ook geen zuiver stereoscopisch gezichtsveld.

Vondsten

Van dit dier werden resten gevonden in Frankrijk en Tsjechië/Slowakije.

Bronnen, noten en/of referenties

D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
Pliopithecus in de Paleobiology Database