Naar inhoud springen

Death Stranding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Death Stranding
Death Stranding
(Afbeelding op en.wikipedia.org)
Bedenker Hideo Kojima
Ontwerper
  • Hideo Kojima
  • Kenji Yano
  • Shuyo Murata
  • Akio Sakamoto
Ontwikkelaar Kojima Productions
Uitgever
Muziek Ludvig Forssell
Uitgebracht
  • PlayStation 4
  • 8 november 2019
  • Windows
  • 14 juli 2020
  • PlayStation 5
  • 24 september 2021
  • macOS, iOS
  • 30 januari 2024
  • Xbox Series
  • 7 november 2024[1]
Genre
Spelmodus Singleplayer
Engine Decima
Taal/talen Engels
Leeftijds­klasse PEGI: 18
Platform
Media Blu-ray, download
Onderscheidingen
  • Japan Game Awards Future Category (2019)
  • The Game Awards − Best Game Direction (12 december 2019)
  • The Game Awards − Best Score and Music (12 december 2019)
  • The Game Awards − Best Performance (12 december 2019)
  • Golden Joystick Awards − PC Game of the Year (2020)
  • PC Gamer Game of the Year (2020)
  • British Academy Games Award for Technical Achievement (2 april 2020)
  • Steam Award for Most Innovative Gameplay (3 januari 2021)Bewerken op Wikidata
Navigatie
Vervolg Death Stranding 2: On the Beach
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Computerspellen

Death Stranding is een actie-avonturenspel ontwikkeld door Kojima Productions. Het spel werd voor de PlayStation 4 uitgebracht door Sony Interactive Entertainment op 8 november 2019 en voor Windows op 14 juli 2020. In 2021 verscheen de Director's Cut-versie voor PlayStation 5 en op 30 maart 2022 voor Windows. In 2024 kwam deze versie eveneens uit voor iOS, macOS en voor Xbox Series.

Het is het eerste computerspel dat Kojima met zijn eigen spelstudio Kojima Productions produceerde na de scheiding met Konami in 2015.[2]

Synopsis

[bewerken | brontekst bewerken]

Het spel speelt zich af in de Verenigde Staten tijdens de nasleep van een catastrofale gebeurtenis, die ervoor zorgde dat destructieve wezens uit een rijk tussen leven en dood op aarde rondzwierven. Het verhaal volgt Sam Bridges (gespeeld door Norman Reedus), een koerier die voorraden moet leveren aan de opgebroken en geïsoleerde overgebleven kolonies, om ze opnieuw te verbinden via een draadloos communicatienetwerk.[3]

Verhaal

[bewerken | brontekst bewerken]
Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud of de afloop van het verhaal.

Freelance koerier Sam Porter Bridges vervoert goederen naar Central Knot City, maar moet schuilen voor Timefall, een soort regen die alles snel laat verouderen. Hij krijgt hulp van Fragile (Léa Seydoux) om een BT te ontwijken. BT's (Beached Things) zijn wezens uit een grensgebied tussen leven en dood, de zogenaamde Beach. Bij aankomst blijkt dat een burger zelfmoord heeft gepleegd en dat het lichaam zich in staat van ontbinding bevindt. Omdat Sam een Repatriate is (iemand die na de dood kan terugkeren) en DOOMS heeft (een speciale gevoeligheid voor de Beach en BT's), krijgt hij de opdracht om samen met een team het lichaam te vervoeren naar een verbrandingsoven. Tijdens de opdracht veroorzaakt een aanval van BT's een voidout, een enorme explosie die de hele stad vernietigd.

Sam wordt daarna wakker in Capital Knot City, waarbij hij Deadman (Guillermo del Toro/Jesse Corti) ontmoet, een arts van BRIDGES, de overheidsorganisatie die het land opnieuw wil verbinden. Hij vraagt Sam om morfine te bezorgen bij de stervende president van de Verenigde Staten, Bridget Strand (Lindsay Wagner/Emily O'Brien), die ook Sams adoptieve moeder is. Voor haar dood vraagt Bridget hem om haar werk voort te zetten en Amerika opnieuw te verbinden via het Chiral Network, een systeem dat informatie direct via de Beach kan verzenden over grote afstanden. Sam stemt in en brengt haar lichaam naar de verbrandingsoven. Hij weigert echter een Bridge Baby (BB, een ongeboren baby die wordt gebruikt om BT's te detecteren) te vernietigen dat betrokken was bij de ramp en neemt het mee. Hij raakt eraan gehecht en noemt het "Lou".

Later krijgt Sam bericht van zijn zus Amelie Strand (ook Lindsay Wagner/Emily O'Brien). Zij vertelt hem dat ze een expeditie heeft geleid om het Chiral Network uit te breiden en dat ze nu gevangen wordt gehouden in Edge Knot City door de groep Homo Demens, een extremistische afscheidingsbeweging. Ze vraagt Sam om haar te redden en het netwerk af te maken. Sam vertrekt met tegenzin.

Onder leiding van Die-Hardman (Tommie Earl Jenkins), directeur van BRIDGES, reist Sam van de oost- naar westkust van Noord-Amerika. Onderweg levert hij pakketten, helpt hij onderzoekers zoals Mama en Lockne (Margaret Qualley), en Heartman (Nicolas Winding Refn/Darren Jacobs), en vecht hij tegen Homo Demens, geleid door Higgs Monaghan (Troy Baker). Tijdens zijn reis ziet Sam visioenen van Clifford Unger (Mads Mikkelsen), een soldaat die verbonden is met de BB-programma's en de Beach. Sam denkt in de eerste instantie dat Cliff de vader is van de BB die hij bij zich draagt.

Bij Edge Knot City vecht Sam tegen Higgs op Amelie's Beach en verslaat hem. Higgs wordt niet gedood, maar blijft achter op Amelie's Beach, waar hij geïsoleerd en zonder invloed achterblijft. Higgs onthult dat Amelie een Extinction Entity is, een wezen dat verbonden is met het natuurlijke proces van massale uitsterving op aarde. Amelie en Bridget blijken twee kanten van dezelfde persoon te zijn, gescheiden door experimenten met de Beach. Amelie wil via het netwerk de laatste grote uitsterving, de Last Stranding, laten gebeuren, maar twijfelt ook.

Met hulp van zijn bondgenoten overtuigt Sam Amelie om dit uit te stellen. Zij kiest ervoor zich af te zonderen op de Beach om het uitstervingsproces te stoppen. Sam keert terug en Die-Hardman wordt president van de United Cities of America (UCA), de nieuwe vorm van de Verenigde Staten.

Later blijkt dat Lou stervende is. Sam haalt haar uit de pod om haar te redden. Hij ontdekt dat hij zelf vroeger het kind was van Clifford Unger en dat hij ooit is gestorven en weer tot leven is gebracht, wat heeft bijgedragen aan de Death Stranding, het wereldwijde fenomeen waardoor BT's en de Beach zijn ontstaan. Uiteindelijk verlaat Sam de overheid en gaat met Lou–die later "Louise" blijkt te heten–in afzondering leven.

Leeswaarschuwing: Eindigt hier.

Gameplay

[bewerken | brontekst bewerken]

Death Stranding is een actie-avonturenspel dat zich afspeelt in een open wereld en ook asynchrone online functies bevat. Kojima vergeleek het spelgenre met zijn eerdere game Metal Gear Solid.[4]

De speler bestuurt Sam Bridges, een koerier voor het bedrijf Bridges.[5] De speler moet goederen leveren aan verschillende geïsoleerde steden die bekend staan als KNOT's, en deze ook zien te verbinden met een communicatiesysteem dat bekend staat als het Chiral Network. De speler wordt beoordeeld door het bedrijf en de ontvangers op basis van hun prestaties. Deze verdiensten worden op hun beurt gebruikt om de vaardigheden van de speler te verbeteren (zoals stabiliteit en gewichtscapaciteit) en zo hun rangorde te vergroten met individuele locaties en personages (die de beloningen kunnen verhogen).

De belangrijkste vijanden van de speler zijn buitenaardse wezens die bekend staan als "beached things" (BT's), evenals MULE - een cultus van malafide, bandietachtige koeriers beïnvloed door een obsessie voor goederen, ze proberen leveringen te stelen zodat ze de goederen later zelf kunnen doorverkopen. BT's worden omringd door een regen die bekend staat als "timefall", die het pantser en de lading van de speler beschadigt door hun achteruitgang te versnellen. BT's zijn normaal gesproken onzichtbaar, maar Sam's pak is uitgerust met een robotsensor die naar BT's wijst waar hij zich in de buurt van bevindt, en de speler kan het gebied vervolgens scannen om ze te onthullen.[6]

Omdat Sam een repatriant is, wordt hij meegenomen naar een onderwaterwereld die bekend staat als de "Seam" zodra hij wordt gedood. Sam kan terugkeren door terug te zwemmen naar zijn lichaam om zichzelf te doen herleven. Gedood en opgegeten worden door een BT resulteert echter in een vernietigende explosie, die de locatie van de dood permanent beschadigt met een ontoegankelijke krater.

Naarmate spelers het bereik van het Chiral Network uitbreiden, hebben ze toegang tot plattegronden van gebieden en kunnen ze blauwdrukken gebruiken om verbruiksartikelen en -structuren te produceren met de Portable Chiral Constructor (PCC, een apparaat vergelijkbaar met een 3D-printer), inclusief touwen, bruggen en generatoren voor stroomvoorziening die worden gebruikt voor het opladen van apparatuur op batterijen. Het netwerk wordt ook gebruikt als basis voor de online functionaliteit van het spel, waar spelers voorraden, gebouwen en berichten kunnen achterlaten die door andere spelers kunnen worden bekeken en gebruikt, hoewel deze gebouwen na verloop van tijd door Timefall worden vernietigd. De speler kan ook door andere spelers verloren vracht ophalen om hun levering te voltooien. De speler komt geen andere spelers tegen in de spelwereld.[7]

Ontwikkeling

[bewerken | brontekst bewerken]

Naast Norman Reedus spelen in het spel ook acteurs Mads Mikkelsen, Léa Seydoux, Margaret Qualley, Troy Baker, Tommie Earl Jenkins, Guillermo del Toro, Nicolas Winding Refn en Lindsay Wagner een bijrol. De acteurs zijn door middel van fotogrammetrie en motion capture in het spel verwerkt.

Volgens Kojima verwijst de titel van het spel naar het fenomeen van walvisstrandingen.

Guerrilla Games werkte mee aan de ontwikkeling van het spel met hun Decima-engine.

Ontvangst

[bewerken | brontekst bewerken]
Recensiescore
Recensie­verzamelaar Score
Metacritic 82%
Publicist Score
Destructoid 8
Electronic Gaming Monthly 5
Famitsu 40/40
Game Informer 7
Gamer.nl 9,5/10[8]
GameSpot 9
GamesRadar+ 4,5/5
Giant Bomb 2/5
IGN 6,8
InsideGamer 10/10[9]
Power Unlimited (PS4) 90/100[10]
(PS5) 83/100[11]
Tweakers (PS4) 9/10[12]
(pc) 9/10[13]
FOK! 9/10[14]

Het spel werd door critici geprezen omdat het een type computerspel is dat men nog niet eerder zag.[15]

De trailer van Death Stranding eindigde in de top tien van meest bekeken computerspeltrailers op YouTube, met ruim 6,1 miljoen weergaven.[16]

Na publicatie ontving het spel positieve recensies. Men prees het unieke concept, graphics en de stemacteurs, maar kritiek was er op een frustrerend langzaam tempo in het spel. Het spel zou volgens een recensent van Polygon voornamelijk bestaan uit speurtochten om pakketjes op te halen, maar voelde als twee spellen in een, bedoeld voor een geheel ander soort publiek.[17]

Op aggregatiewebsite Metacritic heeft het spel een verzamelde score van 82%.[18]

[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Death_Stranding&oldid=71446240"