Naar inhoud springen

.com

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
.com
.com
Geïntroduceerd 15 maart 1985
Soort TLD Generieke Top-level-domein
Status Actief
Registry Verisign
Sponsor geen
Bedoeld gebruik Commerciële websites wereldwijd
Eigenlijk gebruik Websites wereldwijd
Restricties op registratie Geen restricties
Structuur Registratie op het tweede niveau
Beleid voor geschillen Regeling voor .com-domeinnaamarbitrage
Website Verisign
Portaal  Portaalicoon   Informatica

.com is een generiek topleveldomein gebruikt bij het Internet Domain Name System. Het was een van de eerste TLD's (topleveldomeinen) en is uitgegroeid tot de meest gebruikte.

In het Engels wordt .com uitgesproken als ‘dot-com’, maar in webadressen spreekt men in het Nederlands meestal van ‘punt-com’.

De naam .com is afgeleid van 'commercial'[1] en oorspronkelijk was dit topleveldomein bedoeld voor domeinen die werden geregistreerd door commerciële organisaties (bedrijven). Maar dit onderscheid ging later verloren toen de topleveldomeinen .com, .org en .net werden vrijgegeven voor registratie door iedereen die belangstelling had.

De registry-operator voor .com was oorspronkelijk het Amerikaanse Ministerie van Defensie, maar de huidige operator is Verisign. Wel is nog altijd de Amerikaanse wetgeving van toepassing op dit topleveldomein. Registraties in .com worden verwerkt door registrars die door ICANN zijn geaccrediteerd. Ook geïnternationaliseerde domeinnamen zijn mogelijk.[2][3][4]

Hoewel bedrijven overal ter wereld .com-domeinen kunnen registreren, kennen veel landen een secondleveldomein met een vergelijkbare functie onder hun eigen landelijke topleveldomein (ccTLD). Deze hebben vaak de vorm van .com.xx of .co.xx, waarbij xx het landcode-TLD is. Voorbeelden zijn Australië (.com.au), het Verenigd Koninkrijk (.co.uk), Mexico (.com.mx), Nieuw-Zeeland (.co.nz), de Volksrepubliek China (.com.cn), Japan (.co.jp), Zuid-Korea (.co.kr), Polen (.com.pl) en India (.co.in).

Soms gebruiken bedrijven .com in hun naam. Voorbeelden zijn Amazon.com en bol.com.

Toen het Domain Name System in januari 1985 werd geïmplementeerd, was .com een van de oorspronkelijke topleveldomeinen. (De andere waren .edu, .gov, .mil, .net, .org en .arpa.) Het eerste .com-internetadres werd geregistreerd op 15 maart 1985 door Symbolics, een computerbedrijf uit Cambridge.[5]

Oorspronkelijk werd .com beheerd door het Amerikaanse Ministerie van Defensie, maar het beheer van de afzonderlijke domeinen werd uitbesteed aan SRI International. SRI richtte DDN-NIC op (ook bekend als SRI-NIC of kortweg NIC, een afkorting voor Network Information Center), dat toegankelijk was via de domeinnaam nic.ddn.mil. Op 1 oktober 1991 werd een operatorcontract afgesloten met Government Systems Inc. (GSI), dat het beheer uitbesteedde aan Network Solutions Inc. (NSI).

Op 1 januari 1993 nam de National Science Foundation (NSF) de verantwoordelijkheid voor het onderhoud over, omdat .com voornamelijk werd gebruikt voor niet-militaire toepassingen. De NSF huurde Network Solutions (NSI) in voor de operatorwerkzaamheden. In 1995 gaf de NSF voor het eerst aan NSI toestemming om geregistreerden een jaarlijkse vergoeding in rekening te brengen. Oorspronkelijk was deze vergoeding $ 50 per jaar, waarvan $ 35 naar NSI ging en $ 15 bestemd was voor een overheidsfonds. Nieuwe geregistreerden moesten voor de eerste twee jaar vooruitbetalen, zodat de registratiekosten voor een nieuw domein $ 100 bedroegen. In 1997 werd het Amerikaanse Ministerie van Handel verantwoordelijk voor alle generieke TLD's. Sinds de overname van Network Solutions door Verisign, is Verisign de registry-operator van .com. Later heeft Verisign de detailhandelsactiviteiten van Network Solutions ondergebracht in een apart bedrijf, dat nog altijd als registrator optreedt. De gebruikelijke (Engelse) uitspraak van .com, 'dot-com', is inmiddels in vele talen een begrip.

Hoewel .com-domeinnamen oorspronkelijk alleen bedoeld waren voor commerciële bedrijven (er waren aparte topleveldomeinen voor bijvoorbeeld overheidsinstanties en educatieve instellingen), gelden er sinds het midden van de jaren 1990 geen beperkingen meer voor organisaties of personen die een .com-domein willen registreren. Toen het internet steeds populairder en commerciëler werd, werden de .com-domeinnamen voor iedereen opengesteld. Al snel werd .com het meest gebruikte TLD voor websites, e-mailservers en netwerkbedrijven. Veel bedrijven die tussen 1997 en 2001 (de zogeheten internetzeepbel of dot-com bubble) een hevige bloeiperiode doormaakten, verwerkten '.com' in hun bedrijfsnamen. Deze bedrijven stonden bekend als dot-com-bedrijven of dot-coms. Toen in 2001 het nieuwe topleveldomein .biz werd geïntroduceerd, dat alleen bedoeld is voor bedrijven, had dit geen effect op de populariteit van .com.

Ook veel niet-commerciële websites en netwerken gebruiken .com-namen, omdat ze willen profiteren van de grotere herkenbaarheid van deze domeinen. Volgens de statistieken over de aantallen registraties is de populariteit van .com in de loop van de tijd aan veranderingen onderhevig.

In december 2011 meldde Verisign dat er circa 100 miljoen .com-domeinen waren geregistreerd. In maart 2009 waren er voor dit topleveldomein 926 geaccrediteerde registrators actief.

[bewerken | brontekst bewerken]