Vai al contenuto

D

'A Wikipedia.

D è 'a quarta lettera 'e l'arfabeto napulitano, taliano e 'e tutte 'e llengue ca usano l'arfabeto latino.

'Nt''o napulitano se chiamma "di" e rappresenta 'o suono /d/, ma pò rappresentà 'o suono /r/ se stà 'mmiez'a ddoje vocale, o 'nt'a cocche parola a l'inizio ca nun è doppia, comm'a 'o rito; ma si ce sta 'o raddoppiamento torna d, pe' msempio tre ddete[1].

Arfabeto lineare
(nu pesce)
Proto-sinaitico
(na porta)

'O Daleth fenicio

[cagna | cagna surgente]

'O Delta grieco

[cagna | cagna surgente]

'O D etrusco

[cagna | cagna surgente]

'A D latina

[cagna | cagna surgente]

'A lettera tene cchiù teorie ncopp'â origine soja ma po' chisto segno 'e l'arfabeto lineare vène stilizzata 'nt''o segno proto-sinaitico 'a porta, po' 'e fenice criano dāleth, 'e griece pigliano 'a lettera e 'a girano e 90°, ll'etrusche 'o curvano e arriva 'nto l'arfabeto latino girato e 180°.

Nutarelle

[cagna | cagna surgente]
  1. Ddete tene già ddoje d, pecciò nun se n'aggiugne n'ata, ma 'o fine è 'o stesso: cu ddoje d, 'a d resta /d/