unik

Bahasa Melayu

Kata sifat

unik (ejaan Jawi اونيک, sebanding lebih unik, superlatif paling unik)

1. Menonjol atau berbeza apabila dibandingkan dengan sekumpulan benda serupa.

Etimologi

Pinjaman bahasa Inggeris unique.

Sebutan

• Kamus Dewan: u·ni/

Rujukan

• "unik" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "unik" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "unik" di PRPM versi pertama)