Monolithic kernel

Struktur sistem pengendalian berasaskan monolithic kernel, kernel mikro dan kernel hibrid

Monolithic kernel (Bahasa Melayu: kernel monolitik) ialah seni bina sistem pengendalian dengan keseluruhan sistem pengendalian berjalan dalam ruang kernel. Model monolitik berbeza daripada seni bina lain seperti mikrokernel kerana ia sahaja mentakrifkan antara muka maya peringkat tinggi berbanding perkakasan komputer. Satu set primitif atau panggilan sistem melaksanakan semua perkhidmatan sistem pengendalian seperti pengurusan proses, konkurensi dan pengurusan memori.

Pemacu peranti boleh ditambah pada kernel sebagai modul kernel boleh dimuatkan.

Contoh

• Kebanyakan kernel BSD.
  • FreeBSD
  • OpenBSD
  • NetBSD
• Linux kernel
  • Android
• Other Unix/Unix-like kernels
  • AIX
  • Oracle Solaris
• MS-DOS
  • Windows 1.0 to Windows 3.1
  • Windows 9x
• Windows Mobile
• Classic Mac OS (System 1.0 hingga Mac OS 8) dalam 68K
• OpenVMS
• Palm OS (versi ≤ 5.0)

Modul boleh dimuatkan

Sistem pengendalian modular seperti OS-9 dan sistem pengendalian kernel monolitik yang paling moden seperti OpenVMS, Linux, FreeBSD, NetBSD, Solaris dan AIX boleh memuatkan (dan memunggah) modul kernel boleh laku secara dinamik pada masa jalan.

Modulariti sistem pengendalian ini berada pada tahap binari (imej) dan bukan pada tahap seni bina. Sistem pengendalian monolitik modular tidak boleh dikelirukan dengan tahap modulariti seni bina yang wujud dalam sistem pengendalian pelayan-pelanggan (dan terbitannya kadangkala dipasarkan sebagai kernel hibrid) yang menggunakan mikrokernel dan pelayan (jangan disalah anggap sebagai modul atau daemon).

Secara praktikalnya, memuatkan modul secara dinamik hanyalah cara yang lebih fleksibel untuk mengendalikan imej sistem pengendalian pada masa jalan—berbanding but semula dengan imej sistem pengendalian yang berbeza. Modul-modul tersebut membenarkan lanjutan dengan mudah keupayaan sistem pengendalian seperti yang diperlukan. Modul yang boleh dimuatkan secara dinamik memerlukan overhed yang kecil jika dibandingkan dengan membina modul ke dalam imej sistem pengendalian.

Walau bagaimanapun, dalam beberapa kes, memuatkan modul secara dinamik (seperti yang diperlukan) membantu memastikan jumlah kod berjalan dalam ruang kernel pada tahap minimum; contohnya, untuk meminimumkan jejak sistem pengendalian untuk peranti terbenam atau peranti yang mempunyai sumber perkakasan terhad. Iaitu, modul yang tidak dimuatkan tidak perlu disimpan dalam memori akses rawak yang terhad.