Eritrea

Negara Eritrea ሃገረ ኤርትራ (Tigrinya) (Hagere Iertra)
Bendera Lambang negara
Lagu kebangsaan: Ertra, Ertra, Ertra "Eritrea, Eritrea, Eritrea"
Kedudukan Eritrea di Afrika
Ibu negara dan bandar terbesar}	Asmara 15°20′U 38°55′T
Bahasa rasmi	Tiada
Bahasa yang digunakan secara meluas	Tigrinya Arab Inggeris
Pemerintah	Republik berpresiden kesatuan satu parti
• Presiden	Isaias Afwerki
Badan perundangan	Perhimpunan Kebangsaan
Kemerdekaan  daripada Ethiopia
• Referendum kemerdekaan	23–25 April 1993
• Kemerdekaan	24 Mei 1993
• Keanggotaan PBB	28 Mei 1993
Keluasan
• Jumlah	117,600 km2 (45,400 bt2)
Populasi
• Perkiraan 2025	3607000
HDI (2023)	▲ 0.503 rendah (178)
Mata wang	Nakfa (ERN)
Zon waktu	UTC+3 (Waktu Afrika Timur)
Kod panggilan	+291
Kod ISO 3166	ER
DPT internet	.er

Eritrea (Jawi: إريتريا; Tigrinya: ኤርትራ, Iertra), secara rasmi Negara Eritrea (Tigrinya: ሃገረ ኤርትራ, Hagere Iertra), ialah sebuah negara di Tanduk Afrika, di bahagian timur laut benua Afrika. Eritrea bersempadan dengan Sudan di barat dan barat laut, Ethiopia di selatan serta Djibouti di tenggara, manakala bahagian timur dan timur lautnya menghadap Laut Merah. Wilayah negara ini turut merangkumi Kepulauan Dahlak. Ibu negara dan bandar terbesarnya ialah Asmara. Kesatuan Afrika mencatatkan keluasan negara sebanyak 117,600 km².

Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengunjurkan penduduk Eritrea seramai 3.607 juta orang pada 2025; angka tersebut merupakan unjuran demografi, bukannya hasil bancian kebangsaan. Eritrea merupakan masyarakat berbilang etnik dan bahasa. Tiada satu bahasa pun mempunyai taraf rasmi; Tigrinya, Arab dan Inggeris digunakan secara meluas, sementara pelbagai bahasa lain digunakan oleh komuniti etnolinguistik negara tersebut. Islam dan Kristian merupakan dua agama terbesar, dengan anggaran Pew Research Center bagi 2020 menunjukkan penduduk negara itu terbahagi hampir seimbang antara kedua-duanya.

Wilayah Eritrea mempunyai sejarah penempatan dan perdagangan yang panjang. Tapak arkeologi Qohaito berkembang dalam jaringan perdagangan antara pelabuhan purba Adulis dengan kerajaan Aksum pada milenium pertama Masihi. Pada penghujung abad ke-19, Itali memperluas penguasaannya di sepanjang pantai Laut Merah dan menubuhkan Eritrea Itali secara rasmi pada 1890. British mengambil alih pentadbiran wilayah tersebut pada 1941, sebelum Eritrea dipersekutukan dengan Ethiopia pada 1952. Persekutuan itu berakhir pada 1962. Perjuangan bersenjata untuk kemerdekaan berlangsung dari 1961 hingga 1991, dan selepas referendum yang dipantau Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada April 1993, Eritrea mencapai kemerdekaan pada 24 Mei 1993.

Sejak merdeka, Eritrea diperintah oleh Presiden Isaias Afwerki dan Barisan Rakyat untuk Demokrasi dan Keadilan (PFDJ). Perlembagaan yang disahkan pada 1997 belum berkuat kuasa, pilihan raya kebangsaan belum pernah diadakan sejak kemerdekaan dan Perhimpunan Kebangsaan tidak bersidang sejak 2010. Ekonominya bergantung pada beberapa sektor termasuk perlombongan dan perkhidmatan; Bank Pembangunan Afrika menganggarkan pertumbuhan KDNK benar sebanyak 3.2% pada 2025, tetapi turut menekankan kekurangan data dan ketelusan ekonomi. Pada 2023, nilai Indeks Pembangunan Manusia negara ialah 0.503, meletakkannya di kedudukan ke-178 dunia. Pusat bersejarah Asmara yang terkenal dengan seni bina moden abad ke-20 telah disenaraikan sebagai Tapak Warisan Dunia UNESCO sejak 2017.

Penamaan

Nama Eritrea berakar daripada nama Yunani kuno bagi Laut Merah, Ἐρυθρὰ Θάλασσα (Erythrà Thálassa), yang berkaitan dengan kata ἐρυθρός (erythros), bererti "merah". Nama Eritrea kemudian digunakan sebagai nama rasmi jajahan Itali yang dibentuk pada 1890.

Dalam bahasa Tigrinya, nama negara ialah ኤርትራ (Iertra), sementara gelaran negaranya ialah ሃገረ ኤርትራ (Hagere Iertra). Bentuk Eritrea juga digunakan dalam bahasa Melayu dan direkodkan sebagai nama negara dalam Kamus Dewan Perdana terbitan Dewan Bahasa dan Pustaka.

Sejarah

Rencana utama: Sejarah Eritrea

Zaman purba dan prapenjajahan

Runtuhan di Qohaito, sebuah tapak arkeologi di tanah tinggi selatan Eritrea.

Kedudukan di pesisir Laut Merah menjadikan wilayah Eritrea sebahagian daripada jaringan perdagangan yang menghubungkan pedalaman Tanduk Afrika dengan Semenanjung Arab dan dunia Mediterranean sejak zaman purba. Salah satu tapak terpenting ialah Qohaito di tanah tinggi selatan. UNESCO menyatakan bahawa kawasan itu mempunyai kepadatan tinggi tinggalan arkeologi sejak sekitar 700 SM, dengan kebanyakan tapak berkaitan dengan perkembangan petempatan antara abad ke-2 hingga abad ke-7 Masihi.

Qohaito terletak berhampiran laluan perdagangan yang menghubungkan Adulis, pelabuhan utama di Laut Merah, dengan Aksum. Pada zaman kemuncak Kerajaan Aksum, kawasan yang kini membentuk Eritrea mempunyai hubungan perdagangan dengan kawasan lain di Afrika timur laut, Semenanjung Arab serta dunia Rom dan Byzantine. Selepas kemerosotan Aksum, bahagian-bahagian wilayah Eritrea berada di bawah pelbagai kerajaan dan kuasa serantau sebelum persaingan kuasa Eropah di Laut Merah meningkat pada abad ke-19.

Pemerintahan Itali dan British

Tanah perkuburan perang British di Keren, lokasi pertempuran penting pada 1941.

Penguasaan Itali bermula secara berperingkat di pesisir Laut Merah. Antara 1869 dengan 1880, syarikat perkapalan Itali Rubattino membeli beberapa kawasan tanah di sepanjang pantai. Tanah tersebut dipindahkan kepada kerajaan Itali pada 1882 dan tentera Itali menduduki Massawa serta beberapa lokasi lain pada 1885. Pada 1 Januari 1890, Itali secara rasmi membentuk tanah jajahan Eritrea Itali.

Pentadbiran Itali membangunkan Asmara sebagai pusat pentadbiran dan memperluas prasarana jalan raya, kereta api serta pelabuhan. Pembangunan itu berkait rapat dengan keperluan kolonial dan, khususnya pada zaman Itali Fasis, dasar perancangan bandar yang mengasingkan fungsi dan penduduk menurut hierarki kolonial. Sebahagian besar seni bina moden yang kini menjadi ciri Asmara dibina dalam tempoh tersebut.

Dalam Kempen Afrika Timur pada 1941, tentera British dan Sekutu menewaskan pasukan Itali di Eritrea, termasuk dalam Pertempuran Keren. Eritrea kemudian diletakkan di bawah pentadbiran tentera British sehingga 1952.

Persekutuan dengan Ethiopia dan perjuangan kemerdekaan

Selepas Perang Dunia Kedua, status masa depan Eritrea menjadi persoalan antarabangsa. Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu akhirnya menetapkan suatu susunan persekutuan dengan Ethiopia. Persekutuan Eritrea dengan Ethiopia ditubuhkan secara rasmi pada 11 September 1952. Eritrea pada mulanya mempunyai badan perundangan dan pentadbiran tersendiri dalam rangka persekutuan tersebut.

Ketegangan politik meningkat apabila kuasa autonomi Eritrea semakin terhakis. Persekutuan itu berakhir pada 1962 dan Eritrea dimasukkan ke dalam Ethiopia sebagai sebuah wilayah. Pada masa yang sama, gerakan bersenjata telah muncul. Barisan Pembebasan Eritrea (ELF) memulakan pemberontakan pada 1961, manakala Barisan Pembebasan Rakyat Eritrea (EPLF) kemudian muncul sebagai gerakan bersenjata utama. Konflik yang dikenali sebagai Perang Kemerdekaan Eritrea berlangsung selama kira-kira 30 tahun, dari 1961 hingga 1991.

Pada 1991, EPLF menguasai Eritrea selepas kejatuhan kerajaan Derg di Ethiopia. Sebuah kerajaan sementara dibentuk sementara persiapan dilakukan untuk referendum penentuan nasib sendiri. Referendum tersebut berlangsung pada 23 hingga 25 April 1993 di bawah pemantauan Misi Pemerhati Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu untuk Mengesahkan Referendum di Eritrea (UNOVER). Menurut laporan Setiausaha Agung PBB, 98.24% pengundi berdaftar mengambil bahagian dan 99.805% pengundi yang mengundi memilih kemerdekaan; UNOVER menilai proses tersebut secara keseluruhannya bebas dan adil.

Wanita Eritrea meraikan Hari Kemerdekaan di Asmara pada 24 Mei 2016.

Eritrea meraikan kemerdekaannya secara rasmi pada 24 Mei 1993. Empat hari kemudian, pada 28 Mei, negara itu diterima sebagai anggota Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu.

Sejak kemerdekaan

Isaias Afwerki, bekas pemimpin EPLF, menjadi presiden selepas kemerdekaan dan kekal memegang jawatan tersebut. EPLF disusun semula sebagai Barisan Rakyat untuk Demokrasi dan Keadilan (PFDJ). Sebuah perlembagaan baharu disahkan oleh Perhimpunan Perlembagaan pada 23 Mei 1997, tetapi perlembagaan itu tidak pernah berkuat kuasa.

Hubungan dengan Ethiopia merosot pada penghujung 1990-an. Pertikaian sempadan, terutamanya mengenai kawasan Badme, mencetuskan Perang Eritrea–Ethiopia dari 1998 hingga 2000. Perjanjian Algiers, yang ditandatangani pada 12 Disember 2000, menamatkan konflik tersebut dan mewujudkan mekanisme untuk menentukan serta menandakan sempadan kedua-dua negara.

Kebuntuan hubungan berterusan selama hampir dua dekad sebelum Isaias Afwerki dan Perdana Menteri Ethiopia Abiy Ahmed menandatangani Deklarasi Bersama Keamanan dan Persahabatan pada 9 Julai 2018, yang membuka proses pemulihan hubungan dua hala. Bagaimanapun, ketegangan antara kedua-dua negara meningkat semula menjelang 2025. Pada ulang tahun ke-25 Perjanjian Algiers pada Disember 2025, Setiausaha Agung PBB menyeru kedua-duanya supaya memperbaharui komitmen terhadap perjanjian tersebut dan menghormati kedaulatan serta keutuhan wilayah masing-masing.

Geografi dan alam sekitar

Rencana utama: Geografi Eritrea

Eritrea terletak di Tanduk Afrika dan mempunyai garis pantai yang panjang di Laut Merah. Negara ini bersempadan dengan Sudan, Ethiopia dan Djibouti, sementara Kepulauan Dahlak terletak di perairan Laut Merah di luar pesisirnya. Bentuk muka bumi Eritrea berubah dengan ketara antara tanah tinggi tengah, tanah rendah barat dan dataran pesisir timur.

Terowong landasan kereta api di tanah tinggi Eritrea.

Tanah tinggi tengah yang berceranggah menguasai sebahagian besar topografi negara dan mencapai ketinggian sekitar 3,000 meter. Di sebelah timurnya, tanah tinggi tersebut menurun secara mendadak melalui tubir curam menuju dataran pesisir Laut Merah, manakala tanah rendah yang lebih luas terbentang ke arah barat menuju Sudan. Perbezaan altitud ini menghasilkan variasi iklim yang besar dalam kawasan yang agak kecil.

Dataran rendah, khususnya kawasan timur, umumnya panas dan gersang, sedangkan tanah tinggi mempunyai suhu yang lebih sederhana. Musim hujan utama di tanah tinggi dan tanah rendah barat biasanya berlangsung dari Jun hingga Ogos. Dataran rendah timur pula menerima sebahagian besar hujannya antara November dengan Mac. Purata hujan tahunan di dataran pesisir gurun lazimnya kurang daripada 200 mm, berbanding kira-kira 400 hingga 700 mm di kebanyakan tanah tinggi.

Perbezaan ketinggian, suhu dan hujan membentuk pelbagai ekosistem, daripada kawasan gurun dan separa gurun di pesisir hingga savana, hutan akasia dan tumbuh-tumbuhan pergunungan di kawasan yang lebih tinggi. Kekurangan hujan yang tetap serta kegersangan sebahagian besar wilayah merupakan antara kekangan utama terhadap pertanian dan sumber air.

Politik dan pemerintahan

Rencana utama: Politik Eritrea

Sistem pemerintahan

Presiden Isaias Afwerki, yang memegang jawatan sejak kemerdekaan Eritrea pada 1993.

Eritrea ialah sebuah republik berpresiden kesatuan. Dalam amalan, negara itu diperintah sebagai negara satu parti oleh Barisan Rakyat untuk Demokrasi dan Keadilan (PFDJ). Isaias Afwerki telah menjadi presiden sejak kemerdekaan pada 1993, manakala parti politik lain tidak dibenarkan beroperasi.

Perlembagaan 1997 memperuntukkan institusi negara, hak sivil dan had terhadap kuasa kerajaan, tetapi dokumen tersebut belum pernah berkuat kuasa. Tiada pilihan raya kebangsaan diadakan sejak kemerdekaan. Perhimpunan Kebangsaan, yang secara formal merupakan badan perundangan negara, tidak bersidang sejak 2010 menurut Human Rights Watch.

Keadaan tersebut menyebabkan struktur pemerintahan sebenar berbeza daripada sistem berperlembagaan yang digariskan dalam dokumen 1997. Kuasa eksekutif tertumpu pada presiden dan kepimpinan PFDJ, sementara mekanisme pilihan raya dan pertukaran kuasa yang diperuntukkan dalam perlembagaan belum dilaksanakan.

Hak asasi manusia dan media

Situasi hak asasi manusia Eritrea telah lama menjadi subjek penelitian badan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dan pertubuhan hak asasi antarabangsa. Human Rights Watch melaporkan penahanan tanpa proses kehakiman, kehilangan secara paksa serta sekatan yang luas terhadap kebebasan bersuara, berpersatuan dan beragama. Media bebas dalam negara juga amat terhad.

Salah satu isu utama ialah khidmat negara. Undang-undang memperuntukkan tempoh khidmat selama 18 bulan, tetapi dalam amalan tempoh tersebut boleh dilanjutkan tanpa had yang jelas. Human Rights Watch melaporkan bahawa ramai warga Eritrea menjalani khidmat ketenteraan atau awam selama bertahun-tahun, dan ada yang berkhidmat selama beberapa dekad.

Hubungan luar

Eritrea menjadi anggota Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu pada 28 Mei 1993 dan merupakan anggota Kesatuan Afrika. Kedudukannya di pesisir Laut Merah menjadikan hubungan dengan Ethiopia, Sudan, Djibouti dan negara-negara di seberang Laut Merah penting kepada keselamatan serta ekonomi negara.

Hubungan dengan Ethiopia khususnya telah memainkan peranan besar dalam politik luar Eritrea sejak kemerdekaan. Selepas perang 1998–2000, Perjanjian Algiers membentuk kerangka undang-undang bagi penyelesaian pertikaian sempadan. Hubungan kedua-dua negara dipulihkan pada 2018, tetapi kembali menunjukkan ketegangan pada pertengahan dekad 2020-an.

Bahagian pentadbiran

Eritrea dibahagikan kepada enam wilayah pentadbiran peringkat pertama yang dikenali sebagai zoba. Nama dan pusat pentadbiran berikut berdasarkan senarai PCGN, manakala kod wilayah menggunakan ISO 3166-2:ER.

Peta enam wilayah pentadbiran Eritrea.

Enam wilayah pentadbiran peringkat pertama Eritrea

Wilayah (zoba)	Pusat pentadbiran	Kod ISO 3166-2
Anseba	Keren	ER-AN
Debub	Mendefera	ER-DU
Debubawi Keyih Bahri	Assab	ER-DK
Gash-Barka	Barentu	ER-GB
Maekel	Asmara	ER-MA
Semenawi Keyih Bahri	Massawa	ER-SK

Pembahagian enam zoba menggantikan struktur wilayah terdahulu selepas kemerdekaan. Asmara, yang terletak di Maekel, berfungsi sebagai ibu negara serta pusat pentadbiran nasional.

Ekonomi

Rencana utama: Ekonomi Eritrea

Lombong Bisha, salah satu tapak perlombongan utama Eritrea.

Ekonomi Eritrea mempunyai asas yang relatif sempit, dengan perlombongan dan perkhidmatan menjadi antara pemacu utama pertumbuhan pada pertengahan dekad 2020-an. Menurut African Economic Outlook 2026 terbitan Bank Pembangunan Afrika, pertumbuhan KDNK benar meningkat daripada 2.9% pada 2024 kepada 3.2% pada 2025, didorong oleh perlombongan dan perkhidmatan serta perbelanjaan isi rumah dan awam.

Perlombongan merupakan sumber pendapatan eksport yang penting. Bank Pembangunan Afrika mengaitkan lebihan akaun semasa Eritrea pada 2024 dan 2025 terutamanya dengan eksport mineral, dan mengunjurkan perlombongan serta perkhidmatan terus menyokong pertumbuhan ekonomi dalam jangka pendek. Negara ini menggunakan nakfa (ERN), yang kadar tukarannya ditetapkan secara pentadbiran pada kira-kira 15 nakfa bagi satu dolar Amerika Syarikat.

Sektor kewangan Eritrea kecil dan sebahagian besarnya dikuasai negara, sementara penyertaan sektor swasta dan pengantaraan kewangan masih terbatas. Bank Pembangunan Afrika turut menyatakan bahawa kekurangan statistik semasa dan ketelusan merupakan kekangan penting dalam penilaian ekonomi negara; analisis kemampanan hutang terbaharu yang dirujuk oleh institusi itu bertarikh 2019 dan tidak tersedia kepada umum.

Bagi 2026, Bank Pembangunan Afrika mengunjurkan pertumbuhan KDNK benar sebanyak 2.8%, sebelum meningkat kepada 3.2% pada 2027. Unjuran tersebut bergantung antara lain pada prestasi sektor perlombongan dan perkhidmatan, sementara turun naik harga komoditi dan ketegangan serantau dikenal pasti sebagai risiko kepada prospek ekonomi.

Dari sudut pembangunan manusia, Program Pembangunan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mencatatkan nilai HDI Eritrea sebanyak 0.503 bagi 2023, berbanding 0.499 pada 2022. Negara itu berada di kedudukan ke-178 dalam jadual HDI 2023.

Infrastruktur dan pengangkutan

Bentuk muka bumi Eritrea menjadikan pembangunan pengangkutan darat mencabar, khususnya antara pesisir Laut Merah dengan tanah tinggi tengah yang dipisahkan oleh tubir curam. Rangkaian jalan raya menjadi penghubung utama antara Asmara, pusat-pusat wilayah dan pelabuhan negara.

Pelabuhan Massawa di pesisir Laut Merah.

Eritrea mempunyai dua pelabuhan utama di Laut Merah, iaitu Massawa dan Assab. Kedua-duanya menjadi tumpuan projek pemulihan pelabuhan Bank Dunia selepas kemerdekaan, yang bertujuan meningkatkan kapasiti dan produktiviti kemudahan maritim negara.

Kereta Api Eritrea antara Massawa dan Asmara dibina pada zaman penjajahan Itali dan melalui kawasan bergunung-ganang yang curam antara pesisir dengan ibu negara. Infrastruktur tersebut merupakan antara warisan fizikal utama era kolonial dan berkait rapat dengan perkembangan Massawa dan Asmara sebagai pusat pengangkutan.

Demografi

Rencana utama: Demografi Eritrea

Eritrea belum mempunyai bancian penduduk kebangsaan moden yang membolehkan jumlah penduduk dan komposisi demografinya ditentukan dengan ketepatan yang sama seperti di banyak negara lain. Oleh itu, angka penduduk antarabangsa merupakan anggaran atau unjuran. UNData mengunjurkan penduduk sebanyak 3.607 juta orang bagi 2025 berdasarkan varian kesuburan sederhana Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu.

Menurut unjuran yang sama, penduduk Eritrea masih mempunyai struktur umur yang relatif muda: kumpulan berumur 0 hingga 14 tahun dianggarkan membentuk 37.6% penduduk pada 2025, manakala kadar kesuburan keseluruhan diunjurkan sekitar 3.6 kelahiran bagi setiap wanita. Angka tersebut perlu dibaca sebagai hasil pemodelan demografi, bukan bancian.

Kumpulan etnik dan bahasa

Eritrea mempunyai sembilan kumpulan etnolinguistik utama yang merangkumi keluarga bahasa Semitik, Kushitik dan Nilo-Sahara. Tigrinya dan Tigre merupakan komuniti bahasa Semitik terbesar, sementara bahasa Saho, Afar, Bedawiyet dan Bilen tergolong dalam kelompok Kushitik. Kunama dan Nara pula tergolong dalam keluarga Nilo-Sahara, manakala komuniti Rashaida menggunakan bahasa Arab.

Tiada bahasa rasmi yang ditetapkan untuk negara secara keseluruhan. Perlembagaan 1997 mengisytiharkan kesamarataan semua bahasa Eritrea, meskipun perlembagaan tersebut sendiri belum berkuat kuasa. Tigrinya digunakan secara meluas, manakala bahasa Inggeris mempunyai peranan penting dalam pendidikan, perdagangan dan urusan kerajaan. Bahasa Arab juga digunakan secara meluas sebagai bahasa ibunda bagi sesetengah komuniti dan sebagai bahasa tambahan bagi yang lain.

Bahasa Itali masih dituturkan oleh sebahagian kecil penduduk, khususnya dalam kalangan generasi yang lebih tua, sebagai warisan zaman penjajahan, tetapi tidak mempunyai kedudukan rasmi atau peranan umum setanding Tigrinya, Arab dan Inggeris.

Agama

Masjid Agung Asmara, salah satu tempat ibadat Islam utama di ibu negara Eritrea.

Kristian dan Islam ialah dua tradisi agama utama Eritrea. Oleh sebab tiada bancian penduduk semasa yang menyediakan pecahan agama muktamad, angkanya berbeza mengikut sumber. Anggaran Pew Research Center bagi 2020 meletakkan umat Islam sekitar 51.7% penduduk dan penganut Kristian sekitar 46.7%, manakala kira-kira 1.1% tidak beragama; pecahan ini ialah anggaran demografi, bukannya hasil bancian Eritrea.

Tradisi Kristian tertumpu terutamanya dalam Gereja Tewahedo Ortodoks Eritrea, di samping komuniti Katolik dan Protestan. Islam pula mempunyai sejarah yang panjang di kawasan pesisir dan tanah rendah, khususnya dalam kalangan beberapa komuniti Tigre, Saho, Afar dan Rashaida.

Kebebasan beragama dibatasi oleh dasar kerajaan terhadap kumpulan agama yang tidak diiktiraf. Human Rights Watch melaporkan penahanan anggota beberapa komuniti agama serta sekatan terhadap kebebasan beribadat.

Pendidikan

Sebuah sekolah di Asmara.

Sistem pendidikan Eritrea menggunakan struktur 7-4-4: tujuh tahun pendidikan asas, diikuti empat tahun pendidikan menengah dan empat tahun pendidikan tinggi. Pengajaran awal digalakkan menggunakan bahasa ibunda, sementara bahasa Inggeris menjadi bahasa pengantar pada peringkat berikutnya.

Akses kepada pendidikan masih menjadi cabaran. Menurut ringkasan negara UNESCO, anggaran Institut Perangkaan UNESCO menunjukkan bahawa kira-kira 48% kanak-kanak usia sekolah rendah berada di luar sekolah pada 2019. Pada tahun yang sama, kadar tamat sekolah rendah dianggarkan 60% bagi murid lelaki dan 52% bagi murid perempuan. Kekurangan data yang lebih terkini mengehadkan penilaian tepat terhadap perkembangan sejak itu.

Kebudayaan

Rencana utama: Kebudayaan Eritrea

Kebudayaan Eritrea terbentuk daripada sejarah dan tradisi sembilan komuniti etnolinguistik utamanya serta hubungan berabad-abad dengan kawasan lain di Tanduk Afrika dan Laut Merah. Kepelbagaian bahasa, agama, corak kehidupan tanah tinggi dan tanah rendah serta pengalaman kolonial dan perjuangan kemerdekaan semuanya mempengaruhi identiti kebudayaan negara.

Fiat Tagliero di Asmara, salah satu contoh seni bina moden zaman Itali.

Asmara merupakan antara unsur warisan budaya Eritrea yang paling terkenal di peringkat antarabangsa. Bandar itu berkembang daripada pos tentera Itali pada penghujung abad ke-19 menjadi pusat bandar yang dirancang. Selepas 1935, sejumlah besar bangunan bergaya rasionalisme Itali, moden dan Art Deco dibina di bandar tersebut. UNESCO menekankan bahawa warisan fizikal itu turut mencerminkan konteks pemerintahan kolonial, termasuk pengasingan ruang bandar menurut fungsi dan kaum.

Pada 2017, kawasan bersejarah Asmara dimasukkan ke dalam Senarai Tapak Warisan Dunia dengan nama Asmara: A Modernist African City, tapak Warisan Dunia pertama Eritrea. Warisan bandar tersebut merangkumi bangunan awam, kediaman, tempat perniagaan, pawagam dan kemudahan perindustrian yang dibina terutamanya antara penghujung abad ke-19 dengan 1941.

Warisan arkeologi negara juga merangkumi Qohaito dan tapak berkaitan jaringan perdagangan Adulis–Aksum. Landskap budaya Qohaito berada dalam Senarai Tentatif Tapak Warisan Dunia UNESCO dan mengandungi tinggalan petempatan, seni bina serta prasarana pertanian dari zaman purba.

Pautan luar

• Portal Kementerian Maklumat Eritrea
• Profil Eritrea di UNData
• Profil Eritrea di Kesatuan Afrika