sequor

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈse.kwor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: se·quor — morphologica: sequ-or

Verbum deponens

sĕqu|or, -ī, sĕcūtus sum.

1. Ire vel venire post; movere post, eodem itinere vel cursu.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Deponens
sequ-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	sequor	sequar		sequēbar	sequerer	sequar
II. sing.	sequeris	sequāris	sequere!	sequēbāris	sequerēris	sequēris	sequitor!
III. sing.	sequitur	sequātur		sequēbātur	sequerētur	sequētur	sequitor!
I. plur.	sequimur	sequāmur		sequēbāmur	sequerēmur	sequēmur
II. plur.	sequiminī	sequāminī	sequiminī!	sequēbāminī	sequerēminī	sequēminī	—
III. plur.	sequuntur	sequantur		sequēbantur	sequerentur	sequentur	sequuntor!

Thema	Deponens
secūt-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	secūtus, -a, -um sum	secūtus, -a, -um sim	secūtus, -a, -um eram	secūtus, -a, -um essem	secūtus, -a, -um erō
II. sing.	secūtus, -a, -um es	secūtus, -a, -um sīs	secūtus, -a, -um erās	secūtus, -a, -um essēs	secūtus, -a, -um eris
III. sing.	secūtus, -a, -um est	secūtus, -a, -um sit	secūtus, -a, -um erat	secūtus, -a, -um esset	secūtus, -a, -um erit
I. plur.	secūtī, -ae, -a sumus	secūtī, -ae, -a sīmus	secūtī, -ae, -a erāmus	secūtī, -ae, -a essēmus	secūtī, -ae, -a erimus
II. plur.	secūtī, -ae, -a estis	secūtī, -ae, -a sītis	secūtī, -ae, -a erātis	secūtī, -ae, -a essētis	secūtī, -ae, -a eritis
III. plur.	secūtī, -ae, -a sunt	secūtī, -ae, -a sint	secūtī, -ae, -a erant	secūtī, -ae, -a essent	secūtī, -ae, -a erunt

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Dep.	sequī	secūtum, -am, -um esse	secūtūrum, -am, -um esse	sequēns	secūtus, -a, -um	secūtūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
sequendī		sequendus, -a, -um			secūtum	secūtū

Dictiones collatae

• sequō, sequere

Dictiones derivatae

• secta
• sector, sectāri
• secundus
• secus
• secūtiō
• secūtor
• secūtōrius
• secūtulēius
• sequāx
• sequēla, sequella
• sequēns, sequentia, sequenter, īnsequenter
• sequester

Composita

• adsequor, adsequī, adsecūtiō
• assequor, assequī, assecūtiō, assecūtor
• cōnsequor, cōnsequī, cōnsecūtiō
• exsequor, exsequī, exsecūtiō, exsecūtor
• īnsequor, īnsequī, īnsecūtiō, īnsecūtor
• obsequor, obsequī, obsecūtiō, obsecūtor
• persequor, persequī, persecūtiō, persecūtor, persecūtrīx
• resequor, resequī
• prōsequor, prōsequī, prōsecūtiō, prōsecūtor
• subsequor, subsequī, subsecūtiō

Translationes

Movere post, eodem itinere vel cursu	dilatare ▼

Movere post, eodem itinere vel cursu	collabi ▲

Anglice: follow (en) Francogallice: suivre (fr) Germanice: folgen (de) Graeca Antiqua: ἀκολουθέω ‎(akoloythéō) (cum dativo) Hispanice: seguir (es) Turcice: takip etmek (tr)

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43	Marcus Terentius Varro -116…-27	P. Ovidius Naso -42…+18	Lucius Annaeus Seneca –3…+65	L. Iunius Moderatus Columella ca. 4–70	Petronius Arbiter ca. 14-66	C. Plinius Secundus 23–79	M. Fabius Quintilianus ca. 35-100	Aulus Gellius ca. 130-180	Franciscus Petrarca 1304-1374
class.	class.	class.	class.	I	I	I	I	II	XIV

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• quae si extrinsecus religata pendeat et non et oriatur a se et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa nihil quaerat aliunde, non intellego, cur aut verbis tam vehementer ornanda aut re tantopere expetenda videatur — ad haec bona me si revocas, Epicure, pareo,  sequor , utor te ipso duce, obliviscor etiam malorum, ut iubes, eoque facilius, quod ea ne in malis quidem ponenda censeo. —Tusculanae disputationes Ciceronis

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

•  Sequor  hercle equidem; nam libenter mea sperata consequor: quod sine sponte dicunt, vere neque ille sperat qui dicit adolescens, neque illa quae sperata est. —De lingua Latina Varronis

class.  (versio II, ca. 5 p.C.n.)

• quidlibet eveniat, nocet indulgentia nobis –

quod sequitur, fugio; quod fugit, ipse  sequor .

At tu, formosae nimium secure puellae,

incipe iam prima claudere nocte forem. —Amores Ovidii Nasonis

class.

• Quod fieri in senatu solet, faciendum ego in philosophia quoque existimo: cum censuit aliquis, quod ex parte mihi placeat, iubeo illum dividere sententiam et  sequor , quod probo. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae

saec. I.

• Verum in hac ruris disciplina  sequor  nunc Eudoxi et Metonis antiquorumque fastus astrologorum, qui sunt aptati publicis sacrificiis: quia et notior est ista vetus agricolis concepta opinio; nec tamen Hipparchi subtilitas pinguioribus, ut aiunt, rusticorum Uteris necessaria est. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Ecce tacent voces hominum strepitusque viarum

et volucrum cantus fidaque turba canum;

solus ego ex cunctis paveo somnumque torumque,

et  sequor  imperium, magne Cupido, tuum. —Satyricon T. Petronii Arbitri

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• scito enim conferentem auctores me deprehendisse a iuratissimis ex proximis veteres transcriptos ad verbum neque nominatos, non illa Vergiliana virtute, ut certarent, non Tulliana simplicitate, qui de re publica Platonis se comitem profitetur, in consolatione filiae “Crantorem”, inquit, “ sequor ,” item Panaetium de officiis, quae volumina ediscenda, non modo in manibus cotidie habenda, nosti. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Novi vero et praecipue declamatores audacius nec mehercule sine motu quodam imaginantur, ut et Seneca in controversia, cuius summa est, quod pater filium et novercam inducente altero filio in adulterio deprehensos occidit: Duc,  sequor ; accipe hanc senilem manum et quocunque vis imprime. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170–177 p.C.n.)

• Nam et sequo et  sequor  et item secta et sectio consuetudine loquendi differunt; sed qui penitus inspexerit, origo et ratio utriusque una est. —Noctes Atticae A. Gellii

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• In hoc autem tractatu magna ex parte solius experientie ducatum habui, nec alium ducem querens nec oblatum admissurus, liberiore quidem gressu quanquam fortassis incautius  sequor  animum meum quam aliena vestigia. —De vita solitaria Petrarcae

Vide etiam:  → sequor (Vicicitatio)