ora
Appearance
ōra
[+/-]Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈoːra/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ō·ra — morphologica: or-a
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]- Extrema cuiusque rei pars.[1]
Declinatio
[+/-]| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | ōra | ōrae | I |
| gen. | ōrae | ōrārum | II |
| dat. | ōrae | ōrīs | III |
| acc. | ōram | ōrās | IV |
| abl. | ōrā | ōrīs | VI |
| voc. | ōra | ōrae | V |
Translationes
[+/-]Extrema cuiusque rei pars
Discretiva
| ora dictio est in variis linguis: |
Dictiones similes
[+/-]Formae affines
[+/-]ōra
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| ōra | casus nominativus pluralis | substantivi ōs |
| ōra | casus accusativus pluralis | substantivi ōs |
| ōra | casus vocativus pluralis | substantivi ōs |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈoːra/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ō·ra — morphologica: or-a
ōrā
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| ōrā | secunda singularis | praesens | activa | imperativus | ōrō (ōrāre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈoːraː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ō·rā — morphologica: or-a
ora
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| ora | casus nominativus/accusativus singularis articulatus | substantivi oră |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈora/ - Syllabificatio phonetica: o·ra — morphologica: or-a
ora
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| ora | secunda singularis | — |
activa | imperativus | orare |
| ora | tertia singularis | praesens | activa | indicativus | orare |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]ora
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| ora | tertia singularis | praesens | activa | indicativus | orar |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: [ˈɔrɜ] (Lusitane) - Syllabificatio phonetica: o·ra — morphologica: or-a
Fontes
- 1 2 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 508 — “ŌRA, ae, f. 1.”
- ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 657 — “ōra, æ, 1.”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — ōra, ae, f. (v. 1. ōs)) (tom. 2, p. 1384)
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — ORA100
Categoriae:
- Linguae Latinae index inversus
- Lingua Latina
- Nomina substantiva Latina
- Vocabulorum lemmata Latina
- Nomina substantiva
- Vocabulorum lemmata
- Substantiva Latina feminina
- Nomina Latina declinationis 1
- Formae affines
- Formae affines Latinae
- Formae affines per declinationem
- Formae affines Latinae per declinationem
- Formae affines per coniugationem
- Formae affines Latinae per coniugationem
- Lingua Dacoromana
- Formae affines Dacoromanae
- Formae affines Dacoromanae per declinationem
- Lingua Italica
- Formae affines Italicae
- Formae affines Italicae per coniugationem
- Exempla appellationis
- Exempla appellationis Italicae
- Lingua Lusitana
- Linguae Lusitanae index inversus
- Formae affines Lusitanae
- Formae affines Lusitanae per coniugationem
- Paginae cum fontibus