numero

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈnumeroː/

(classice)

Notatio

← Latine: numerus

Verbum transitivum

numer|ō, -āre, -āvi, -ātum

1. Numerum rerum invenire unicuidam rei numerum addicendo.
2. Pecuniam solvo.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
numer-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	numerō	numerem		numerābam	numerārem	numerābō
II. sing.	numerās	numerēs	numerā!	numerābās	numerārēs	numerābis	numerātō!
III. sing.	numerat	numeret		numerābat	numerāret	numerābit	numerātō!
I. plur.	numerāmus	numerēmus		numerābāmus	numerārēmus	numerābimus
II. plur.	numerātis	numerētis	numerāte!	numerābātis	numerārētis	numerābitis	numerātōte!
III. plur.	numerant	numerent		numerābant	numerārent	numerābunt	numerantō!
Thema	Vox passiva
numer-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	numeror	numerer		numerābar	numerārer	numerābor
II. sing.	numerāris	numerēris	numerāre!	numerābāris	numerārēris	numerāberis	numerātor!
III. sing.	numerātur	numerētur		numerābātur	numerārētur	numerābitur	numerātor!
I. plur.	numerāmur	numerēmur		numerābāmur	numerārēmur	numerābimur
II. plur.	numerāminī	numerēminī	numerāminī!	numerābāminī	numerārēminī	numerābiminī	—
III. plur.	numerantur	numerentur		numerābantur	numerārentur	numerābuntur	numerantor!

Thema	Vox activa
numerāv-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	numerāvī	numerāverim	numerāveram	numerāvissem	numerāverō
II. sing.	numerāvistī	numerāveris	numerāverās	numerāvissēs	numerāveris
III. sing.	numerāvit	numerāverit	numerāverat	numerāvisset	numerāverit
I. plur.	numerāvimus	numerāverimus	numerāverāmus	numerāvissēmus	numerāverimus
II. plur.	numerāvistis	numerāveritis	numerāverātis	numerāvissētis	numerāveritis
III. plur.	numerāvērunt	numerāverint	numerāverant	numerāvissent	numerāverint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	numerāre	numerāvisse	numerātūrum, -am, -um esse	numerāns		numerātūrus, -a, -um­
Vox passiva	numerārī	numerātum, -am, -um esse	numerātum īrī		numerātus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
numerandī		numerandus, -a, -um			numerātum	numerātū

Dictiones collatae

Collocationes

• Horas non numero nisi serenas.

Translationes

Numerum invenire

• Anglice: count (en)
• Esperantice: nombri (eo)

• Finnice: laskea (fi)
• Germanice: zählen (de)

Pecuniam solvereo

• Anglice: pay (en)
• Finnice: maksaa (fi)

• Germanice: auszahlen (de)
• Suecice: betala (sv)

Loci

• Ei ut ipsi numerarent faciebat. Cornelius Nepos

Discretiva

numero dictio est in variis linguis:

• Esperantice: numero
• Finnice: numero
• Italice: numero
• Lusitane: numero

Dictiones similes

• Germanice: Numero
• Francogallice: numéro
• Hispanice: número
• Lusitane: número

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
numerō	casus dativus singularis	numerus
numerō	casus ablativus singularis	numerus