iocus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

iocus

API: /ˈi̯o.kus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: io·cus — morphologica: ioc-us

Notatio

Nondum notationem eius dictionis habemus. Quaesumus, adice si potes.

Nomen substantivum

ioc|us, -ī masc.

1. √ aliquid quod dictur causae oblectāmentī aut rīsūs; fabula ridicula; facētia
2. aliquid quod dēlectat et tempus agit; studium, lūdus
3. fōrma oblectāmentī

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	iocus	iocī	I
gen.	iocī	iocōrum	II
dat.	iocō	iocīs	III
acc.	iocum	iocōs	IV
abl.	iocō	iocīs	VI
voc.	ioce	iocī	V

Dictiones derivatae

• Radice ioc
• iocor
• ioculus
• iocāliter
• iocōsus
• ioculanter
• ioculor
• ioculāria
• ioculāris
• ioculāriter
• ioculārius
• ioculātiō
• ioculātor
• ioculātōrius
• iocābundus
• iocātiō
• iocōsē

Dictiones collatae

Synonyma

1. facētia, nūgae
2. studium, lūdus, āvocāmentum, oblectātiō, dēlicium, voluptās

Translationes

aliquid quod dictur causae oblectāmentī	dilatare ▼

aliquid quod dictur causae oblectāmentī	collabi ▲

Anglice: joke (en), jest (en)

aliquid quod dēlectat et tempus agit	dilatare ▼

aliquid quod dēlectat et tempus agit	collabi ▲

Anglice: pastime (en), hobby (en), sport (en)