Decimus Magnus Ausonius

Decimus Magnus Ausonius poeta Gallo-Romanus fuit qui circa annum 310 Cossione (Francogallice Bazas) haud procul a Burdigala natus est et circa annum 393 ibidem mortuus est. Gratianum autem principem, cum puer erat, instituit, eique postea rem publicam gerenti adfuit.

De vita

Pater eius medicus humili genere natus, mater autem honesto loco nata erat. Ausonius primo Burdigalae, deinde Tolosae apud Arborium avunculum grammaticae et arti rhetoricae studuit, antequam in urbem patris reverteret. Ibi per tria decennia grammaticus et rhetor fuit; in numero discipulorum eius et ille praeclarus Pontius Paulinus episcopus Nolanus fuit. Circa annum trecentesimum sexagesimum quintum imperator Valentinianus I eum praeceptorem Gratiani filii Augustam Treverorum arcessivit. Quo auctore postea praefecturam Galliae et consulatum anno 379 adeptus est, postquam Valentiniano adhuc vivente comes et quaestor sacri palatii factus est. Fertur Ausonius post annum trecentesimum nonagesimum tertium de vita decessisse.

De operibus

Cuius opera, quae ipse opuscula appellavit, sunt omnia divisa in partes tres. Quarum una, quae personalis dicitur, et Praefatiunculas et Gratiarum actionem et Parentalia et alia opera continet; altera, quae scholastica-historica nominatur, et Ordinem urbium nobilium et Fastos et Eclogas et alia complectitur; ad tertiam autem, quae artificiosa vocatur, et Cento nuptialis et Cupido cruciatus et liber praeclarus, qui Mosella inscriptus est, et alia pertinent. Amicus erat Quinti Aurelii Symmachi qui antiquos deos colere perstabat. Anno 371 Mosellam flumen et Bissulam puellam Alamannicam cecinit eodemque in cantu viam inter Bingium et Augustam Treverorum descripsit qua anno 368 vectus erat. Haec via hodie via Ausoniana vocatur. Ad viam oppida Belginum et Dumnissus sunt.

Varia

Anno 1995 nova societas editoria prope Burdigalam sedens in poetae honorem antiqui nomen Ausonius Editions sibi assumpsit. Libros eruditos ad antiquitatem spectantes aut etiam ad historicas aetates paulo posteriores edere solet^[1].

Notae

↑ Pagina interretialis

Fontes antiqui

Praeter auctoris opera etiam habes:

Symmachus, Epistulae I.13-43 (epistulae ad Ausonium praeter XXXII quae ab Ausonio scripta est).
Sunt etiam epistulae inter Paulinum Nolanum et Ausonium

Bibliographia

Editiones

1496 : Ausonii Peonii poetae disertissimi epigrammata. Venetiis: Ioannes Tacuinus^(it); Textus apud Serbos (imprime "Прелистајте"); apud Hispanos
1511 : Ausonii opera diligentius castigata et in meliorem ordinem per quinque tomos restituta. Lutetiae Parisiorum ex aedibus Ascensianis Textus apud Gallica
1517 : Ausonius. Venetiis: in aedibus Aldi et Andreae soceri Textus exemplaris olim ad Michaelem Montanum pertinentis
1523 : Decii Ausonii Burdigalensis viri consularis varia opuscula diligenter recognita. Basileae: apud Valentinum Curionem Textus apud e-Rara
1575 : Iosephus Iustus Scaliger, ed., D. Magni Ausonii Burdigalensis ... Opera in meliorem ordinem digesta. Recognita sunt à Josepho Scaligero. Lugduni: apud Gryphium Textus
1608 : Iosephus Iustus Scaliger, Elias Vinetus, edd., D. Magni Ausonii Burdig. viri consularis Opera. Genavae: typis Jacobi Stoer Textus apud e-Rara
1921 : Hugh G. Evelyn White, ed. et interpr., Ausonius. 2 voll. Londinii: Heinemann (Loeb Classical Library) vol. 1 vol. 2
1935 : Max Jasinski, ed. et interpr., Ausone: œuvres en vers et en prose. 2 voll. Lutetiae: Garnier
1991 : R. P. H. Green, ed., The Works of Ausonius. Oxonii: Clarendon Press

Eruditio

Alan D. Booth, "The Academic Career of Ausonius", Phoenix, 1982: 329-343
Altay Coşkun (ed.), Die gens Ausoniana an der Macht. Untersuchungen zu Decimius Magnus Ausonius und seiner Familie, Oxonii, 2002 Recensio critica
Robert Étienne, "Ausone et la forêt", Annales du Midi, 1978: 251-255
Eduardus Everat, De D.M. Ausonii operibus et genere dicendi, Thorin, 1885 LATINE
Garambois-Vasquez F., Natura delectat : ars et natura dans la création poétique d’Ausone, Saint‑Étienne : Publications de l’Université de Saint-Étienne, 2018 Recensio critica
- "Le voyage chez Ausone, de la Moselle à l’Ordo Vrbium Nobilium", Viatica, 2021
- «La uarietas stylistique d’Ausone : l’exemple du grec dans quelques épigrammes » in Stylistique et poétique de l’épigramme latine, MOM Éditions, 2022: 157-164

A.H.M. Jones; J. R. Martindale; J. Morris. The Prosopography of the Later Roman Empire, Cambridge, 1971, t.I pp.140-1
Camille Jullian, Ausone et Bordeaux : études sur les derniers temps de la Gaule romaine, Burdigalae, 1893
Anika Lisa Kleinschmidt, Ich-Entwürfe in spätantiker Dichtung : Ausonius, Paulinus von Nola und Paulinus von Pella, Heidelbergae, 2013
Hagith Siwan, "The Dedicatory Presentation in Late Antiquity: The Example of Ausonius", Illinois Classical Studies, 1992: 83-101
Charles-Marie Ternes, "La sagesse grecque dans l’œuvre d'Ausone", Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1986: 147-161
Étienne Wolff, "Les problèmes de la traduction des textes plurilingues : l’exemple du poète Ausone", in Les jeux sur les mots, les lettres et les sons dans les textes latins, Ausonius, 2023: 287-295
- Ausone en 2015, Bilan et nouvelles perspectives, Turnhout, Brepols, 2018 Recensio critica
- (cur.) La réception d'Ausone dans les littératures européennes, Burdigalae, Ausonius, 2019 Recensio critica
Lionel Yaceczko, Ausonius grammaticus : the christening of philology in the late Roman West, Gorgias Press, 2021

Nexus externi

Opera pauca apud Bibliothecam Augustanam
Opera pauciora apud The Latin Library
Manuscriptum Vaticanum Barb.Lat.150 (opera selecta Ausonii)

Antecessores: Imp. Caesar Flavius Valens Augustus VI et Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus II	Consul 379 cum Quinto Clodio Hermogeniano Olybrio	Successores: Imp. Caesar Flavius Gratianus Augustus V et Imp. Caesar Flavius Theodosius Augustus

[1] Pagina interretialis

[1]