kan

Kurmancî

Lêker

kan gerguhêz (lêkera xwerû)

1. meşk şilqandin daku nîvişk ji şîrî çêbibe

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: كان

Herwiha

• keyan
• kilan
• kiyan
• kîyan

Etîmolojî

Têkildarî keyandin (rûn lê girtin), key (zame an rûnê şîr)

Ji Proto-hindûîranî: kwat, zimanên îranî: gişt, Ermenî: kere Farisî: kere Aramî: kira, Yûnanî: karak, îngilîziya kevn: cyse, Îngilîzî: cheese, Almaniya bilind a kevn: chasi, Almanî: käse, Latînî: casues, Îtalî: cacio, Spanî: queso, îrkî: caise, Tirkî: kaymak an qeymax

Tewîn

• -kê-

Bide ber

• gan

Jê

• kayî

Werger

• Almanî: ^?Lagerstätte → de m
• Erebî: ^?الرس → ar, ^?الضنء → ar, ^?المعدن → ar, ^?المنجم → ar
• Farisî: ^?معدن → fa, ^?منبع → fa
• Îngilîzî: ^?agitating → en, ^?jerking → en
• Tirkî: çalkalama → tr, çalkalamak → tr, yayık yaymak → tr, ^?beşik → tr, ^?küre → tr, ^?mebde → tr, ^?köken → tr, ^?yatak → tr, ^?ergene → tr

Navdêr 1

Tewandina kan
Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kan	kan
Îzafe	kana	kanên
Çemandî	kanê	kanan
Nîşandera çemandî	wê kanê	wan kanan
Bangkirin	kanê	kanino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	kanek	kanin
Îzafe	kaneke	kanine
Çemandî	kanekê	kaninan

kan m

1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

   Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Navdêr 2

kan m

2. bîra madenî, cihê maden jê tên deranîn

Herwiha

• kahin
• kahn
• kehin
• kehn

Jê

• binekan
• çavkanî
• kanav
• kanga
• kange
• kanî (1)
• kankan
• kanken
• kanza
• kanzayî
• kanrêz
• kendal
• karêz
• serekanî
• kanistan

Werger

• Almanî: Grube → de m, Mine → de m, Bergwerk → de n, ^?Lagerstätte → de m
• Bulgarî: мина (mina), рудник (rudnik), рудница (rudnitsa)
• Çekî: důl → cs m
• Fînî: kaivos → fi
• Fransî: mine → fr m
• Holendî: mijn → nl m
• Îngilîzî: mine (where minerals are extracted)
• Îtalî: miniera → it m
• Japonî: 鉱山 (こうざん, kōzan) → ja (kōzan))
• Koreyî: 광산 (鑛山, gwangsan) → ko
• Lîtwanî: raktuve → lt
• Polonî: kopalnia → pl m
• Portugalî: mina → pt m
• Rusî: шахта (šákhta), рудник (rudník)
• Slovenî: rudnik → sl m
• Spanî: mina → es m
• Swêdî: gruva → sv g
• Weylsî: cloddfa → cy m
• Yûnanî: ορυχείο (orikhio), μεταλλείο (metalio)

Afrîkansî

Navdêr

kan

1. (aman) sirehî, kûp

Çavkanî

Ev made ji wergerên sirehî hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Alakî

Navdêr

kan

1. (mirov) jin (mirovên mê)

Frîsiya bakur

Lêker

kan

1. karîn, şiyan

Gagawzî

Navdêr

kan

1. (anatomî) xwîn

Haîtî

Hoker

kan

1. kengî (çi demê, çi wextî?)

Holendî

Navdêr

kan m

1. (aman) sirehî, kûp

Çavkanî

Ev made ji wergerên sirehî hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Kerayî

Navdêr

kan

1. (vexwarin) av

Çavkanî

Ev made ji wergerên av/Werger1 hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Kornî

Navdêr

kan m

1. stran, kilam

Pîpîlî

Hoker

kan

1. ka, li kû, li kû derê

Çavkanî

Ev made ji wergerên ka hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Seimatî

Navdêr

kan

1. (vexwarin) av

Çavkanî

Ev made ji wergerên av/Werger3 hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}

Somalî

Cînav

kan

1. ev (yekjimar, biker)

Swêdî

Navdêr

kan

1. forma dema niha ji lêkera kunna (karîn, şiyan, tiwanîn, kanîn)

   Jag kan. ― Ez dikarim.

   Han kan inte. ― Ew nikare.

2. zanîn

   Han kan bra kurdiska. ― Ew baş kurdî dizane.

Têkildar

• kunde
• kunnat

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng^ⓘ

Navdêr

kan

1. xwîn