Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
| Presente |
| ich | klingele |
wir | klingeln |
| du | klingelst |
ihr | klingelt |
| er/sie/es | klingelt |
sie/Sie | klingeln |
|
| Imperfetto |
| ich | klingelte |
wir | klingelten |
| du | klingeltest |
ihr | klingeltet |
| er/sie/es | klingelte |
sie/Sie | klingelten |
|
| Perfetto |
| ich habe | geklingelt |
wir haben | geklingelt |
| du hast | geklingelt |
ihr habt | geklingelt |
| er/sie/es hat | geklingelt |
sie/Sie haben | geklingelt |
|
| Congiuntivo |
| ich | klingele |
wir | klingeln |
| du | klingelst |
ihr | klingelt |
| er/sie/es | klingelet |
sie/Sie | klingeln |
|
| Imperativo |
| du | klingel(e) |
ihr | klingelt |
Sie | klingeln |
|
| Participio presente |
| klingelnd |
|
| Participio passato |
| geklingelt |
|
AFI: /ˈklɪŋl̩n/
Ascolta la pronuncia :