Edith Cavell
Edith Cavell | |
|---|---|
 | |
| Fædd | Edith Louisa Cavell 4. desember 1865 |
| Dáin | 12. október 1915 (49 ára) |
| Dánarorsök | Tekin af lífi af skotsveit |
| Þjóðerni | Bresk |
| Menntun | Norwich High School for Girls |
| Störf | Hjúkrunarfræðingur |
Edith Louisa Cavell (4. desember 1865 – 12. október 1915) var bresk hjúkrunarkona. Hennar er minnst fyrir að bjarga lífum hermanna beggja hliða í fyrri heimsstyrjöldinni og fyrir að hjálpa 200 hermönnum bandamanna að sleppa frá Belgíu sem þá var hernumin af Þjóðverjum. Fyrir þennan verknað var hún handtekin og dæmd til dauða fyrir landráð af hernámsstjórn Þjóðverja.[1] Þrátt fyrir alþjóðlegan þrýsting á Þjóðverja til að þyrma Cavell var hún skotin til bana af þýskri aftökusveit. Aftaka hennar var fordæmd víða um heim og hafði afar neikvæð áhrif á ímynd Miðveldanna í fréttaumfjöllun.[2]
Cavell er vel þekkt fyrir hin fleygu orð: „Ég geri mér fulla grein fyrir því, að föðurlandsástin er ekki nægileg. Ég má ekki bera bera í brjósti hatur eða biturleika gegn neinum manni.“[3] Hún var heittrúaður meðlimur ensku biskupakirkjunnar og fann sig því knúna til að hjálpa öllum sem þurftu á hjálp að halda, hvort sem þeir voru Þjóðverjar eða Bandamenn. Eftir henni er haft máltækið „Ég get ekki numið staðar á meðan lífum þarf að bjarga.“ Enska biskupakirkjan hyllir hana árlega sem dýrling þann 12. október.
Cavell, sem var fjörutíu og níu ára þegar hún var skotin, var þegar velkunn í Belgíu sem frumkvöðull í nútímahjúkrunarfræði.
Mount Edith Cavell í Klettafjöllum Kanada er nefnt eftir henni. Franska söngkonan Édith Piaf, sem fæddist sama ár og Cavell var tekin af lífi, var einnig nefnd eftir henni.
Heimild
[breyta | breyta frumkóða]- Fyrirmynd greinarinnar var „Edith Cavell“ á ensku útgáfu Wikipedia. Sótt 23. júní 2017.
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „Þegar Edith Cavell var skotin“. Morgunblaðið. 13. ágúst 1939. bls. 10.
- ↑ Christer Magnusson (1. febrúar 2012). „Skotin í dögun“. Tímarit hjúkrunarfræðinga. bls. 34–35.
- ↑ „Hún var meira en föðurlandsvinur“. Tíminn. 20. mars 1966. bls. 8–9; 14.
