Lompat ke isi

anjing

Dari Wikikamus bahasa Indonesia, kamus bebas

Bahasa Indonesia

[sunting]

anjing [id]

Nomina
  1. mamalia yang biasa dipelihara untuk menjaga rumah, berburu, dan sebagainya; Canis familiaris
  2. (kasar) · umpatan atau makian yang sangat kasar, digunakan ketika marah, kesal, dan sebagainya
Etimologi
Dari bahasa Proto-Melayik *asuʔ dengan akhiran pembentuk kata sopan -jing, dari bahasa Proto-Melayu-Polinesia *asu, dari bahasa Proto-Austronesia *asu. Bandingkan dengan kucing, manjing, ènjing. Kognat dengan asu, asuk, asèë, asău, asău.
Entri turunan
Sinonim
Terjemahan
anjing
  • anjing” di Kamus Besar Bahasa Indonesia, edisi VI (Daring), Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan Dasar dan Menengah Republik Indonesia, 2016.
Pemastian Istilah ini memerlukan pemastian (impor dari KBBI).
Tolong bantu tambahkan bukti ketercatatan dan sesuaikan definisinya, kemudian hapus teks {{rfv}}.

Bahasa Betawi

[sunting]

anjing [bew]

Nomina
  1. anjing
    Brisik amat ni anjing gonggong baé
    Berisik sekali anjing ini menggonggong saja
Pelafalan

Bahasa Rejang

[sunting]

anjing [rej]

Suara

Bahasa Musi

[sunting]

anjing [mui]

Nomina
  1. (Penukal-Abab) anjing
    anjing itu tetek di raren
    anjing itu jatuh di parit
Pelafalan

Bahasa Palembang

[sunting]

anjing [mui-plm]

Nomina
  1. anjing
Pelafalan
Sinonim

Bahasa Kerinci

[sunting]

anjing [kvr]

Pelafalan
Nomina
  1. anjing