vin

Aragonés

Substantivo masculino

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Arpitano

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Danés

• Etimoloxía: do nórdico antigo vín, do latín vīnum.

• Pronuncia: /viːˀn/ (AFI)

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Francés

• Etimoloxía: do latín vinum.

• Escoitar: «vin» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo masculino

vin (sg: vin; pl: vins)

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Friulano

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Neerlandés

• Escoitar: «vin» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo

vin

1. (Ictioloxía) Aleta.

Occitano

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Romanés

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño.

Sueco

• Escoitar: «vin» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.

Véneto

Substantivo

vin

1. (Alimentación) Viño, bebida obtida da fermentación do zume da uva.